แสงไฟในเมืองใหญ่ระยิบระยับเหมือนดวงดาวที่ควรอยู่ในท้องฟ้า แต่กลับถูกบดบังด้วยเสียงรถยนต์และความเร่งรีบของผู้คนที่เดินผ่านไปมา ภรณ์นั่งอยู่ที่เก้าอี้ในบ้านเก่าแห่งหนึ่ง บนโต๊ะกาแฟมีภาพถ่ายของเขากับครอบครัว ในภาพ พ่อแม่และน้องสาวดูมีความสุข แต่ตอนนี้ความสุขเหล่านั้นกลายเป็นเพียงแค่ความทรงจำ
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!“พี่จะเริ่มทำการบ้านได้แล้วนะ” น้องสาวเขา เอมมี่ พูดด้วยเสียงเล็ก ๆ ขณะที่วิ่งผ่านไปในห้องนั่งเล่น ตัวติดอยู่กับโทรศัพท์มือถือและสายตาจดจ่ออยู่ในเกมที่เธอหลงรัก
ภรณ์ส่ายหัว เขารู้ดีว่าสถานการณ์ในบ้านไม่เหมือนเดิมตั้งแต่แม่ของเขาหายตัวไป ทุกอย่างกลับกลายเป็นความเงียบที่ไม่คุ้นเคย เขาเผชิญกับความจริงที่เจ็บปวดนั่นทุกวัน ทั้งที่พยายามข่มความรู้สึกเพื่อไม่ให้เอมมี่ต้องกังวล
หลายวันผ่านไป เสียงโทรศัพท์ของเขาดังขึ้นเป็นครั้งแรกในสัปดาห์ จอภาพแสดงชื่อผู้ที่โทรเข้ามา แต่เมื่อเห็นไอคอนนั้น เขาฝืนยิ้มในขณะที่ตกใจเล็กน้อย
“สวัสดีจ้ะ ภรณ์ เดี๋ยวนี้ทำไมเงียบไปเลย?” มือน้อยของแม่ที่เคยอบอุ่นทอดตัวมาจากสายโทรศัพท์
เสียงของเธอส่งความสั่นสะเทือนในใจของเขา แต่ทันใดนั้น เสียงที่แล้วก็มืดมน ปัญหาเริ่มหนักขึ้นเมื่อเริ่มมีรายงานความไม่ปกติในพื้นที่ใกล้เคียง มีคนหายตัวไปมากมาย ทำให้เขาเริ่มตั้งคำถามกับชีวิตในเมืองที่เคยสงบ
คืนหนึ่ง ขณะที่เต็มไปด้วยความกังวล เขาอยู่คนเดียวในห้องนอนชั้นสองของบ้าน มองไปนอกหน้าต่าง เห็นแสงไฟจากถนนไกล ๆ กระทบกับใบหน้าของเขา เหมือนถามเขาถึงสิ่งที่เขาจริงจังมากกว่า ทุกอย่างเป็นเช่นนี้มานานแค่ไหน
เช้ามืดถึงเวลา 2.00 น. เขาได้ยินเสียงแปลกๆ มาจากด้านล่างของบ้าน เสียงเหมือนใครบางคนหยิบของขึ้นมาอย่างระมัดระวัง ตัดสินใจ เขาเดินลงบันไดอย่างเงียบ ๆ พร้อมกับรู้สึกถึงแรงตึงเครียดในอากาศ
เมื่อถึงห้องครัว เขาเห็นเงาร่างคนอยู่ในมุมที่มืด น้ำเสียงนั้นคุ้นเคย เขาเล่นการพนันกับความกลัวของตัวเอง เดินเข้าไปช้า ๆ ทำให้เสียงแผ่วเบาลง
“มาที่นี่ทำไม คุณพ่อ?” เขาสงสัย ขณะเงายังคงไม่ขยับ
เสียงนั้นสั่นและตอบ “ฉันต้องการให้ลูกรู้ความจริง พ่อต้องให้ลูกรู้ ว่าแม่อยู่ที่ไหน”
ภรณ์รู้สึกเหมือนโลกหยุดนิ่ง พลันทุกอย่างกลับเข้ามาในใจเขา เขาไม่ได้หายไปเพียงคนเดียว แต่ครอบครัวของเขาเต็มไปด้วยความลับที่ตั้งอยู่บนซากของช่วงเวลาที่ไม่ได้พูดถึง
ความจริงที่ถูกปกปิดมานานเริ่มแตกออกเป็นเสี่ยง ๆ เขาต้องตัดสินใจว่าจะทำอย่างไรต่อไป ความกดดันสร้างความเปลี่ยนแปลงในชีวิตเขา ทุกการกระทำต่างหมายถึงความสูญเสีย สายใยแห่งความรักที่เคยเป็นกำลังใจตอนนี้เปลี่ยนเป็นห่วงโซ่ที่ดึงเขาลงไป
สุดท้าย ภรณ์จึงต้องเผชิญหน้ากับพ่อของเขา ในการตั้งคำถามถึงอดีต การเดินทางไปยังพื้นที่ที่ไม่เคยมีใครพบเห็น เข้าไปหาความจริงว่าจะหยุดการก่อรูปของความเจ็บปวดในใจ เขาต้องรู้ว่าแม่หายไปทำไม และจะทำอย่างไรให้ครอบครัวกลับมาผสมผสานให้เป็นหนึ่งเดียวอีกครั้ง
ถึงแม้ว่าเขาจะกลัว แต่ความรักในครอบครัวไม่เคยหายไปทั้งนั้น มันคือพลังงานที่ดึงดูดเขากลับไปหาความเป็นจริง ถูกต้องและโหดร้าย อีกด้านของเหรียญที่มีการเปลี่ยนแปลง ขณะที่อารมณ์เข้มข้นตัดกับการค้นหาความจริงน่าปวดร้าว
