แสงแดดเจิดจ้าทำให้กรุงเทพมหานครดูสดใสในเช้าวันหนึ่ง รบ ชายหนุ่มในชุดทำงานเรียบง่าย ยืนอยู่ที่ป้ายรถเมล์มองความเร่งรีบของผู้คนทั้งหลายที่รีบร้อนที่จะไปยังจุดหมายปลายทางของตน แม้ในใจเขาจะมีก้อนเนื้อหนักที่ต่อต้านการขยับเขยื้อน แต่เขาก็ต้องตั้งใจไปทำงานตามปกติ
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!บรรยากาศเสี่ยว ๆ แทรกซึมเข้ามาเมื่อเขามองไปเห็นน้อยหน่า หญิงสาวที่เพิ่งย้ายเข้ามาในชุมชนใกล้เคียง ผมยาว แววตาที่สดใสทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะเหลือบมอง แม้จะรู้ว่าความรักคือเรื่องที่เขาไม่ควรคิดหรือนึกถึงอีก
วันแรกที่น้อยหน่าย้ายเข้ามาทำให้ชีวิตของรบสั่นคลอน เมื่อเขาได้ยินข่าวลือเกี่ยวกับเธอจากปากของเพื่อนบ้านว่า เธอคือผู้จัดการใหม่ของร้านอาหารที่เปิดอยู่ข้างๆ ที่เขามักแวะไปกินมื้อเย็นด้วยความคุ้นเคย
ค่ำคืนหนึ่ง รบตัดสินใจไปที่ร้านอาหารนั้น พบเจอเจ้าน้อยหน่าอีกครั้ง ขณะที่เธอกำลังทำหน้าที่ทำอาหารสั่งให้ลูกค้าอยู่ รบยิ้มให้กับวิธีที่เธอใส่ใจในงานของเธอ ความรู้สึกเหมือนกับมีแรงดึงดูดบางอย่างทำให้เขาเริ่มเข้าไปคุยกับเธอ
“สนใจข้าวผัดสูตรพิเศษของเราหรือเปล่า?” น้อยหน่าถามด้วยรอยยิ้ม ขอบตาของเธอแสดงถึงความเอื้ออาทร
“ผมไม่เคยลอง แต่ฟังดูน่าสนใจ” รบ ตอบกลับด้วยเสียงที่พยายามทำให้ไร้ซึ่งอาการตื่นเต้น
ข้ามไปยังคืนถัดมา รบกลับมาที่ร้านอาหารอีกครั้ง และเริ่มพูดคุยกับน้อยหน่าบ่อยขึ้น เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว เสียงหัวเราะของทั้งสองกลับกลายเป็นพลังที่เติมเต็มชีวิตของกันและกันอย่างช้าๆ
แต่สิ่งที่สวยงามก็ยังคงมีปัญหาที่ชัดเจน รบพบว่าเขามักจะหลงลืมเรื่องราวในอดีต การสูญเสียแม่ของเขาเมื่อหลายปีก่อนยังคงติดอยู่ในใจเขา
“ทำไมแกไม่เคยพูดถึงแม่เลย?” น้อยหน่าเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นรบหน้านิ่งจากการคิดถึงแบที่ตายไป
“มันเป็นเรื่องที่เจ็บปวดเกินจะพูด” รบตัดสินใจตอบกลับ ตาหวานจัดของเขาพยายามเลี่ยงไปยังจุดอื่น
การคบหาระหว่างทั้งสองพัฒนาขึ้น แต่รบก็ยังรู้สึกว่าสิ่งที่เขาต้องบอกน้อยหน่ายังคงมีอยู่ หากเขาไม่พูดออกไป มันอาจเป็นการสุดท้ายที่จะทำให้ความสัมพันธ์พังลง
วันหนึ่ง ความลับอีกครั้งที่โผล่ขึ้นเมื่อน้อยหน่าเกิดอาการเจ็บปวดในครรภ์ขณะทำอาหาร รบต้องพาเธอส่งโรงพยาบาล เกิดเรื่องราววุ่นวายที่สร้างความบีบคั้นในจิตใจของทั้งคู่
