ฝนในคืนวันศุกร์ตกปรอย ๆ เหมือนจะหยุดก็ไม่หยุด ทวีวัฒน์ยืนมือหนึ่งถือถุงขนม อีกมือพยายามเดาะกุญแจเข้าบ้านไม้หลังเล็ก ๆ ที่ซอยข้างสวนสาธารณะ แสงไฟวอมแวมนอกบ้านส่องเป็นเงาสีชมพูอ่อนสะท้อนถนนเปียกน้ำ ทวีวัฒน์ถอนหายใจ เขาเพิ่งออกเวรจากร้านขนมอบ เลิกดึกตามเคย ร่างกายเหนื่อยแต่ใจยังวูบไหว
เสียงประตูบ้านตรงข้ามเปิดแผ่ว เธอคนนั้น—สริดา นักวาดภาพประกอบที่เพิ่งย้ายเข้ามาใหม่ เขาเห็นเธอวันแรกตอนหิ้วกล่องหนังสือขึ้นห้อง หน้าขาวซีด ผมดำขลับ เธอมักสวมเสื้อสเวตเตอร์ตัวใหญ่จนดูเหมือนหลบอะไรสักอย่างจากทั้งโลก
“สวัสดีค่ะ…ฝนแรงดีนะคะวันนี้” สริดาหัวเราะแห้ง ทำเป็นมองเกล็ดน้ำตามพื้นตัวเอง
“ครับ วันนี้ตกทั้งวันเลย ต้องเดินลุยน้ำกลับร้านไปสองรอบ” ทวีวัฒน์ตอบอย่างเก้อ ๆ เขาน่ะ อึดอัดเวลาคุยกับผู้หญิงที่ดูโลกส่วนตัวจัด
“วันนี้กลับดึกจัง…” เธอว่า คิ้วขมวดย่นเหมือนเป็นห่วง แต่สายตากลับหลบ
“เผอิญลูกค้าสั่งเค้กวันเกิดด่วนครับ ผมเลยกลับช้าไปหน่อย ว่าแต่คุณสริดา…วาดรูปดึกเหมือนกันเหรอครับ”
เธอพยักหน้า นิ้วขยี้ชายเสื้อ “ค่ะ…บางที มันคิดอะไรไม่ออกตอนกลางวัน คืนฝนแบบนี้เงียบดีค่ะ”
เงียบไปครู่หนึ่ง มีแต่เสียงฝน ริมบ่าต่างคนต่างเปียกน้ำเล็กน้อย
“ไว้ลองเอาขนมไปฝากนะครับ ถ้าชอบของหวาน” เขายื่นถุงขนมให้แบบเก้อ ๆ
สริดารับไว้ สีหน้าเหมือนเงียบโล่งขึ้นนิดหนึ่ง “ขอบคุณค่ะ คืนนี้จะลองกินดูนะคะ”
ทวีวัฒน์ยิ้มบาง ๆ ก่อนแยกเข้าบ้าน ฝนยังคงพรำ เม็ดน้ำกระทบใบหน้าทำให้ไออุ่นขนมในมือเธอแตกกระจายอยู่ในหัวใจ
เช้าวันถัดมา ทวีวัฒน์ย่องดูดอกเฟื่องฟ้าสีชมพูริมรั้ว โผล่มองช่องบ้านสริดา เห็นหน้าต่างยังปิดสนิทเหมือนเคย “คงยังไม่นอน…เมื่อคืนคุยกันแล้วก็ดึกนี่” เขาคิดในใจ แล้วก็หัวเราะให้ตัวเอง
ร้านขนมของเขาเป็นห้องแถวเล็ก ๆ ลูกค้าแวะมาไม่มากแต่ก็มีประจำ วันนี้มีสาวน้อยมหาวิทยาลัยมานั่งอ่านหนังสือ เด็ก ๆ มาซื้อโดนัทกลับบ้าน ชีวิตวนเวียนเดิม—แต่คืนนั้นที่คุยกับสริดา เขารู้สึกเหมือนอะไรขยับในหัวใจ
เสียงประตูร้านดังขึ้น เธอเข้ามาในชุดคลุมตัวใหม่ เหมือนกล้า ๆ กลัว ๆ สายตาคอยมองผ่านขอบแว่น
“เอ่อ…มากินขนมค่ะ คือ…คืนนั้น เค้กกล้วยหอมอร่อยมาก อยากขอบคุณ อยากลองขนมอื่นบ้าง” เธอเก้ ๆ กัง ๆ มือบีบกระเป๋าสะพายแน่น
ทวีวัฒน์รีบถอดผ้ากันเปื้อน ยิ้มเขิน ๆ ท่าทีเงอะงะดูงุ่มง่ามแบบคนไม่ค่อยมีประสบการณ์บริการลูกค้าสาวคนเดียว
“มีชีสพาย กับครัวซองต์เพิ่งออกเตาครับ คุณอยากลองอันไหนมั้ย”
เธอยิ้มจาง ๆ “ขอลองครัวซองต์ค่ะ…กับกาแฟร้อนสักแก้วได้ไหมคะ”
“ได้ครับ รอสักครู่นะครับ คุณ…
