เสียงฝนหยดลงมากระทบบนแผ่นเหล็กของหลังคาหอพักหมายเลขเก้าเป็นจังหวะช้าๆ เหมือนคนหายใจไม่สม่ำเสมอ…
เสียงฝุ่นเก่ามาปะทะรองเท้าผ้าใบของอาทินตอนเขาก้าวผ่านประตูโลหะที่ประดับด้วยเลขรุ่นนักเรียนสีลบเลือน…
ฝนเริ่มตกราวกับคนทวงคืนเวลาที่ลืมไว้บนหลังคา หอพักเก่าในซอยแคบชื้นเหมือนหน้าอัลบัมที่จางไป…
ลมพัดผ่านช่องหน้าต่างที่ปิดสนิทในชั้นสามของหอพักเก่า เสียงกระดิกถ้วยกาแฟบนโต๊ะหน้าแม่บ้านเล็กๆ ดังแผ่ว…
นภายืนอยู่ข้างถนนดินที่เป็นฝุ่นแดง ผมยาวเปียกเหงื่อติดหน้าตามลมเย็นที่พัดมาจากทิศทุ่งนา…
แมวน้อยชื่อว่า 'มูมู่' ได้พบกับยานอวกาศลึกลับและตัดสินใจออกเดินทางสู่จักรวาลเพื่อค้นหาความหมายของความกลัวและความกล้าหาญ…
Welcome to WordPress. This is your first post. Edit or delete it, then start writing!