“นี่มันเป็นที่ๆ เราอยู่กันมานานนักไหนจะให้เจ็บทำไม?” รบพยายามปลอบใจน้อยหน่า ขณะที่เขานั่งทำน้ำผักที่เธอชอบ
ด้านน้อยหน่านอกจากจะเจ็บปวด ยังประสบปัญหาเกี่ยวกับครอบครัวของเธอที่เกิดความไม่เข้าใจกัน ทำให้เธอมีทางเลือกในการให้รบช่วยเหลือแทนที่จะเดินทำงานที่ร้านอาหาร
“ผมจะไม่ให้ใครมาทำร้ายเธออีก” รบสัญญาก่อนริมทะเล มุมเงียบของกรุงเทพที่มีแหล่งน้ำและเสียงคลื่นกระทบเบาๆ
ท่ามกลางความมึนงงเกี่ยวกับครอบครัวของทั้งคู่ การเปิดใจกลายเป็นหนทางเดียวที่นำไปสู่การแก้ปัญหา แม้ว่ามันจะเป็นการคุยกันที่ยากลำบาก
“แม่ไม่ชอบให้ผมไปคบผู้หญิงของชาวบ้านเลย” รบ ระบายความรู้สึก ฝ่ายน้อยหน่าก็โดนการดูถูกเช่นกัน “พ่อคนเดียวแท้ๆ ของฉันมักบอกว่าเราตายไปแล้ว”
“แต่เราอยู่ที่นี่” รบ กล่าวพลางยิ้มให้ น้อยหน่าหัวเราะเบาๆ พยายามผ่อนคลายอารมณ์
เมื่อเวลาผ่านไป ความลับต่างๆ ที่ถูกเก็บอยู่ในใจเริ่มถูกเปิดเผย ตัวละครทั้งสองอาจจะต้องเติบโตจะรอการเอาตัวรอดในสถานการณ์ที่ไม่มีทางออก
ผ่านความสัมพันธ์ของพวกเขา ทำให้ทั้งสองค้นพบว่าความรักที่แท้จริงเกิดขึ้นได้แม้จะมีความซับซ้อน จนกระทั่งในที่สุดจุดเปลี่ยนก็มาถึงเมื่อมีคนปรากฏขึ้นและเปิดเผยความจริงที่น่าตกใจซึ่งทำให้ความรักที่ทั้งคู่สร้างขึ้นอาจจะต้องยุติลง
วันหนึ่งที่ชายหาด รบรู้จักน้อยหน่าอยู่ในคืนพระจันทร์เต็มดวง เขารู้ว่าเขาทำผิดพลาด แต่ความต้องการจะปกป้องน้อยหน่าจากสิ่งที่เขาเรียกว่าความรักที่ไม่แท้จริงก็พบกัน
“จำไว้ครับ ทุกบทเรียนจะเป็นเครื่องบ่มเพาะเราให้แข็งแกร่งขึ้น” น้อยหน่ากล่าวก่อนที่จะห่างหายจากเขา รบยืนมองตามแต่ไม่สามารถทำอะไรได้
ในที่สุด วันแต่งงานที่รบตั้งใจจะเซอร์ไพรส์น้อยหน่ากำลังจะมาถึง ขณะที่เขาตั้งใจจะขอเธอเป็นภรรยา ตัวตนที่แท้จริงของชายคนหนึ่งดูเหมือนจะกลับมาเตือนให้เขารู้ว่าความรักไม่ใช่แค่เพียงคำพูด
“ทำไมเราไม่พูดถึงความรักกันบ้าง?” รบถามอย่างสงสัยเมื่อเขาได้เห็นคู่รักหลายๆ คู่ในงาน
ในที่สุด ความรักจะต้องผ่านบททดสอบต่างๆ และอาจให้คำตอบที่เขาต้องการได้ในรูปแบบที่ไม่คาดคิด
เรื่องราวความรักที่เกิดขึ้นในกรุงเทพมหานครจะจบลงหรือต่อเนื่องไม่รู้จบก็ยังไม่มีคำตอบ แน่แท้เราไม่มีทางรู้จนกว่าจะได้ย้อนกลับไปยังที่แห่งนี้อีกครั้ง
.
