เสียงดังโครมครามจากบ้านยายอ๋อยกลางหมู่บ้านบัวขาวต้อนรับเช้าวันใหม่ บังอร เด็กสาววัยมัธยมปลาย ผู้มั่นใจเต็มร้อยในทุกการตัดสินใจ พุ่งเข้าไปบ้านยายอ๋อยพร้อมถังน้ำในมือ “ยายอ๋อย! เกิดอะไรขึ้น ทำไมบ้านถึงเหมือนเพิ่งโดนแผ่นดินไหว?”
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!ยายอ๋อยวัย 70 ปี ผู้กล่าวกันว่าฉลาดแต่ขี้กลัว หันมา น้ำตาคลอ “อิ๊ดมันบอกว่าจะมายึดบ้านยายแล้ว! หลานเอ๊ย ยายซวยแล้ว!” บังอรถลึงตา “ใครคืออิ๊ด? ยึดบ้าน? ทำไมยายไม่บอกหนูแต่แรก?”
“เมื่อคืนได้ยินเสียงแปลกๆ ข้างบ้าน นึกว่าโจรแต่ปรากฏเป็นอิ๊ดมันคุยโทรศัพท์เสียงดัง ปากก็บ่นจะจัดการทุกอย่างให้เสร็จ” ยายอ๋อยร้อง “ยายก็เลยเข้าใจว่ามันจะจัดการบ้านยาย!”
บังอรใจเต้นแรง หัวสมองคิดไปไกล “ไม่ได้การแล้ว ต้องตั้งทีมเฉพาะกิจ!”
เธอบึ่งจักรยานสีชมพูแล่นผ่านซอยเล็กซอกน้อย ชวน ศักดิ์ เพื่อนสนิทยิ้มเก่งที่แอบหวังได้อะไรฟรีจากทุกภารกิจ เสียงมาดนิ่ง “ไปช่วยยายอ๋อย? แล้วจะได้อะไรกินไหมบัง?”
“กินน้ำใจเถอะศักดิ์ — เอ้ย ไม่ใช่ เดี๋ยวค่อยคิด!” บังอรปฏิเสธทันควัน ทั้งคู่ไปรวบรวมสมาชิกเพิ่ม ได้แก่ โอ๊ค หนุ่มขี้กลัว ชื่อเหมือนเข้มแข็งแต่หัวใจเปราะบาง กับ เล็ก เด็กสาวพูดตรง แรงแต่รักความถูกต้อง
ทุกคนมารวมตัวที่บ้านยายอ๋อยต่างหลบแดดใต้ต้นชมพู่ “ยาย จะให้เราทำยังไง” ศักดิ์ถามพลางมองหาข้าวต้มมัด
ยายอ๋อยสะอื้น “ยายไม่เหลืออะไรแล้ว นอกจากหม้อหุงข้าว” เล็กพูดลอยๆ “เอางี้ เดี๋ยวเราไปคุยกับอิ๊ด ดูก่อนว่าเขาจะเอายายไปไหน!”
โอ๊คกระซิบกับศักดิ์ “นายว่ามันจะมีหมาเฝ้าบ้านไหม” ศักดิ์เบ้ปาก “ก็แค่หมา อย่าไปกลัวเลย เว้นแต่หมาจะเข้าใจผิดคิดว่าเราเป็นหัวขโมย”
บังอรคิดแผนการใหม่ “เราต้องขโมยเอกสารจากอิ๊ดมาเพื่อรู้ความจริง!”
ทีมเฉพาะกิจยุคยายอ๋อย เริ่มภารกิจแอบดูอิ๊ดในบ้านข้างๆ บังอรโน้มตัวผ่านรั้ว ศักดิ์แอบถือกล่องข้าวเปล่าทำทีเป็นเดินเล่น เล็กเดินนำหน้าอย่างมั่นใจ โอ๊คลังเลแต่ก็เดินตาม
อิ๊ด กำลังพูดโทรศัพท์ “เรื่องคืนบ้าน? เดี๋ยวจัดการให้หมดทุกราย พรุ่งนี้ส่งเอกสารได้” เพียงได้ยินดังนั้น บังอรร้องเบา ๆ “ฟังมั้ยล่ะ เขากำลังจะยึดบ้านยายจริงๆ!”
ทีมบังอรประชุมวางแผนใหญ่ที่ศาลากลางหมู่บ้าน “โอเค ทุกคน เราต้องหาทางเข้าไปในบ้านอิ๊ดคืนนี้ให้ได้!”
