กลางคืนที่ปกคลุมด้วยหิมะ รถยนต์คันหนึ่งแล่นเข้ามาในหมู่บ้านชนบท เสียงยางบดหิมะดังขาด ๆ หาย ๆ ในขณะที่น้องฤดูหนาว – สาวน้อยวัย 17 ปี ที่มีตาสวยดั่งผ้าลินินอ่อน ๆ มองออกไปนอกหน้าต่าง สายตาของเธอนิ่งอยู่ที่บ้านหลังเก่าหลังหนึ่ง ซึ่งเป็นบ้านที่เธอเคยอาศัยอยู่พร้อมกับพ่อแม่ก่อนที่พ่อจะหายตัวไปอย่างลึกลับเมื่อห้าปีก่อน.
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!ฤดูหนาวยกมือขึ้นเพื่อเช็ดน้ำตาที่เริ่มรื้นออกมา เธอไม่ได้ตั้งใจจะให้ใครเห็นความอ่อนแอ แต่เสียงของหิมะที่กวาดผ่านหน้าต่างก็ดูเหมือนจะกระซิบบอกเธอให้ออกไปค้นหาความจริง วันรุ่งขึ้นเธอตัดสินใจไปที่ป่าในช่วงสาย ๆ ก่อนที่หิมะจะเริ่มตกอีกครั้ง.
เสียงของนกที่เคยเราะร่าซึ่งเธอรักกลับหายไป คุณครูทั้งโรงเรียนต่างพูดถึงการหายไปของนกในฤดูหนาวปีนี้ และฤดูหนาวเองก็รู้สึกติดอยู่ในวังวนของความเศร้าและความแปลกประหลาด หญิงสาวค้นหาคำตอบ และวันต่อไปเมื่อเธอลงไปตามทางเดินที่เบา ๆ อยู่นอกหมู่บ้าน กลิ่นหอมของหิมะบริสุทธิ์ และเสียงแห่งความเงียบช่วยเติมเต็มความอินตร์ความรู้สึกของเธอให้ตื่นขึ้น.
เมื่อเธอเดินลึกเข้าไปในป่า เสียงร้องสัตว์ประหลาดสร้างความประหลาดใจให้กับเธอ พร้อมกันนั้น ความทรงจำที่ถูกกดทับไว้อย่างลึกก็ค่อย ๆ ปล่อยให้เธอเห็นภาพของพ่อที่ลากเสียงดนตรีไประหว่างการเดินป่า เสียงเหล่านั้นสร้างความรู้สึกพาไปสู่การเปลี่ยนแปลงอย่างร้ายแรงอีกครั้ง.
ไปป์ เพื่อนสนิทของเธอเก็บก่อกองไฟเพื่ออุ่นร่างกายขณะที่ทั้งคู่ลุ้นกับความลึกลับ พวกเขาพบว่าหิมะในป่ามีบางอย่างผิดปกติ มีสถานที่ที่ไม่เคยปรากฏในแผนที่ และด้วยความกล้าหาญ พวกเขาเข้าไปในหุบเขาลึกลับที่เคยถูกเล่าขานว่าเป็นสถานที่สาปสกุลแห่งความลับ.
ในหุบเขานั้นพวกเขาได้พบกับภาพวาดสมัยก่อนที่บอกเล่าเรื่องราวของครอบครัวที่เคยอาศัยอยู่ที่นี่ และความขัดแย้งในอดีตที่ชี้ไปยังการหายตัวไปของพ่อ ฤดูหนาวเบิกบานเมื่อได้ยินเสียงลมพัดผ่าน และในช่วงเวลานั้น เธอได้ยินเสียงจากใจลึกว่า “เสียงของความรักรอบตัวเรานั้นมีอยู่ในทุกที่”
เมื่อตัวละครหลักเผชิญหน้ากับเหตุการณ์ที่ตึงเครียด และเสียงที่สาปสูญนั้นกลับมาอีกครั้ง หากแต่กลายเป็นความจริงที่เธอไม่สามารถยอมรับได้ เธอเรียกร้องความจริงจากแม่ของเธอที่เฝ้ารอที่จะพูดถึง แต่การเสียสละจะเป็นทางรอดของพวกเขาหรือไม่
เมื่อเสียงของการประทะกันระหว่างสัญญาณแห่งความรักกับความจริงแห่งการสูญเสียปะทะกัน เสียงและความรู้สึกจะส่งผลต่อชีวิตของฤดูหนาวในแบบที่เธอไม่เคยคาดคิด และการค้นหาความจริงยิ่งมากยิ่งกลายเป็นการเปิดเผยความลับที่เก็บไว้.
คืนนั้นขณะที่ฤดูหนาวกลับบ้าน เสียงนกร้องไม่หยุดทำให้เธอเข้าใจว่าแม้ในความเศร้า ความรักที่เธอค้นหานั้นยังมีอยู่ และเธอพร้อมที่จะมีชีวิตอยู่ต่อไป เพราะเสียงแห่งความรักและความหวังจะอยู่ในใจของเธอตลอดไป.
เรื่องราวลงเอยด้วยการที่ฤดูหนาวยืนมองดาวบนฟ้าสว่าง และในที่สุดการกลับบ้านของเธอไม่ได้มีเพียงการกลับมาที่บ้านเก่าของเธอ แต่ยังเป็นการเดินหน้าไปสู่อนาคตที่มีความหวังกว่าเดิม.
