เสียงของความฝัน

เสียงดนตรีดังก้องอยู่ในอากาศ ขณะที่หญิงสาวยืนอยู่ท่ามกลางฝูงชนในเมืองใหญ่ แสงไฟจากป้ายร้านค้าและบาร์ยามค่ำคืนสาดส่องหลากสีสันไปทั่ว มุมหนึ่งของถนนมีการแสดงดนตรีสด ชายหนุ่มคนหนึ่งนั่งอยู่ที่พื้น คีบซอด้วยความตั้งใจและส่งเสียงที่มีเสน่ห์ออกมา

Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!

“เธออยากฟังไหม?” เสียงของพี่ชายดังขึ้นข้างๆ ขณะที่เขาเดินเข้ามาใกล้

“อืม… ฉันอยากฟัง แต่ฉันต้องกลับไปทำการบ้าน” หญิงสาวตอบเสียงแผ่ว

“การบ้านไม่สำคัญเท่าความฝันหรอกนะ ให้เวลาตัวเองได้มีความสุขบ้าง” พี่ชายพูดขณะชี้ไปทางชายหนุ่มที่เล่นดนตรี

หญิงสาวมองไปที่เขาอย่างลังเล ก่อนจะตัดสินใจว่าเธอจะอยู่ต่ออีกสักพัก

“อยากให้ฉันเล่นด้วยไหม?” ชายหนุ่มที่นั่งเล่นซอถามขึ้นเมื่อเห็นเธอสนใจ

“ฉัน… ไม่ได้เล่นดนตรี” หญิงสาวตอบอย่างเขินอาย

“ไม่เป็นไรหรอก ทุกคนเริ่มจากศูนย์ทั้งนั้น” เขายิ้มให้เธออย่างอบอุ่น

เสียงดนตรีของเขาดูเหมือนจะดึงดูดความสนใจของเธอ จนเธอเริ่มรู้สึกถึงแรงดึงดูดในตัวเอง การที่ได้ยืนอยู่ที่นี่ในขณะที่ดนตรีบรรเลง ทำให้เธอรู้สึกแตกต่างออกไป

วันต่อมา หญิงสาวกลับมาที่จุดเดิมอีกครั้ง เธอเห็นชายหนุ่มและเดินเข้าไปทักทาย

“วันนี้ฉันกลับมาแล้ว” เธอพูดด้วยรอยยิ้ม

“ดีใจที่เธอกลับมา ฉันชื่ออาทิตย์” เขายิ้มตอบ

“ฉันชื่อมินตรา” เธอแนะนำตัว

อาทิตย์เริ่มสอนมินตราเกี่ยวกับการเล่นกีตาร์ เธอรู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งใหม่ๆ ที่กำลังเรียนรู้ แม้จะรู้สึกเคอะเขินบ้างในบางครั้ง แต่เสียงดนตรีก็ดึงดูดเธอให้เข้าใกล้

“ถ้าเธอเล่นได้ เธอจะรู้สึกถึงอารมณ์ของเพลง” อาทิตย์กล่าวขณะสอน

มินตรามองตาของอาทิตย์และรู้สึกถึงความจริงใจในคำพูดของเขา

“ฉันอยากจะเล่นให้ดีแบบนาย”

“ต้องฝึกเยอะๆ นะ” เขายิ้มและกดนิ้วลงบนสายกีตาร์

เวลาผ่านไป มินตราฝึกซ้อมทุกวันหลังเลิกเรียน จนกระทั่งวันหนึ่งเธอได้รับเชิญให้ไปเล่นที่งานเลี้ยงใกล้ๆ โรงเรียน

“เธอจะไปเล่นจริงๆ หรอ?” อาทิตย์ถามด้วยความสนใจ

“ใช่ ฉันคิดว่ามันจะเป็นโอกาสดี” มินตราตอบด้วยความมั่นใจ

“ถ้าเธอเล่นดี ฉันจะมาชมเธอด้วย” เขาพูดอย่างสนับสนุน

คืนที่งานเลี้ยงมาถึง มินตรายืนอยู่หน้าเวที มือของเธอสั่นเล็กน้อย แต่เมื่อเสียงกีตาร์เริ่มบรรเลง เธอเริ่มรู้สึกถึงความมั่นใจที่เข้ามาในจิตใจ

“นี่คือเสียงที่ฉันรอคอย” มินตราพูดกับตัวเอง ก่อนที่จะเริ่มเล่น

เมื่อเสียงเพลงดังก้องไปทั่วห้อง ทุกคนต่างหันมามองเธอ มินตราเคลื่อนไหวไปตามจังหวะของเพลง ผลักดันตัวเองไปข้างหน้า

ในที่สุด เธอเล่นจนจบเพลงและได้รับเสียงปรบมืออย่างล้นหลาม เธอรู้สึกเหมือนเธอได้สัมผัสความฝันของตัวเอง

เมื่อกลับมาหาอาทิตย์ เธอเห็นเขายิ้มอยู่ข้างๆ

“เธอเล่นได้ดีมาก!” เขาบอกด้วยความยินดี

“ฉันรู้สึกดีมาก ขอบคุณที่สนับสนุนฉัน” มินตรากล่าวขอบคุณ

“ไม่เป็นไร นั่นคือสิ่งที่เพื่อนทำ” อาทิตย์ตอบ

ต่อจากนั้น มินตราพยายามสร้างชื่อเสียงในวงการดนตรี และกลายเป็นที่รู้จักในฐานะนักดนตรีที่มีความสามารถ เธอเริ่มมีอัลบั้มเพลงของตัวเอง และประสบความสำเร็จมากขึ้นเรื่อยๆ

แม้จะมีความยากลำบากมากมาย แต่เสียงดนตรีก็ยังคงเป็นแรงผลักดันให้เธอไม่ยอมแพ้ ในทุกช่วงเวลาที่เธอรู้สึกท้อแท้ เธอมักจะนึกถึงคำพูดของอาทิตย์ที่ให้กำลังใจเธอ

“การเดินทางยังไม่สิ้นสุด” เสียงของเขากระซิบในใจเธอ

ในที่สุด มินตราได้จัดคอนเสิร์ตใหญ่ครั้งแรก และอาทิตย์ก็เป็นคนแรกที่มาร่วมชม

“เธอน่าจะภูมิใจมาก” เขาพูดขณะยิ้มให้เธอ

“ฉันทำได้เพราะนาย” มินตราตอบด้วยน้ำเสียงเต็มไปด้วยอารมณ์

“ไม่เลย ทุกอย่างเกิดจากตัวเธอเอง” เขายืนยัน

เมื่อม่านเปิดขึ้นและเสียงเพลงเริ่มบรรเลง มินตรารู้สึกถึงความสุขที่อยู่ข้างในใจ เธอรู้ว่านี่คือเสียงที่เธอค้นหาและนี่คือเสียงของความฝันที่แท้จริง