เสียงเพลงจากร้านอาหารในกรุงเทพฯ ลอยมาปนกับเสียงหวูดของรถยนต์ ถนนที่คับคั่งด้วยผู้คนที่สามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจนจากระเบียงของร้าน ฮันส์ยืนอยู่ตรงขอบระเบียง พลางนึกถึงวันเวลาที่เขาเคยใช้ชีวิตในที่แห่งนี้ เคยหัวเราะกับคนรักที่ปัจจุบันกลับกลายเป็นอดีตซึ่งเขาได้ลืมไปจนเกือบหมดสิ้น
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!“ทำไมเธอถึงมาอยู่ที่นี่” คำพูดของมีนที่ทำให้เขาตกใจจนหันไปมอง มีนยืนอยู่ที่มุมหนึ่งของร้าน ใบหน้าเธอมีเสน่ห์จนเขาไม่สามารถละสายตาไปได้ เธอถ่ายรูปด้วยมือถืออย่างตื่นเต้นเมื่อเห็นเห็นบรรยากาศ
“ฉันมาอบรมงานน่ะ” ฮันส์ตอบพลางยิ้มแหยๆ เขารู้ว่ามีความรู้สึกหายไป แต่แน่นอนว่าสิ่งที่ต้องเผชิญคือความอาจหาญและความกล้าหาญในการเผชิญหน้าเธอในสถานการณ์ที่ไม่คาดฝัน
มีนเดินเข้ามานั่งข้างเขา เสียงของเธอดูอ่อนหวาน “จำวันนั้นได้ไหม วันแรกที่เรามาที่นี่ด้วยกัน”
เขาพยักหน้า เสียงหัวใจของเขาเต้นแรงขึ้นด้วยความคิดถึง ความรู้สึกเก่าๆ ที่ถูกกดไว้จนมาถึงวันนี้ ทุกความรักและความสัมพันธ์มันกลับมาเป็น เรื่องราวที่ไม่ได้จบสิ้นง่ายดาย
“ฉันยังคงคิดถึงเธอตลอดเวลา” มีนเอ่ยเสียงเบา ความซึ่งซ่อนอยู่ในแววตาของเธอทำให้ฮันส์รู้ว่าเขาไม่ได้อยู่คนเดียวในความรู้สึกนี้
“มันยากเกินไปแล้วที่เราจะกลับมาเป็นแบบเดิม” ฮันส์ตอบแล้วหันไปมองรอบๆ ร้าน เสียงรอคอยจึงเต็มไปด้วยความหวัง แต่ความกลัวก็มีแฝงอยู่
ค่ำคืนละเลย โปรยความเศร้าหรืออาจเป็นการเริ่มต้นใหม่ ขณะที่แสงไฟวับวาบกันเต็มท้องถนน ทุกๆ สิ่งที่เกิดขึ้นทำให้ความรักระหว่างพวกเขาต้องเจอกับการทดสอบที่ยิ่งใหญ่
เมื่อตัดสินใจที่จะไม่หนีจากความรู้สึกที่ซุกซ่อน ต้องกลับมาทบทวนความสัมพันธ์ที่มันเก็บไว้ภายใน ต้องเผชิญหน้ากับความจริงที่ทั้งสองคนพยายามหลีกหนี”
…ในระหว่างการสนทนา มีไฟสว่างใสจากจุดๆ หนึ่ง เปิดให้เห็นความรักที่เต็มไปด้วยแสงส่องสว่าง ลมหนาวพัดผ่านทำให้บรรยากาศและอารมณ์ยิ่งเข้มข้นขึ้น
“ถ้าเรายังรักกัน เราทำไมไม่ให้โอกาสตัวเองในวันนี้?” มีนเอ่ยถาม ขณะที่หยดน้ำตากำลังจะไหลอาบแก้ม เธอรู้ว่ามันจะต้องเกิดความทุกข์แต่เธอก็ไม่กลัวการเปิดใจอีกครั้ง
ฮันส์รู้สึกเหมือนหัวใจของเขาเต้นแรงขึ้นน้ำหนักที่เคยรู้สึกแค่ขอบเขตภายในเกาะเขาไว้ เขาจึงตัดสินใจ “เราจะลองทำมันอีกครั้ง” เมื่อเสียงของเขาแผ่วเบากว่าเสียงเพลงทำให้มีนยิ้มออกมา จึงทำให้ทั้งสองตัดสินใจที่จะเดินหน้าไปด้วยกันเพื่อตามหารักในแนวทางใหม่
สัปดาห์ต่อมา ทั้งสองได้เดินทางไปยังที่ที่เคยมีความทรงจำจงรักภักดี ร้านขนมปังเล็กๆ บนถนนย่ำเต่าที่เต็มไปด้วยความทรงจำ จากประสบการณ์น้อยๆ ของพวกเขา ความอบอุ่นและสร้างรอยยิ้มริบหรี่ในหัวใจ
“ที่นี่เคยเป็นที่ที่เราเริ่มต้นความรักนะ” มีนพูดขึ้น ด้วยเสียงที่แสดงถึงความหวังใหม่
“ฉันยังคงจำได้ทุกอย่าง” ฮันส์พูดไปพร้อมกับยิ้มออกมา นี่เป็นโต๊ะที่พวกเขาเคยนั่งด้วยกันกลุ้มใจและปากเปล่าให้กัน อากาศตอนนี้มีเสน่ห์นานเกินว่าการจะอธิบาย
เมื่อเวลาผ่านไป ความสัมพันธ์ที่ยืนหยัดยาวนานกลายเป็นแรงบันดาลใจให้กับงานต่างๆ ที่พวกเขาทำให้เต็มเปี่ยมไปด้วยความรักและความมุ่งมั่น พร้อมร่วมมือกันเป็นคู่รักที่แข็งแกร่งในการสร้างอนาคต
ในที่สุด เมื่อสองเดือนผ่านไป ทั้งสองยืนอยู่บนระเบียงนั้นอีกครั้ง มองไปที่เมืองที่ห่างไกล ใบหน้าเต็มไปด้วยความหวัง พวกเขาเรียนรู้ว่า ความรักคือการเปิดใจและให้โอกาสแม้ในยามยาก และในคืนที่กำหนดอนาคต ทุกความลับก็ค่อยๆ ถูกเปิดเผยอย่างแท้จริง”
