เสียงไซเรนจากโทรศัพท์ของคำมั่นดังขึ้นในหอพักปีสองของคณะสถาปัตยกรรม ประเภทเสียงเรียกที่ใครได้ยินต้องตื่น แต่ไม่ใช่เพราะเหตุฉุกเฉิน เหตุผลคือโปรไฟล์ออนไลน์ของเขาเพิ่งถูกแท็กในโพสต์แสดงความยินดีอย่างเป็นทางการของชมรมศิลปะเกี่ยวกับคำพูดที่เขาไม่เคยพูด และรูปที่เขาไม่เคยนั่งบนเวที
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!คำมั่นหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู อ้าปากค้างเมื่อเห็นภาพหัวข้อตั้งว่า: “เรียนรู้จากประสบการณ์จริง — คำมั่น ธีราภรณ์ ผู้จัดกาล่าการกุศลนักศึกษา”
“นี่…ฉันไม่ได้…” คำมั่นพึมพำกับตัวเอง ในหัวมีทั้งความขบขันและความตื่นตระหนก
“เป็นไร?” ปอนด์เพื่อนร่วมห้องโผล่หน้าออกมาจากประตูลอดมุมนอน มัดผมฟูและใส่เสื้อยืดมีลายสติกเกอร์ประกวดกินไก่ทอด
“ฉันถูกแท็กเป็นผู้จัดกาล่า” คำมั่นตอบสั้นๆ เสียงดังขึ้นทั้งที่พยายามจะดูสงบ
“ว้าว นายกลายเป็นคนมีชื่อเสียงในชั่วข้ามคืนเหรอ?” ปอนด์สบถออกมาแล้วหัวเราะ
“ไม่ใช่แบบนั้น…” คำมั่นเอื้อมมือปิดหน้าตัวเอง เขาเป็นคนใจดี ขี้อาย และมีน้ำหนักความกลัวการปฏิเสธติดตัวมาตั้งแต่เด็ก ทุกครั้งที่ใครขอความช่วยเหลือ เขามักจะพยักหน้าไปก่อน แล้วค่อยวางแผนหวังว่าจะไม่ต้องทำจริงๆ ปัญหาคือบางครั้งการพยักหน้าเป็นการยืนยันที่กลายเป็นเรื่องใหญ่”
“แล้วใครโพสต์?” ปอนด์เอียงคอนิดหนึ่ง
“มีนา” คำมั่นตอบชื่อที่เหมือนปลุกไฟในอกเขา ชื่อของหญิงสาวคนหนึ่งที่เขาชอบมาสองปี เธอเป็นนักศึกษาวิทยาการจิตของคณะใกล้ๆ และเป็นอาสาสมัครประสานงานโครงการกาล่าที่ทุกคนให้ความสนใจ
ปอนด์เด้งตัวขึ้นมา ยิ้มกว้าง “เอาจริงเหรอ เจอมีนาแล้วนายโกหกเนียนแบบนี้—เจ๋งไปเลย!”
คำมั่นอ้าปากจะบอกว่าไม่โกหก แต่แล้วจังหวะความกลัวเข้ามาทำงาน เขานึกถึงรอยยิ้มของมีนาเมื่อวันคืนก่อนที่เธอคุยเรื่องงานกาล่าด้วยความตื่นเต้น
“ฉัน…บอกไปแล้วว่าทำได้” คำมั่นสารภาพกับปอนด์ น้ำเสียงแหบเล็กน้อยแต่จริงใจ
ปอนด์หัวเราะครั้งหนึ่งแต่เปลี่ยนเป็นเสียงจริงจัง “เออ งั้นก็ต้องทำ ไม่ใช่เหรอ? อย่าให้มีนเห็นหน้าเธอแล้วรู้ว่าเจ้าเป็นไก่”
“คำพูดนั้นเจ็บนะ” คำมั่นหาว่าเสียงลดหย่อน แต่ดวงตาเขาแวบวับด้วยไฟตื่นเต้นและวิตกกังวลผสมกัน
“โอเค โจทย์คือ: นายต้องจัดงานกาล่าในเวลาเดี๋ยวนี้ มีกำหนดเมื่อคืน ชมรมบอกว่าอยากให้คนที่เขียนโพสต์เป็นผู้จัด ถ้านายปฏิเสธ เขาจะเข้าใจผิดถึงความตั้งใจไม่ดีของเรา” ปอนด์อธิบายราวกับบรีฟงานใหญ่
คำมั่นกลืนลำบาก เขาไม่เคยจัดกิจกรรมใหญ่ขนาดนี้ จัดกิจกรรมของคณะยังต้องให้ใครช่วยเขียนสคริปต์และแนะนำวัตถุดิบทางการเงิน
“เราจะทำยังไง?” คำมั่นถาม
“เราจะโกง” ปอนด์พูดแล้วก็หัวเราะ แต่สายตาเขาเป็นนักวางแผน “ไม่ใช่โกงแบบผิดกฎหมาย โกงความคาดหวัง โกงด้วยการแกล้งเป็นมืออาชีพ”
“นี่…
📖 อ่านเรื่องสั้น นิยาย และการ์ตูนฟรี
https://taleplotter.com
🌐 ติดตามผลงานและเว็บไซต์ในเครือ
📖 นิยายและการ์ตูน
https://taleplotter.com
🛒 ไอเดียสินค้าและรีวิว
https://theideaofproducts.com
🍳 สูตรอาหาร
https://dinnerstudio.net
📚 บทเรียนคณิตศาสตร์
https://infinitytutor.org
🎨 สินค้า POD และงานออกแบบ
🛍️ Redbubble
https://grafititee.redbubble.com
👕 TeePublic
https://tee.pub/lic/Grafititee
✨ ขอบคุณที่ติดตามและสนับสนุนผลงานครับ
Tags: มหาวิทยาลัย, โรแมนติกคอมเมดี้, ความเข้าใจผิด, การเติบโต, เพื่อนซี้
