เสียงดนตรีไพเราะลอยมาจากถนนข้างนอก ขณะที่ผมยืนอยู่ในห้องมุมเล็กๆ ของหอพักนักศึกษา มองออกไปยังท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยการประดับประดาด้วยดอกไม้ไฟยามค่ำคืนที่สดใส ผมชื่อพีท อายุ 20 ปี นักศึกษาคณะสถาปัตย์ที่มีความฝันอยากออกแบบอาคารที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม แต่นั่นกลับเป็นเรื่องยากเมื่อความรับผิดชอบในครอบครัวกดดันผมอยู่ตลอดเวลา
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!“พีท! ลงมาช่วยแม่หน่อย!” เสียงแม่ของผมเรียกจากข้างล่าง ขณะที่ผมลังเลไปมา ระหว่างการไปดูดอกไม้ไฟกับการช่วยแม่ทำอาหารค่ำสำหรับพ่อ
ในขณะที่ผมลงมาจากห้องนั้น ผมได้พบกับดาว เพื่อนนักเรียนสาวที่มีพรสวรรค์ในการวาดรูปและความฝันอยากเป็นศิลปิน ดวงตาของเธอเปล่งประกายเมื่อพูดถึงดอกไม้ไฟในปีนี้ “พีท! เราต้องไปดูมันด้วยกันนะ!”
พอได้ยินคำเชิญชวนของเธอ ใจของผมก็เต้นแรงขึ้น แต่ความคิดถึงหน้าที่ในบ้านทำให้ผมต้องลังเลอีกครั้ง “แต่แม่…”
“ไปเถอะ นี่คือโอกาสของเรา!” ดาวพูดพลางยิ้มอย่างสดใส ผมยิ้มตอบ แต่ก็รู้ดีว่านั่นอาจจะเป็นความรักที่ต้องห้ามเมื่อพ่อแม่ต้องการให้ผมเอาใจใส่ต่อความรับผิดชอบในครอบครัว
เมื่อถึงวันงานเทศกาลดอกไม้ไฟ ผมได้ตัดสินใจที่จะไปกับดาว ขณะที่เรานั่งอยู่บนหลังคาอาคารสูง เสียงดนตรีและเสียงผู้คนที่เชียร์ให้กับการแสดงทำให้ผมรู้สึกมีชีวิตชีวามากขึ้น
ดาวนั่งข้างๆ ผม หัวเราะเสียงใสเมื่อไฟลุกสว่างบนท้องฟ้า แล้วผมก็พูดว่า “ดูสิ! มันสวยมาก”
ท่ามกลางความสวยงามของดอกไม้ไฟ ความรู้สึกของผมต่อดาวก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ผมเริ่มรู้สึกถึงแรงดึงดูดที่ไม่สามารถต้านทานได้ แต่ความกดดันจากครอบครัวก็ยังคงมีอยู่ครอบงำจิตใจ
ในคืนวันนั้น ความลับของครอบครัวเริ่มเปิดเผย เมื่อพ่อของผมกลับมาพร้อมกับข่าวร้ายที่ทำให้ทุกอย่างเปลี่ยนไป เขาประกาศว่าเขาจะย้ายไปทำงานที่ต่างประเทศ และพวกเราจะต้องเลิกเรียนเพื่อไปอยู่กับเขาในเดือนหน้า
ดาวตกใจและมองมาที่ผม “พีท เราจะทำยังไง?”
ผมรู้สึกเหมือนโลกของผมกำลังพังทลาย สิ่งที่ตั้งใจทำในชีวิตกลับดูห่างไกลเพียงชั่วข้ามคืน ความรักที่กำลังเริ่มต้นกลับมีอุปสรรคขวางกั้น
“เราต้องหาเวลาพูดคุยกัน” ผมตอบเธอเสียงต่ำ ในขณะที่ความรู้สึกของเราเริ่มก่อตัวเป็นความรัก แต่กลับถูกปัญหาครอบครัวเข้ามาขัดขวาง
ช่วงเวลาที่พวกเราใช้ร่วมกันในเทศกาลกลายเป็นช่วงเวลาที่ยากลำบาก ผมต้องสะสมความกล้าที่จะพูดความในใจ แต่ในขณะเดียวกันก็ต้องคำนึงถึงครอบครัว
ดาวรู้ดีถึงความรู้สึกของผม แต่เธอก็ไม่สามารถทำให้ผมเลือกได้ง่ายๆ เราต่างรู้ดีว่าเรากำลังอยู่ในสถานการณ์ที่ลำบาก
ในคืนสุดท้ายของเทศกาลดอกไม้ไฟ ความตึงเครียดสูงสุด ผมตัดสินใจที่จะเผชิญหน้ากับพ่อของผม เพื่อพูดคุยถึงความรับผิดชอบและความฝันของตัวเอง แต่เมื่อผมได้เผชิญหน้ากับเขา กลับพบความไม่เข้าใจกันอย่างรุนแรง
“นายไม่สามารถตามใครไปได้ทั้งนั้น!” เขายืนกราน ขณะที่ผมรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังถล่มลงมา
ในที่สุด ความรักของดาวและผมก็ต้องเผชิญหน้ากับการตัดสินใจที่ยากลำบาก ผมเลือกที่จะไม่ยอมแพ้ แม้ว่าจะมีอุปสรรคมากมายอยู่ข้างหน้า
เราได้พูดคุยกันอย่างจริงจังในคืนที่เราสัญญาว่าจะไม่ละทิ้งความฝันของตัวเอง และในช่วงเวลานั้น ดอกไม้ไฟก็ยังคงสว่างอยู่บนท้องฟ้าเหมือนกับความหวังของเราที่ไม่เคยดับ
เรื่องราวของเรายังไม่ได้จบลง แต่ทุกการตัดสินใจจะทำให้เราเข้าใจกันมากขึ้น และในที่สุด ความรักของเราจะกลายเป็นพลังที่ยิ่งใหญ่ในการสร้างอนาคตที่เราต้องการ
