เมื่อแสงอาทิตย์เริ่มลับขอบฟ้า ชายหนุ่มชื่อ “อาทิตย์” ยืนอยู่บนชายหาดที่มีคลื่นซัดสาดอย่างต่อเนื่อง เขามองดูน้ำทะเลที่ทอดยาวสุดลูกหูลูกตา สีฟ้าของน้ำทะเลสะท้อนแสงแดดที่เหลืออยู่ในวันนั้นอย่างสวยงาม แต่สำหรับอาทิตย์ สีฟ้านั้นกลับเต็มไปด้วยความทรงจำที่ไม่อาจลืมเลือน
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!“คิดถึงเธอไหม?” เสียงพูดดังขึ้นจากด้านหลัง ทำให้เขาหันไปพบกับ “อร” เพื่อนสาวในวัยเด็กที่เคยอยู่เคียงข้างกันทุกช่วงเวลา
“มากมาย…” เขาตอบด้วยน้ำเสียงเบา ขณะมองน้ำทะเลที่คลื่นซัดเข้าหาฝั่ง “ทำไมเราถึงไม่เจอกันเลยตั้งนาน?”
“ชีวิตมันพาไป” อรยิ้ม แต่ในรอยยิ้มกลับมีความเศร้าแฝงอยู่ “เราต่างมีเส้นทางของตัวเอง”
อาทิตย์รู้สึกว่าหัวใจของเขาเริ่มเต้นเร็วขึ้นในขณะที่เขาจ้องมองอร น้ำตาลสีน้ำตาลของเธอสะท้อนกับแสงอาทิตย์ที่ดวงอาทิตย์กำลังจะลาลับไป
“เธอยังจำวันนั้นได้ไหม วันที่เราตกลงจะไปเที่ยวทะเลด้วยกัน?” อาทิตย์ถาม
“ใช่ จำได้ดี” อรพยักหน้า “แต่เราไม่ได้ไปด้วยกัน…”
“เพราะทุกอย่างเปลี่ยนไป” อาทิตย์พูดด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น “เพราะฉันไม่สามารถทนกับความจริงที่ว่าทุกอย่างจบลง”
อรหันหน้ากลับไปมองคลื่นทะเลที่ซัดสาดเข้าหาฝั่ง ความเงียบสงบพลางดูดซับอารมณ์ที่เกิดขึ้นในขณะนี้
“เราต้องเรียนรู้ที่จะปล่อยวางนะ” อรกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เธอพยายามทำให้มั่นคง “มันเป็นเรื่องยาก แต่… หากเรายังยึดติดกับอดีต เราจะไม่มีวันก้าวไปข้างหน้า”
“บางครั้ง ฉันก็ไม่แน่ใจว่าฉันสามารถทำได้” อาทิตย์พูดด้วยเสียงแผ่ว “ทุกครั้งที่เห็นทะเล ฉันเห็นเธอ…”
“แต่อดีตมันยังคงอยู่” อรตอบ “ในความทรงจำของเรา”
เสียงคลื่นยังคงซัดสาด และความรู้สึกเหมือนว่าทั้งสองถูกดึงเข้าไปในอดีตที่มีความสุข เขาพยายามหยุดเวลาไว้แต่สุดท้ายก็ไม่อาจทำได้
“เราจะทำให้วันพรุ่งนี้ดีกว่าได้ไหม?” อาทิตย์ถามอย่างหวัง “เรายังมีเวลาที่จะสร้างความทรงจำใหม่ ๆ”
“ทำไมไม่ล่ะ” อรยิ้มด้วยความหวัง “เอาเป็นว่าเราจะเริ่มต้นใหม่ เราอาจจะสร้างความทรงจำที่สวยงามกว่าเดิม”
สองคนยืนอยู่ที่ชายทะเล ฝ่าคลื่นและสายลม พวกเขารู้ว่าจะต้องก้าวต่อไปแม้จะต้องเผชิญหน้ากับความทรงจำที่ไม่อาจลืมเลือน
“แล้วถ้าความจริงมันทำร้ายเราอีกล่ะ?” อาทิตย์ถามโดยไม่แน่ใจในคำพูดของตัวเอง
“เราจะไม่ปล่อยให้มันทำร้ายเราได้อีก” อรตอบอย่างมั่นใจ “มันจะเป็นบทเรียนที่เราจะเรียนรู้”
และในขณะที่อาทิตย์มองไปยังน้ำทะเล เขาสำเหนียกว่าแม้ว่าอดีตจะยังคงตามหลอกหลอน แต่เขายังมีอนาคตที่รอคอยอยู่ข้างหน้า
เมื่อคลื่นซัดผ่านไป อาทิตย์และอรเห็นแสงไฟจากบ้านเรือนของเมืองที่อยู่ไม่ไกลนัก พวกเขารู้ว่ามีเวลาอีกมากมายในการสร้างความทรงจำใหม่ในที่ที่พวกเขาเคยใช้ชีวิตร่วมกัน
“เราจะกลับไปที่เดิมอีกครั้งไหม?” อาทิตย์ถาม
“ทำไมจะไม่ล่ะ” อรตอบด้วยรอยยิ้ม “เราจะกลับไปที่เดิมและสร้างความทรงจำที่มีความสุข”
จากวันนั้นเป็นต้นมา อาทิตย์และอรกลับมารวมตัวกันอีกครั้งเพื่อสร้างความทรงจำใหม่ ๆ ในทุก ๆ วัน พวกเขาเลือกที่จะใช้ชีวิตอย่างเต็มที่และไม่ยึดติดกับอดีต
ในที่สุด คลื่นทะเลก็ยังเป็นส่วนหนึ่งของพวกเขาเช่นเดียวกับความทรงจำที่ไม่อาจลืมได้ แต่พวกเขาจะไม่ปล่อยให้มันหยุดยั้งความก้าวหน้าในชีวิตอีกต่อไป
