เสียงกดรีโมทเบาๆ ทำให้หน้าจอโทรทัศน์ปรากฏภาพวังเก่าที่มีมรดกแห่งความลับดึกดำบรรพ์ จากโทรทัศน์จอขาวของห้องนั่งเล่น เกริ่นนำถึงการเดินทางที่เต็มไปด้วยการผจญภัยที่รออยู่ข้างหน้า
คิม นักเรียนชายหนุ่ม ร่างสูงที่มีตาเป็นประกาย เมื่อได้ยินเสียงโทรทัศน์จึงหันไปมอง แววตาของเขาเต็มไปด้วยความสนใจ “วังบาดาล…” เขาพูดเบาๆ ด้วยอาการตื่นเต้น สาวน้อยในห้อง หนิง มองเขาด้วยเหยียดหยันที่เต็มไปด้วยความสงสัย “เรื่องโบราณขนาดนั้น ใครจะไปสนใจ?”
แต่คำถามจากปริมเพื่อนสาวในกลุ่มที่มีอารมณ์บ้าระห่ำส่งผลให้คิมมีแรงใจที่จะสร้างความกล้า “ถ้าเกิดเรื่องน่าสนใจ ฉันไปแน่” คิมมองไปที่วังแห่งนั้น ขณะที่เขาไม่รู้เลยว่านั่นคือจุดเริ่มต้นของการผจญภัยในชีวิตของเขา.
เป็นเวลาหลายสัปดาห์ต่อมา ในที่สุด คิมและเพื่อนๆ ทำการวางแผนก่อนที่จะออกเดินทางไปยังวังบาดาล โดยมีเสียงคุยกันแทรกกับเสียงเป็ดฝูงใหญ่ที่บินอยู่เหนือท้องฟ้า เป็นสัญญาณว่าการผจญภัยในครั้งนี้กำลังจะเกิดขึ้น.
ทุกคนเดินทางไปยังวัง โดยรถจักรยานยนต์และรถยนต์ของแต่ละคน ปริมในเสื้อยืดของวงดนตรีที่ตัวเธอชื่นชอบ นั่งข้างๆ คิม ในขณะที่หนิงยิ้มต่อเนื่องเมื่อเห็นวิวทิวทัศน์ข้างทางเพื่อนร่วมเดินทางที่ทั้งสดใสและมีสีสัน.
เมื่อรถถึงที่แห่งนั้น สถานที่ที่เคยมีชีวิตกลับเงียบสงัด ทุกคนจอดรถและเดินไปที่ทางเข้า ซึ่งประตูวังมีความสูงลิบทำให้พวกเขารู้สึกเหมือนเดินเข้าสู่โลกอีกใบ เช้าวันที่เขาเข้าไปในวังบาดาลอาจจะเป็นการเห็นโลกใหม่หรืออาจจะเป็นการเปิดเผยสิ่งที่ไม่หวังไว้.
“เริ่มจากจุดนี้แหละ” คิมบอกเพื่อนๆ ด้วยเสียงกระหืดกระหอบ ขณะที่เขาหยิบกระดาษที่เขาวาดแผนที่คร่าวๆ จากการค้นคว้าและเห็นวิธีเข้าไปในวัง “ถ้าพวกเราพบอะไร…” แต่เขายังไม่ทันพูดจบ หนิงก็พูดขัด “อืม ฟังเหมือนนิยายแฟนตาซีเลย” และเสียงหัวเราะร่วมกันที่บ่งบอกถึงความคาดหวังของวัยรุ่น.
การเดินทางต่อไปทำให้ทุกคนต้องพบโลกที่เต็มไปด้วยกับการค้นหาความจริงที่รออยู่ใต้เงาของวังที่มีประวัติศาสตร์ยาวนาน มีเสียงสะท้อนจากหินและผนัง พวกเขาค่อยๆ รู้สึกถึงความลึกลับที่แฝงอยู่ในวัง.
ในคืนนั้นเอง ขณะนั่งอยู่รอบกองไฟ พวกเขาเริ่มเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับตำนานที่หมุนเวียนอยู่ในพื้นที่นี้ เสียงของค่ำคืนมืดครึ้มในพื้นที่ท่ามกลางความกลัวเล็กน้อยก็ถูกตัดทิ้งด้วยเสียงหัวเราะ ตอนที่พวกเขาหยอกล้อกันจากเรื่องราวของตำนานที่เกี่ยวพัน.
