แสงส่องผ่านกระจกบานใหญ่ในห้องนั่งเล่น ทำให้บรรยากาศในบ้านหลังนี้ดูสดใสแม้ว่าอากาศที่ข้างนอกจะเย็นยะเยือก ภายในบ้าน จุดศูนย์กลางของความอบอุ่นกลับมาจากเสียงหัวเราะของเด็กหญิงน้อยชื่อฟ้า ฟ้าที่กำลังเล่นอยู่กับตุ๊กตาตัวโปรดขณะที่แม่ของเธอ ส้ม กำลังชงชาในครัว ด้วยความคิดถึงวันเก่า ๆ ในอดีต ส้มมักจะนั่งตรงนี้ ชงชาในบรรยากาศที่สัมพันธ์กับการเล่านิทานให้ลูกสาวฟัง ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่น่าจดจำที่สุดในชีวิตของพวกเขา
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!อย่างไรก็ตาม ในวันนั้น ส้มที่มีความรู้สึกเข้มข้นกำลังจะเปลี่ยนไป เมื่อลูกชายคนโตอย่างแมน กลับมาจากมหาวิทยาลัยพร้อมกับสีหน้าที่บอกเล่าความเศร้า แมนได้ตัดสินใจที่จะลาจากบ้านโดยไม่บอกเหตุผล และตัดความสัมพันธ์กับน้องสาวของเขาอย่างไร้เยื่อใย ฟ้ารู้สึกจุกอกอัดอั้นและไม่เข้าใจว่าทำไมพี่ชายถึงเปลี่ยนไปขนาดนี้
บทสนทนาของฟ้ากับแมนมักจะเกิดขึ้นในช่วงเวลาที่มีความท้าทาย ฟ้าที่เปรียบเสมือนต้นไม้ที่เรียงร้อยกันมาในการเติบโต ในขณะที่แมนกลายเป็นแค่กิ่งไม้ที่ถูกลมพัดจนใกล้จะหัก ในคืนหนึ่ง ขณะที่ฟ้านอนหลับอยู่ในห้องของเธอ เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น ไม่กี่วินาทีต่อมา เสียงร้องไห้ของแมนสามารถได้ยินมาจากห้องนั่งเล่น ทำให้ฟ้ารู้สึกถึงความไม่ปกติ
เขาเลือกที่จะอธิบายให้ฟ้าฟังเรื่องราวการต่อสู้ที่เขาเผชิญกับความกดดันจากมหาวิทยาลัย การหาบ้าน การหางาน และการหาความหมายให้กับชีวิต ฟ้าแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับเหตุการณ์ต่าง ๆ ที่เธอรู้สึกตลอดทั้งวัน มันเป็นคืนที่ทั้งสองได้กลับมาพบกันอีกครั้ง พวกเขาเปิดเผยให้กันโดยไม่ต้องป้องกัน แต่ความรู้สึกหนาแน่นของส้มยืนอยู่ในหัวใจของพวกเขา
เมื่อทุกอย่างเริ่มคลี่คลาย แมนต้องเผชิญหน้ากับจริงอย่างอบอุ่นจากความรักของแม่ซึ่งเขาไม่เคยเห็นมาก่อน ส้มสอนให้แมนรู้จักคำว่า ‘การให้อภัย’ เสมอมา และในคืนที่มืดมิด กำลังรอคอยให้แสงจากต้นไม้ที่เขาปลูกขึ้นในใจปรากฏให้ชัดเจนขึ้น
ฟ้าเริ่มตั้งใจว่าวันหนึ่งเธอต้องทำให้ต้นไม้ในความฝันนั้นเติบโตขึ้นจริง ๆ แม้ความพยายามอาจทำให้พวกเขาแตกสลาย แต่สิ่งแสดงความรักและการเสียสละที่ส้มมอบให้จะอยู่ในใจของพวกเขาเสมอ ในช่วงเวลาที่ทุกอย่างดูเหมือนจะล่มสลาย ฟ้าและแมนก็เริ่มเห็นความหวังที่มีอยู่ในตัวของกันและกัน วันที่ทั้งสองกลับมาพบกัน ณ จุดเริ่มต้นแห่งชีวิต สวนหลังบ้านก็เริ่มมีเสียงแห่งความรักอีกครั้ง
