“คิม บอสเรียกประชุมด่วน!” พลอย วิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาในห้องประชุมจิ๋ว ซึ่งเต็มไปด้วยกลิ่นกาแฟกับไฟล์เอกสารกองเท่าภูเขา คิมหยุดกินขนมปังไส้กรอกกลางคำ เหลียวมามองสายตาทุกคู่
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!“ประชุมเหรอ เรื่องงานอะไรอีกล่ะ?” คิมถามพลางเช็ดเศษครัวซองต์สามที คิ้วขมวดแต่แววตากรุ่นความมั่นใจ
“บอสจะให้เราจัด Team Building อะ! พี่แทนเริ่มจดชื่อคนแล้วด้วย” พลอยตาโต มือชูโฟลเดอร์สั่น ๆ เบาๆ
“Team Building? ให้ฉันจัดเหรอ? เฮ้ย นี่มันงานใหญ่เลยนะ!” คิมว่าเสียงดังเกินกว่าสถานการณ์ พลอยเบะปากจะเถียงแต่พอดีแทน บุคลิกดูนิ่ง ๆ ชอบตรงประเด็น เดินผ่านเข้ามา
“คิม นายเข้าใจป่ะ งานนี้เอาของกินฟรีมาด้วยไม่ได้นะ…บอสซีเรียสสุดๆ” แทนพูดเสียงทุ้ม มีอะไรบางอย่างในน้ำเสียงแปลก ๆ
คิมโยนขนมปังลง กลืนน้ำลาย “โอเค! ไม่ต้องห่วง ฉันเคยดูคลิปในเน็ตมาเยอะ…เรื่องนี้มันเรื่องจิ๊บๆ”
“ดูคลิปกับทำจริงต่างกันนะ” พลอยเล่นเสียงสูง ๆ เหมือนเด็กแหย่เพื่อน
“ไม่หรอก ฉันมีแผนเด็ด ใคร ๆ ก็จะรักกิจกกรมนี้ เชื่อมือคิมไว้!” คิมมาดมั่น แทนกับพลอยสบตากัน พลอยแอบยิ้มมุมปาก
เช้าวันต่อมา คิมเดินเข้าบริษัทพร้อมกระสอบปุ๋ย เสื้อกันฝน และเมล็ดแตงโมในมือ “เอาล่ะ ทุกคน พร้อมปลูกแตงโมกันหรือยัง!” คิมพูดเสียงแจ่มใสจนชาวออฟฟิศหันมามองแบบงง ๆ
แทนขยี้ตาตัวเอง “ปลูกอะไรนะ?”
“แตงโม Team Building ไง! มีปลูก มีแข่ง มีแบ่งทีม ฉันอ่านมา พนักงานจะได้สร้างต้นแตงโมของตัวเอง เป็นสัญลักษณ์ให้รักรวมใจ” คิมพูดน้ำเสียงจริงจังมากจนแทนขมวดคิ้วหนักกว่าเดิม
“แต่…จริง ๆ บอสให้เรา ‘ทำเวิร์คช็อป’ นะ ไม่ใช่ ‘ปลูกพืช’” แทนพยายามอธิบาย แต่คิมโบกมือปฏิเสธทันที
“พลอย ใจนายก็แคบเหมือนกัน! งานนี้ขอให้ไว้วางใจ ฉันรับผิดชอบเอง!”
“พลอยอยู่ตรงนี้!” พลอยสวนกลับแบบหน้ายุ่ง
“เฮ้ย เดี๋ยว! ฉันคือแทน!” แทนรีบยกมือ
ความวุ่นวายบานปลาย คิมลากทีมเข้าห้องประชุมวัดแผนปลูกแตงโม (ซึ่งไม่มีใครได้ยินว่าบอสพูดอะไร) แทนเริ่มถอดใจ พลอยขำแห้ง ๆ แล้วตัดสินเข้าร่วมเพราะไม่อยากโดนหักคะแนนปีนี้
คิมแจกขวดน้ำ ขุดดินในลานบริษัท “นี่! เรายังเหลือเวลาตกแต่งกระถาง ต้องตกแต่งให้เป็นธีมบริษัท กระถางนายเป็นแมวใช่มะ? แมวออฟฟิศ!”
“กระถางแมวอะไรฟะ…เดี๋ยวนะ นี่นายตั้งใจมาเล่นจริง ๆ ใช่ปะ?” แทนถามแบบไม่แน่ใจว่าควรขำหรือร้องไห้
“มีแต่คนเครียดเกิน!” คิมสวน “ทีมอื่นทำอะไรก็ไม่มีใครจำ แต่ใครจะจำกิจกรรมนี้ทั้งออฟฟิศ!”
“อาจจะจำในฐานะเหตุการณ์ที่เจ๊งสุดแห่งปี…” พลอยพูดเบา ๆ
ขณะเดียวกัน บอสเดินผ่านแก้วกาแฟในมือ มองดูคิมที่กำลังคุยกลุ่ม เห็นขวดน้ำ ขี้ดิน บอสขยับแว่น “เอ่อ นี่พวกคุณกำลังเตรียมเวิร์กช็อปใช่มั้ย?”
