แสงแดดสีทองอาบพรมทั่วหมู่บ้านชนบทที่เรียบง่ายแห่งนี้ ท่ามกลางความเงียบสงบ เสียงเพลงบรรเลงจากเครื่องสายถูกลอยออกมาจากบ้านไม้หลังเล็ก บ้านของหงส์ นักดนตรีหนุ่มสาวผู้มีเสียงเพลงกล่อมอารมณ์ของทุกคนในบ้านสืบทอดจากแม่ที่ล่วงลับไปแล้ว ทุกเช้าตรู่ หงส์จะนั่งเล่นไวโอลินอยู่หน้าโรงนา ภายใต้ต้นขนุนใหญ่ที่มีใบเขียวเป็นเงาร่ม ช่วยให้เธอผ่อนคลายจากฝุ่นละอองของการใช้ชีวิตในชนบท
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!“หงส์ ฟังเพลงนี้สิ อารมณ์ดีขึ้นเยอะเลย” เสียงนิ้ง เพื่อนสนิทผู้มีน้ำเสียงหวานสบสายตามาหา เธอสร้างรอยยิ้มแม้จะมีความเศร้าอยู่ในใจถ้าใครได้ฟังเพลงนี้ หลายครั้งที่หงส์พยายามเล่นให้ดีที่สุด แม้ว่าแม่จะไม่อยู่แล้ว แต่เพลงนั้นจะยังอยู่ภายในใจของเธอ
“เราจะไปมหาวิทยาลัยหรือลงมือทำธุรกิจในหมู่บ้านดี?” นิ้งบอกด้วยเสียงตื่นเต้นอยู่เสมอ ความท้าทายใหม่ทำให้ต้องมีการเลือก และหงส์มักลังเลระหว่างเสียงเพลงหรือคำเรียกร้องสำหรับการทำเงิน
หลายเดือนผ่านไป ชีวิตประจำวันของหงส์ยังคงเหมือนเดิมจนกระทั่งวันหนึ่งมีเสียงไร้เสียงเพลงอีกต่อไป ดอกไม้ริมทางเหี่ยวเฉา ผ่านไปจนถึงเย็นที่มืดมิด เธอได้รับข่าวร้ายจากนิ้งว่า แม่ของเธอประสบอุบัติเหตุและจากไปอย่างรวดเร็ว ความโศกเศร้าขมขื่นรูปโฉม ฮือฮาไปทั่วหมู่บ้านทุกคนมาให้กำลังใจและช่วยจัดงานศพ แม้จะสร้างเสียงเพลงอย่างเต็มที่ในคืนที่ทั่วหมู่บ้านช่วยกันจัดงาน นิ้งยืนอยู่ข้างหงส์ คอยเก็บดวงใจให้เธอดูแล
ในคืนที่ทะเลาะกับคำพูดคนอื่นๆ หงส์ได้พบกับ หนึ่ง หนุ่มหล่อรอบรู้ที่มาจากเมือง คณะมีเสียงดนตรีเป็นอาชีพ หงส์เจอเค้าผ่านการประกวดดนตรีทั้งซึมซับและที่ยากลำบากในช่วงฝึกซ้อมด้วยกัน แต่กว่าจะเปิดใจให้กันและกันก็ใช้เวลานานมาก
ความรักที่บังเกิดขึ้นนั้นเป็นช่วงเวลาที่สวยงาม เมื่อทั้งคู่เริ่มแชร์ความคิด ฝัน และความกลัว เริ่มต้นที่จะเขียนเพลงใหม่ที่จะให้แม่ของเธอฟัง ถ้าหากลับมาจากโลกนี้ แต่ก็มีดาบสองคม เมื่อคืนนั้นเธอฟังคำพูดของหนึ่งที่แนะนำให้ปล่อยใจเพลิดเพลินไปกับเสียงเพลง
หงส์ไปโรงเรียนดนตรีแล้วเริ่มเดินทางไปด้วยกันกับหนึ่ง ทั้งคู่อาจจะแค่ไปทำกิจกรรมธรรมดา แต่พวกเขายังคงสร้างเสียงเพลงที่มีคุณค่าร่วมกัน การฉลองยังไม่เพียงพอ แต่ภายในใจของหงส์เริ่มมีช่องว่างเมื่อวันเวลาผ่านไป ความรักของหนึ่งอยู่ห่างออกไปและดูจะเจอปัญหา เมื่อรู้จักว่าหนึ่งไม่ใช่คนที่เธอคิดว่าเป็น
ชีวิตของหงส์ตกต่ำ ทำให้เธอไม่สามารถเล่นเพลงได้อีก การสูญเสียในรายต่างๆ หมายถึงการสูญเสียแม่และหนึ่งไปแบบครึ่ง ๆ แต่ความรู้สึกโหดร้ายที่อยู่ที่ใจและพยายามประคองตัวให้ผ่านทุกครั้งที่เห็นเสียงเพลงที่เคยสุขกับหนึ่ง
เมื่อจำเป็นต้องปรับโฉมชีวิตเธอ เลือกจะเขียนเพลงของตนเองให้โลกได้ฟัง โดยมุ่งเน้นไปที่การบอกดีร้าย ร่วมเรียงร้อยเสียงเพลงเพื่อหามิตรภาพที่จะก้าวผ่านความเจ็บปวด
หนึ่งได้รู้ถึงการ656ทบทวนจุดที่สูญเสียอันแสนน่าจดจำและดึงให้ให้ชัดเจน ความดนตรีแสดงถึงความสำคัญที่คอยย้อนคิดถึงแม่และการยอมรับความบอบช้ำ การเลือกที่จะฟังตัวเอง และการหายไปเมื่อทำเช่นนี้รวมการเปิดใจของหงส์
คืนที่เปิดตัวเพลงของหงส์ในเมือง มีคนช่วยกันสร้างบรรลุใจ บรรยากาศของจุดเริ่มต้นทำให้เสียงเพลงเปล่งประสานไปทั่ว สิ่งเดียวที่หงส์ถือกับอย่างมั่นใจคือ การบอกเล่าสิ่งที่สูญเสียและสิ่งที่เธอหามาได้ ความรักที่สวยงามควบคู่ไปกับการที่ต้องเจอเส้นทางที่ธรรมชาติได้จัดเตรียมไว้
และในที่สุดในคืนที่ไม่แน่นอนเธอพบกลับสู่เสียงเพลงด้วยความกล้าหาญ ทั้งที่เคยร้าวลึกแต่ดนตรีมิได้หมดสิ้นในลม และเพื่อส่งเพลงให้แม่สู่ชายหาดที่แสงจันทร์สาดส่องไปกลาง เสียงดนตรีนี้ จะยังคงเป็นเพลงแห่งความทรงจำที่ไม่มีวันลืม
