ในวังเวทย์ที่มีชื่อเสียงในอาณาจักรแห่งหนึ่ง ความสงัดอยู่ระหว่างฝูงชนซึ่งกำลังจัดงานเก็บเกี่ยวเวทมนตร์ประจำปี นักเรียนสายเวทมนตร์ที่ชื่อ “พิมาลา” เดินเข้าไปในห้องโถงใหญ่ด้วยดวงตาที่สดใสและงดงาม ร่างของเธอดูมีเสน่ห์ในชุดคลุมเวทมนตร์ที่มีการเย็บปักลวดลายอย่างประณีต ท่ามกลางคนมากมายที่ข้างในนั้นที่มีชื่อเสียงมารวมตัว
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!พิมาลายิ้มให้เพื่อนนักเรียนข้าง ๆ ขณะที่เสียงดนตรีฟังดูสนุกสนาน ความตื่นเต้นเบ่งบานเต็มห้อง ในขณะที่จบเพลงทุกคนเริ่มปรบมือด้วยความตื่นเต้น มีการเล่นเวทมนตร์เล็กน้อยเพื่อเพิ่มสีสัน
“เธอคิดว่าปีนี้พวกเขาจะเลือกใครเป็นนักเวทที่ดีที่สุด?” เพื่อนคนหนึ่งถามขึ้น
“แบบนี้ก็มีกี่คนที่มีความสามารถกันนะ” พิมาลาตอบเสียงหัวเราะ แต่ในใจกลับมีความรู้สึกมั่นใจว่าในคืนนั้นเธอมีลุ้น
ในขณะที่พิมาลามองไปที่เวที วัยรุ่นชายคนหนึ่งที่มีชื่อว่า “แกงซ์” ก็โดดเด่นด้วยการแสดงที่ทรงพลัง สร้างภาพลวงตาของไฟรอบตัวเขา วังเวทย์เงียบไปชั่วขณะก่อนจะปะทุไปด้วยเสียงเชียร์
พิมาลารู้สึกอบอุ่นใจและบริสุทธิ์ แต่ไม่นานเธอรู้สึกถึงการจ้องมองจากผู้คนรอบข้าง พิมาลาหันไปและพบว่า แกงซ์กำลังมองมายังเธอ สายตาของเขาทำให้หัวใจของเธอเต้นเร็วขึ้น
คืนที่วิเศษเริ่มหายไปเมื่อเสียงก้องกังวานของการเฉลิมฉลองค่อย ๆ แผ่วลง ก่อนที่พิมาลาจะกลับบ้าน เธอได้ยินเสียงกระซิบ ว่า “หากเธอต้องการพลังเวทย์ที่แท้จริง ต้องค้นหาไอ้สีขาวที่สาปไว้ในป่าแห่งความเงียบ…”
พิมาลาตื่นเต้น แต่ก็ลังเล เธอรู้สึกว่าเธอต้องออกเดินทางนี้เพื่อให้พบกับความจริงที่ซ่อนไว้ แกงซ์ก็ไม่อยู่เฉย เขากระซิบว่า “ผมจะไปด้วย” จะเห็นได้ว่าความรักที่เกิดขึ้นจากการเรียนรู้เวทมนตร์นี้ไม่ธรรมดาเลย
เมื่อเดินทางเข้าสู่ป่า พิมาลารู้ถึงความหนาวเหน็บ และความเงียบที่กดทับ รถข้างหน้าเริ่มชัดขึ้นจนเห็นว่ามีการเคลื่อนไหวไม่ปกติ ควันลอยขึ้นมาจากต้นไม้
“เราต้องไปหาว่าเกิดอะไรขึ้น!” แกงซ์ตัดสินใจ
เสียงข้างในได้ยินแต่เสียงลมหวิวที่กระซิบประหนึ่งว่ากำลังเคลื่อนไหวข้างพวกเขา การหายใจของพิมาลาเร็วขึ้น ขณะที่แต่ละก้าวเข้ามาใกล้เป้าหมาย
ทุกอย่างเริ่มไม่หยุดนิ่ง ความสับสนเริ่มคืบคลานเข้ามาในใจของพวกเขา
“เธอเชื่อในเสียงกระซิบไหม?” แกงซ์ถามเบา ๆ
“เราไม่มีทางเลือก ต้องลอง” พิมาลาตอบด้วยเสียงสั่น
ทั้งคู่เดินเลาะไปหาต้นไม้ขนาดใหญ่ และพบว่ามีร่องรอยการใช้เวทย์บนกิ่งไม้ ความตื่นตระหนกทำให้ความสงสัยผลักพวกเขาเข้าไปใกล้กว่าเดิม
เมื่อพวกเขากำลังจะออกจากป่า สายตาของพวกเขาตกไปที่ผลึกขนาดใหญ่ที่เก็บซ่อนอยู่
“นั่น…คือไอ้สีขาวจริงเหรอ?” แกงซ์มองอย่างไม่เชื่อ
พิมาลาเข้าไปใกล้ ผลึกนั้นส่งแสงสีขาวสดใส สลายความมืดที่อยู่รอบ
“ดูสิ!” เสียงที่เคยกระซิบนั้นกลับมาอีกครั้ง พิมาลาเริ่มรู้แล้วว่าทุกอย่างไม่เหมือนเดิม
ผลึกถูกอัดแน่นไปด้วยพลังที่โรงเรียนพวกเขาไม่มี สภาวะที่มันกำลังเคลื่อนที่ไปนั้นทำให้พวกเขารู้ว่าต้องหยุดมันไม่ให้ไปสู่จุดที่เลวร้าย
“มาลา เราต้องทำอะไรซักอย่าง!” แกงซ์พูดขึ้นเสียงสั่น
“ฉันรู้ แต่…”
ก่อนที่พิมาลาจะพูดจบ ประกายไฟก็เกิดขึ้นรอบตัวพวกเขา
ความหวาดหวั่นตกลงมาท่วมประชาชนที่ยืนอยู่ตรงนั้น ก่อนที่พวกเขาจะรู้ว่าอีกไม่นาน เครื่องรางจะส่งผลต่อตำนานที่พวกเขาได้เรียนรู้
การต่อสู้กับพลังมืดกำลังจะเริ่มขึ้น และทั้งคู่ต้องเลือกกันระหว่างการรักษาความรักและการกอบกู้วังเวทย์
ในที่สุด พิมาลาและแกงซ์ต้องเลือก คุณค่าของความรักที่มีค่ามากกว่าเพียงแค่เวทมนตร์ พวกเขาต่อสู้ร่วมกัน จนมาจบลงที่การสนับสนุนความฝันของกันและกันอย่างแท้จริง และทำให้ความผิดหวังกลับกลายเป็นความงดงามทุกครั้งที่ความจริงเปิดเผย
ความรักที่เกิดขึ้นในระหว่างเส้นทางแห่งการเปิดเผยกลายเป็นแสงนำทาง จนนำพาพวกเขาสู่ความสำเร็จ พวกเขาได้รับสิ่งที่คาดไม่ถึงในทุกการกระทำ กลายเป็นว่าการเดินทางครั้งนี้มีคุณค่าที่สุดในชีวิตที่ทั้งคู่จะมีร่วมกันตลอดไป