คิมยิ้มสว่าง “ใช่ค่ะ! ภารกิจสุดเฟี้ยวพร้อมแข่งเร็ว ๆ นี้ รับรองทุกคนสนุกแน่นอน”
บอสพยักหน้า ดูไม่เข้าจใจแต่ปล่อยเลยตามเลย
พลอยกระซิบกับแทน “นายนับถอยหลังไว้เลย ฉันว่ามีคนได้ไป HR แน่ ๆ”
“หรือจะเป็นเราสองคนมากกว่า…” แทนตอกเบา ๆ
อีกสามวัน ทีมงานเริ่มแข่ง ‘แตงโมลมแรง’ ทั้งบริษัทงุนงง บางคนแอบเอาขวดปุ๋ยกลับบ้านด้วยความคิดว่าแจกของแจกฟรี บางคนเข้าใจผิดคิดว่าเมล็ดคือขนมจากตูน่า
“เฮ้ย แก้ม! นั่นไม่ได้กินนะ!” พลอยวิ่งไปหยุดแก้มที่กำลังจะโยนเมล็ดแตงโมเข้าปากแบบมั่นใจสุดขีด
“ห๊ะ อ้าว มันไม่ใช่ของทอดหรอ?” แก้มทำหน้างง
คิมอยากจะอธิบาย แต่ดันเงียบเพราะไปไม่เป็น ทั้งออฟฟิศหัวเราะกันท้องคัดท้องแข็ง
กิจกรรมดำเนินต่อ ท่ามกลางสายตางงๆ และเสียงคอมเมนต์แบบไม่ตรงประเด็น “ใครจะรดน้ำบ่อยสุดในอาทิตย์นี้ได้รางวัล”
แต่แค่วันแรก กระถางแตงโมของทุกทีมเฉา แทนโยนปุ๋ยผิด โรยเกลือแทนปุ๋ย พลอยนำประสบการณ์จากดูยูทูบแต่กลับรดน้ำเกินจนดินแฉะ ปู่นายบัญชีคิดว่านี่คือกิจกรรม ‘จิตอาสา’ เอาขยะมาทิ้งในกระถางมั่วซั่ว บอสเริ่มหงุดหงิดเพราะกลัวออฟฟิศกลายเป็นสวนแตงโมยุคใหม่
ปัญหาเริ่มลุกลาม คิมมั่นใจแม้สถานการณ์จะไปไกลเกินควร หมุนแผนจัด ‘แตงโมงานวัด’ มีแข่งเรียงเมล็ดกับประกวดกระถางแฟนซี ทีมแทนออกแบบ “กระถางหัวหน้า” ส่วนพลอยลองวาดคิ้วแมวบนกระถางแต่ไป ๆ มา ๆ กลายเป็นหน้ากระต่าย ทีมบัญชีประกาศว่า “เราเก็บแตงโมคนเดียวได้ไหม?” เกิดเป็นการแข่งเฉพาะกลุ่ม ป่วนกันใหญ่
เวลาผ่านไป ประธานบริษัทเดินมาตรวจงาน เห็นทุกคนเก็บกระถางลนลาน “นี่มันศิลปะยุคใหม่หรือเปล่า?” ถามเสียงเข้ม คิมอ้ำอึ้ง
แทนรีบขยิบตาให้ตอบ คิมตัดสินใจสารภาพ …แต่แอบดันทุรัง “คือ…อันที่จริง เราสร้างสรรค์ความสามัคคีให้ทีมแบบรักษ์โลกด้วยนะครับผม!”
ประธานงุนงงแต่หัวเราะในลำคอ “แปลกดีนะ…ฉันชอบ”
หลังจากเหตุการณ์วุ่นวาย คิม แทน พลอย และทั้งออฟฟิศกลายเป็นที่พูดถึง แม้ปลูกแตงโมล้มเหลว เขากลับได้รับคำชมเรื่องความกล้าคิด พลอยได้เขียนบทความเล่าออฟฟิศมือใหม่ในอินทราเน็ต แทนได้อ่านคอมเมนต์ขำ ๆ ทุกคนเริ่มรู้สึกถึงพลังของ “ความผิดพลาดที่กลายเป็นความฮา”
ท้ายที่สุด กิจกรรม Team Building กลายเป็นตำนาน ทุกคนยิ้มรับประสบการณ์ใหม่ บอสหัวเราะขำ ๆ และเดินมาส่งท้าย “ปีหน้าพวกเธอ…เอาแค่ปลูกกุหลาบในแจกันก็พอ!”
คิมยิ้มกว้างเพราะรู้ตัวว่าได้สร้างรอยยิ้มใหม่ในออฟฟิศ แม้จะไม่ได้ปลูกแตงโมสำเร็จ แต่เรื่องราวการเข้าใจผิดของเขากลายเป็นความประทับใจที่ทุกคนพูดถึงเสมอ
“อย่างน้อยก็ไม่มีใครต้มแตงโมกินนะ!” พลอยยืนเท้าเอวแซวทุกคน ก่อนเสียงหัวเราะจะดังลั่นปิดฉากงานวุ่นสุดขำของออฟฟิศเล็ก ๆ แห่งนี้