“คุณรู้ไหมว่าถ้าเราไม่เจอกับคำสาปที่นี่ เราจะรอดชีวิต?” หนิงพูดสาระแน แต่เสียงหัวเราะได้ลบความคิดนั้นไปเป็นครั้งสุดท้าย.
ในขณะที่มีเสียงตะเกียงเล็กๆ ส่องไปที่ผนังวัง ทุกคนจึงเริ่มสังเกตเห็นภาพวาดบนกำแพงอย่างชัดเจน มีภาพของครอบครัวที่มีความรัก สุขสันต์อยู่ในวัง แต่ในขณะเดียวกันก็มีภาพที่สะท้อนความโศกเศร้าซึ่งแสดงให้เห็นถึงการทรยศที่อาจเคยเกิดขึ้น.
เสียงฆ้องที่ดังขึ้นในระยะไกลสร้างความกังวลให้กับทุกคน ยิ่งทำให้ความตื่นเต้นและความสงสัยเพิ่มมากขึ้นไปอีก “เราต้องพรุ่งนี้ไปสำรวจห้องที่เห็นได้ในภาพนั้น” คิมตัดสินใจอย่างแน่วแน่ ก่อนที่ทุกคนจะรับพยักหน้าและพลันความตึงเครียดลงคร่ำครวญ.
รุ่งเช้า ทุกคนตั้งเป้าหมายที่ต้องค้นหาความจริงที่ซ่อนอยู่ในวัง ตั้งใจว่าจะเผชิญหน้ากับอุปสรรค ไม่มีใครคิดว่าการค้นหาความจริงนี้จะนำไปสู่การเปิดเผยความลับอันดำมืดที่เกี่ยวข้องกับอดีตของพวกเขา.
เสียงไม้กระทบกันของรูปร่างของโพราลด้านในทำให้พวกเขาได้ยินเสียงอันคุ้นเคย ไม่ใช่เพียงแค่เสียงจากการเดินในบรรยากาศที่เย็น แต่เสียงที่คล้ายกับเสียงร้องจากที่ไหนสักแห่งที่สร้างความกลัวให้กับทุกคน.
ระหว่างการค้นหาความจริงท่ามกลางความลึกลับและการสนทนาที่แฝงไปด้วยความคิด หนิงและคิมเริ่มรู้สึกถึงความรักที่เติบโตขึ้นระหว่างกัน ความสัมพันธ์ที่ต้องเผชิญกับปัญหาหลักของครอบครัวบนเส้นทางการค้นหา.
การตัดสินใจที่จะเปิดเผยความเป็นจริงในความสัมพันธ์กลับนำมาซึ่งความท้าทายและความกลัวอย่างที่พวกเขาไม่เคยคิดมาก่อน.
เมื่อพวกเขาเริ่มค้นหาความจริง นอกจากอุปสรรคของอดีตแต่ละคนแล้ว ทุกคนยังต้องจัดการความสัมพันธ์ของตนเองในแบบที่แตกต่างกันไป ผลกระทบจากการเปิดเผยความลับอาจมีผลต่อความสัมพันธ์ของเพื่อนในกลุ่มแล้วยังรวมถึงครอบครัวซึ่งอยู่ในวังบาดาล.
เมื่อเขาตกลงใจที่จะทำบางอย่างอีกครั้ง บรรยากาศก็ยิ่งตึงเครียดหลบท้ายของความทรงจำที่เคยเกิดขึ้น นำพวกเขาไปสู่การตัดสินใจครั้งสุดท้ายจากการค้นหาความจริง.
ความรัก การสูญเสีย การต่อสู้กับความจริงต่างๆ เชื่อมต่อกันในแบบที่ทำให้แต่ละคนเกิดการเติบโต썸
ในจุดพีคของเรื่อง เมื่อความลับของวังได้รับการเปิดเผย ทุกคนจะต้องเผชิญกับสิ่งที่น่าตกใจ อาจเป็นการเผชิญหน้ากับความผิดพลาด การยอมรับ การรักอย่างแรงกล้านำเรื่องราวสู่ทิศทางที่ไม่คาดคิด ซึ่งอาจเปลี่ยนแปลงชีวิตพวกเขาไปตลอดกาล.
และที่เมื่อพวกเขาเผชิญสิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิต ความรู้สึกที่เกิดจากการเดินทางนี้จะไม่มีวันลืมเลือน แม้ว่าจะไม่มีเสียงหัวเราะจากเยาวชนผู้กล้าหาญที่จะไม่นำกลับมาจากการผจญภัยก็ตาม.
