เสียงพายุเบาๆ ดังขึ้นในคืนที่กรุงเทพฯ วุ่นวาย เมื่อลมแรงพัดกระทบหน้าต่างห้องนอนของหนิง นักศึกษาสาวปีสามที่กำลังนอนหลับอยู่ในกลางการสอบในคืนสุดท้าย หนิงสะดุ้งตื่นขึ้นมาเมื่อได้ยินเสียงโทรศัพท์มือถือที่ดังอยู่ในกระเป๋า เธอหยิบขึ้นมาดู และชะงักเมื่อเห็นว่ามันคือเบอร์ของปืน แฟนหนุ่มที่หายไปอย่างลึกลับในช่วงหลายเดือนที่ผ่านมา
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!หนิงใจเต้นแรง เธอพยายามตอบรับแต่เสียงที่ตอบกลับมานั้นกลับแปร่งประหลาด มันฟังเหมือนเสียงของคนที่หายไปนาน…
“หนิง ฉันอยู่ที่นี่ คิดถึงเธอ”“ปืน!” เสียงหนิงสั่นเหมือนจะร้องไห้ ขณะที่น้ำตาเธอไหลเป็นสาย
เมื่อลมพัดเข้ามาในห้อง หนิงออกปากออกไป ใจเธอเต็มไปด้วยความหวังและความวิตก
เธอตัดสินใจที่จะตามหาปืน เลขที่ข้อความที่ไม่คาดคิดนั้นพาเธอเข้าสู่ในเมืองที่เต็มไปด้วยความสับสน สัญญาณโทรศัพท์ไม่ค่อยเสถียรในที่แห่งนี้และเธอได้ยินเสียงกรีดร้องจากสถานที่ใกล้เคียง
ในระหว่างที่ตามหาความจริง หนิงได้พบกับยศ เพื่อนในมหาวิทยาลัยที่ครั้งหนึ่งเคยรักกันมาก่อน ความสัมพันธ์ใหม่ระหว่างพวกเขาค่อยๆ ผลิบานขึ้น แต่ยังมีบาดแผลในอดีตที่ไม่มีใครลืมได้
“หนิง ถ้าเธอไม่ปล่อยให้ปืนไป เราจะไม่มีทางไปต่อได้” ยศบอกด้วยสีหน้าที่จริงจัง
หนิงรู้ว่าเขาพูดจริง รักในครั้งนี้ต้องใช้ความกล้าหาญในการเผชิญหน้ากับอดีต
ค่ำคืนที่ฝนตกหนักในกรุงเทพฯ ขณะที่ทั้งสองเดินไปตามถนนหนทาง ที่เต็มไปด้วยผู้คนและความคึกคัก ไม่มีใครรู้ว่าความตายและความรักปะปนกันอยู่ในที่ไหน
ยศพาหนิงไปยังบ้านของปืนที่อยู่กลางซอยอันเงียบสงบ เกิดบรรยากาศที่เศร้าและมืดมน หนิงรู้ว่าตนอาจได้พบกับการเปิดเผยครั้งใหญ่ที่สุดในชีวิตของเธอ
“เขาไม่อยากให้เธอมีความสุข” เสียงแห่งความจริงจากแม่นของปืนดังขึ้นในหัวของหนิง ในขณะที่ความทรงจำกลับลอยเข้ามา
“หน้าของเขาเวลายิ้ม…” หนิงตอบเสียงเบา “นั่นคือสิ่งที่ฉันไม่สามารถลืมได้” และความรู้สึกของเธอในการรักปืนอย่างหมดใจ ก็เริ่มมีกระแสขัดแย้งในใจเธอ
การตามหาปืนจบลงเมื่อหนิงพบเขาที่บ้านร้างแห่งหนึ่ง มีเสียงคล้ายการเรียกหาเธออยู่แต่ในส่วนลึกของใจเธอ สายสัมพันธ์ทุกอย่างกลายเป็นการเสียสละ
ทั้งสองเผชิญหน้ากันในสถานที่ที่มีความรู้สึกเหมือนโดนลืม โดยมีเพียงแสงไฟจากท้องฟ้าที่เหนือหัว
“หนิง…” เสียงของเขามีความห่างเหิน แต่ก็มีแรงดึงดูดอย่างเหมือนเคยเป็น
ในที่สุด ทุกอย่างก็เริ่มเปิดเผยและโศกนาฏกรรมที่ไม่คาดคิดได้เริ่มต้นขึ้นเพราะหนิงต้องเลือกระหว่างรักและการทำให้ครอบครัวของปืนสามารถรักษาวิถีชีวิตได้
เมื่อเรื่องทั้งหมดคลี่คลาย หนิงเรียนรู้ว่าความรักอาจจะมีทั้งความสุขและความเจ็บปวด ไม่น่าเชื่อว่าในบางครั้งการหายไปของใครสักคนอาจมีความหมายที่ลึกซึ้งกว่า
“ไม่มีใครแย่งเราจากกันได้ตราบใดที่เรายังอยู่ในใจของกันและกัน” หนิงสามารถบอกลาได้ของทุกอย่างแม้ว่าจะยังมีความเจ็บปวด
ในช่วงเวลานั้นท่ามกลางความวุ่นวายของเมืองกรุงเทพฯ หัวใจของเธอคิดถึงการเปลี่ยนแปลงและการเติบโต ขณะที่ได้เดินต่อไปในเส้นทางใหม่ที่ไม่มีวันกลับไปยังอดีต