โอ๊คสั่น “แล้วถ้าอิ๊ดจับได้ล่ะ?” เล็กเชิดหน้า “เราคือทีมกล้าหาญ!” ศักดิ์ถอนหายใจ “ขอให้มีข้าวต้มมัดแล้วกัน”
ตกกลางคืน ทีมลับใส่ชุดล่องหน (เสื้อกันฝนสีชมพู) ย่องเข้าไปหน้าบ้านอิ๊ด แล้วเจอความซวย — หมาขะมุกขะมอมตัวเขื่องนั่งเฝ้า “เอาจริงสิ มีหมาจริงๆ!” โอ๊คตัวแข็ง ศักดิ์ร้อง “แผนสอง ไปข้างหลัง!”
หลังบ้านมีหน้าต่างเปิดทิ้ง ศักดิ์ผลักโอ๊คขึ้นไป “นายสูงกว่า” โอ๊คกระซิบ “สูงแต่กลัว…” เล็กคำราม “รีบๆ รื้อสิ!” บังอรปีนเข้าไปตาม โครม! ศักดิ์ตกลงมากองบนพื้น หน้าต่างปิดเงียบกลางดึก
ในบ้านมืดสนิท พลันไฟเปิด อิ๊ดยืนจ้อง “มาทำอะไรบ้านฉัน!” ศักดิ์รีบแก้ตัว “มาหาหม้อข้าวของยายอ๋อย!” อิ๊ดงง “อะไรนะ?” ทุกคนเงียบแป๊บ ก่อนพูดสวนกันเสียงดัง “เอ่อ… ปวดท้องครับ / มาเก็บถุงขยะ / หยิบแมว / ซ้อมวิ่งหนีโจร!”
อิ๊ดเหม็นงงแต่ใจดี “ข้าไม่ได้จะยึดบ้านยายอ๋อยนะ โครงการนี้คือเปลี่ยนชื่อเจ้าของบ้านเพื่อให้ง่ายขึ้นเฉย ๆ ต่างหาก ยายอ๋อยเซ็นเอกสารก็จบแล้ว” ทุกคนอึ้ง ตาลีตาเหลือก
“อ้าว สรุปยายไม่โดนไล่เหรอ” ศักดิ์หงายหลังเบา ๆ เล็กถอนหายใจ “ตกลงที่เด็กทั้งหมู่บ้านแตกตื่นเพราะเข้าใจผิดหมดเลย?”
บังอรยังไม่ยอมแพ้ “แต่ก็ยังดีที่เราได้ทีมเวิร์กใช่มั้ย!” ศักดิ์มองหน้า “ทีมเวิร์กที่ปีนหน้าต่างคนอื่นตอนเที่ยงคืนเนี่ยนะ”
ยายอ๋อยเดินเข้ามา “ยายแค่กลัวจะไม่ได้อยู่ใกล้พวกหนู ยายแก่แล้วกลัวเปลี่ยนแปลงน่ะ” เสียงลูกแมวร้องในอ้อมแขนโอ๊ค “เหมือนผมเลยยาย…ผมก็กลัวหมาเปลี่ยนใจมางับผมอยู่ทุกวัน”
ศักดิ์หลุดหัวเราะ “สุดท้ายเราไม่ได้ช่วยยายแต่ช่วยหมาหายเหงาแทนมั้ง!” ทุกคนหัวเราะ บรรยากาศอุ่นขึ้นอย่างประหลาด
วันรุ่งขึ้น หมู่บ้านบัวขาวกลับสู่ภาวะปกติ (เกือบ) ยายอ๋อยนั่งเล่าเรื่องให้เด็กๆ ฟัง “ถ้าหนูไม่มาดูแล ยายคงคิดไปเองอีกหลายเรื่อง” บังอรยิ้ม “แต่ถ้ายายคิดอีกที คราวนี้ขอเป็นปมรักแทนนะคะ จะได้ช่วยสนุกกว่าเดิม”
ศักดิ์เสริม “แต่ขอมีขนมแจกด้วย…” โอ๊คจับลูกแมวไว้แน่น “แล้วหมาจะเลิกเห่าผมได้ยัง?”
เล็กถอนหายใจ “หมู่บ้านเรานี่ไม่เคยเงียบจริง ๆ”
เสียงหมาข้างบ้านเห่า “โฮ่ง!” ศักดิ์สะดุ้ง “เอ้า! แผนป้องกันหมารอบสองจะเริ่มหรือยัง?”
ทุกคนหัวเราะอีกครั้ง วงล้อมกลางบ้านยายอ๋อยอุ่นใจ โลกของบ้านบัวขาวยังเต็มไปด้วยเรื่องวุ่น ๆ เสมอ แต่เมื่อพวกเขาอยู่ด้วยกัน ก็พร้อมจะหัวเราะและรับมือกับทุกปัญหาเท่าที่จะนึกออก…หรือจะนึกไปเองอีกก็เถอะ!
