ในห้องเรียนของโรงเรียนมัธยมที่ตั้งอยู่ในสลัมภายในตัวเมือง เสียงตะโกนและประตูที่ดังปิดลงดังขึ้นเมื่อกริช เพื่อนสนิทของฝน พยายามหยุดเธอไม่ให้เข้าห้องเรียนก่อนเวลาเรียนจะเริ่มขึ้น เขาไม่ต้องการให้เธอพบกับใครบางคนที่สามารถเปลี่ยนชีวิตของเธอได้
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!“ฝน! ไม่เอาน่า” กริชกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน กลางแสงแดดที่กรองผ่านหน้าต่างห้องเรียนทำให้สองเพื่อนสนิทมองตากันอย่างตึงเครียด แต่ฝนกลับมีแววตาที่ตั้งมั่น และความอดทนที่เต็มไปด้วยความหวัง
“ฉันต้องไป” ฝนตอบก่อนที่จะดันประตูเข้าไป และทันใดนั้นหัวใจของเธอก็รู้สึกเหมือนถูกตีด้วยดาบ เมื่อเห็นหน้าของป๊อป ศัตรูที่เคยเป็นเพื่อนในวัยเด็ก แต่ตอนนี้เขากลับมาในมาดใหม่ สวมแว่นกันแดดราคาแพงและเครื่องแต่งกายที่บ่งบอกว่าเขาเปลี่ยนไปมากแล้ว
เสียงหัวเราะของกลุ่มเด็กนักเรียนในห้องเรียนดังตีย้ำ โดยเฉพาะเมื่อป๊อปเริ่มเล่าเรื่องราวและอวดท่าทางของเขา กลับกลายเป็นว่าฝนได้สูญเสียความสนใจในบทเรียนเมื่อเห็นความแตกต่างที่ชัดเจนระหว่างตัวเธอกับเขา
“เธอจะเรียนเหรอ? หรือจะไล่ตามความฝันที่ไกลไปรึเปล่า?” ป๊อปแซวพลางปล่อยเสียงหัวเราะที่ทำให้ฝนจิตตก
วันนั้นพวกเขาต้องร่วมกันศึกษาความรู้ใหม่ ๆ แต่มีแรงกดดันในการแข่งขันที่แอบซ่อนอยู่ในห้องเรียน เมื่อฝนพยายามตั้งใจเรียน แต่คำถามเกี่ยวกับการสอบที่ป๊อปทิ้งไว้ให้รู้สึกเหมือนมีดแทงที่กลางใจ
ระหว่างเรียนพวกเขาต้องหยุดพูดคุยกัน แต่ฝนรู้สึกถึงการดำเนินการของป๊อป โดยที่เขาไม่เคยให้ความสำคัญกับความคิดของเธอเลย
คืนวันถัดมาที่ตลาดเก่าสลัม เสียงฮัมของแม่ค้าที่ขายพริกขี้หนูกับความวุ่นวายของการซื้อขาย ทำให้ฝนได้พบกับแม่ของป๊อป นั่นคือชีวิตประจำวันที่เต็มไปด้วยความรู้สึกไม่สบายใจที่วิ่งผ่านในจิตใจของเธอ
“อย่าไปยุ่งกับลูกฉันนะ” แม่ป๊อปยิ้มหวาน แต่กลับมีแววขู่ที่ติดอยู่ในน้ำเสียงของเธอ ทำให้ฝนเริ่มรู้สึกถึงความแค้นที่อาจเกิดขึ้นได้
กระสุนแห่งความไม่มั่นคงเริ่มก่อตัวเมื่อป๊อปกลับมาที่ห้องเรียนโดยมีแฟนสาวคนใหม่ ซึ่งเป็นเพื่อนร่วมชั้นของฝน ทุกคนรอบตัวเริ่มพูดถึงพวกเขา ทำให้ฝนรู้สึกเหมือนมีดบาดเข้าไปในใจ
แต่การแก้แค้นเริ่มเคลื่อนที่อย่างนุ่มนวล ซึ่งนำทางเธอไปสู่การเปิดเผยความลับบางอย่างที่เกี่ยวพันกับครอบครัวของป๊อปที่เธอไม่เคยรู้มาก่อน
การกระทำที่ฝนทำเพื่อแก้แค้นระหว่างเธอกับป๊อปได้ก่อตัวกลายเป็นความรักแบบแม้จะล้มเหลว พวกเขาต่างพยายามจะเป็นตัวของตัวเอง แต่การทะเลาะเบาะแว้งต่าง ๆ นำไปสู่การแข่งขันที่แสดงถึงพลังจากความสูญเสีย
กลางอากาศแห่งความตึงเครียด ในคืนวันตรุษจีน เสียงประทัดโป้งดังขึ้น ท่ามกลางการเฉลิมฉลอง กลับมีวงล้อมของคนที่ไม่พอใจในความสัมพันธ์ของพวกเขา ซึ่งนำไปสู่การตัดสินใจที่ฝนไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้
“เธอหวังว่าจะสามารถทิ้งทุกอย่างไปได้ไหม” ป๊อปกล่าวด้วยเสียงแหบแห้ง ขณะที่ดวงตาของเขาจ้องมองไปที่ฝน หากแต่สิ่งที่เธอรู้สึกไปไกลกว่าคำนั้น
ในที่สุด ฝนต้องเลือกทางที่แยกกัน เธอไม่สามารถบังคับให้ใจตัวเองกลับมาเป็นปกติได้ แต่การตัดสินใจที่มาจากหัวใจมักนำไปสู่ผลที่ไม่คาดคิด
เมื่อเสียงของความสูญเสียดังขึ้น ยิ่งทำให้ความรู้สึกยิ่งทวีความเศร้า ฝนและป๊อปที่ควรจะเข้าใจกัน ต้องเลือกที่จะเปลี่ยนใจ เนื่องจากปลายทางแห่งความรัก truth และ all lies กลับกลายเป็นคำถามที่อยู่ในจิตใจที่ไม่มีคำตอบ
เสียงของดนตรีฟังชัดขึ้นเมื่อเวลาเปลี่ยนไป ถึงแม้ว่าเธอจะสูญเสียในความรัก แต่ในความมืดมนของชีวิต ทำให้เธอพบกับความเข้มแข็งและความจำเป็นที่จะหาทางเดินที่แตกต่างออกไป ชีวิตที่เริ่มต้นใหม่มีความหมายและชีวิตที่ดำเนินไปยังไม่สิ้นสุด โดยที่พวกเขาเรียนรู้เกี่ยวกับความรักอย่างมีความหวัง
