ในแสงแดดที่อุ่นสบายของเช้าตรู่ พื้นดินทุ่งทางด้านหน้าแปลงนาให้กลิ่นหอมหวานของดินชื้น ชาวบ้านต่างใจร้อนเพราะต้องเตรียมงานประเพณีประจำปีไม่ว่าจะเป็นการเตรียมอาหารหรือศิลปะการตกแต่งแต่ละครัวเรือน ลมอ่อน ๆ พัดผ่าน พาความสดชื่นในอากาศเข้าสู่ใจของทุกคน แต่กลับมีเด็กหญิงคนหนึ่งที่นั่งอยู่ในบ้านไม้เก่า พื้นไม้กรอบ ๆ เต็มไปด้วยฝุ่นที่เล็กน้อย เธอชื่อ “นิดา” นิดาอายุ 14 ปี มีดวงตาที่ทอประกายแปลกประหลาดเหมือนยังมองหาอะไรบางอย่างอยู่
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!ไม่ทันที่นิดาจะเคลื่อนตัวออกไป จู่ ๆ เสียงเรียกจากใครบางคนก็ดังขึ้น “นิดา…ลูกยา…ฟังแม่ย่า” เสียงนุ่มแต่ชัดเจนเป็นเสียงที่คุ้นเคยของแม่ย่า ซึ่งเสียชีวิตไปตั้งแต่ตอนที่เธอยังเล็ก นิดาใจสั่นชั่วครู่ แต่ก็เปิดประตูออกไปข้างนอก ด้วยสงสัยว่ามันเกิดอะไรขึ้น
ในขณะที่เธอเดินไปตามทุ่งนา เสียงที่ทำให้เธอรู้สึกสั่นสะเทือนในหัวใจแบบนี้ เสียงมันเต็มไปด้วยความเศร้า แต่ก็เหมือนจะมีบางสิ่งเรียกร้องให้เธอมาหามัน ท่ามกลางบรรยากาศที่อบอวลไปด้วยกลิ่นดอกไม้และเสียงนกร้อง นิดารู้สึกว่าตัวเองติดอยู่ระหว่างความรักจากอดีตและคำถามมากมายในปัจจุบัน
พ่อแม่ของนิดาถึงแม้จะรักเธอมาก แต่ความลับเกี่ยวกับคำสาปที่เกิดขึ้นในครอบครัวกลับซ่อนเร้นอยู่ในมุมลึก ๆ ของบ้าน นิดาจึงตัดสินใจที่จะหาความจริง มันไม่ได้เป็นการกระทำที่ง่าย เพราะเธอได้เปิดโปงการแนะนำลับที่มีมาตั้งวันตั้งค่อนข้างมานาน โดยที่พื้นที่หมู่บ้านทุ่งสามเสนมีความเชื่อมาอย่างยาวนานเกี่ยวกับคำสาปที่หลงเหลืออยู่จากบรรพบุรุษ
วันแล้ววันเล่า นิดาเริ่มค้นหาความจริงและพบว่ามีความรักต้องห้ามระหว่างแม่ย่าที่หนีไปจากการแต่งงานที่ถูกกำหนดโดยสังคมและความรักที่แท้จริงที่เธอต้องการในชีวิต สัมผัสถึงความเจ็บปวดในแต่ละอดีตจากการสนทนากับชาวบ้านคนต่าง ๆ ที่ดีใจแสดงความเห็นแก่ตัวไปจนถึงการพูดคุยกับคนที่เคยรู้จักแม่ย่าของเธอ เธอรู้ว่าที่มาของคำสาปต้องเชื่อมโยงกับอดีตนี้
เมื่อเธอเข้าไปในบ้านข้างๆ ซึ่งเป็นบ้านเก่าของยาย เจอนัท ตัวฮอลลี่ เพื่อนสนิทของเธอ นิดาเล่าความรู้สึกออกมาพร้อมกับน้ำเสียงที่ลังเล แต่ในขณะเดียวกันก็ทิ้งความกดดันและความเมตตาไว้ให้กับนัท “ฉันรู้สึกว่าแม่ย่าต้องการบอกอะไรฉัน” นัทขยับตัวไปใกล้เพื่อฟัง แต่ยังคงสงสัย “หมู่บ้านเรามีเรื่องลี้ลับมากมาย จริงไหม?” นิดายิ้มบางๆ พร้อมกับความกลัวในใจ
คืนหนึ่ง ขณะที่นิดานอนหลับอยู่ในห้องมืด มีเสียงแปลก ๆ ดังขึ้นที่หน้าต่าง เสียงนั้นทำให้เธอตื่นขึ้นและรับรู้ว่ามีบางสิ่งอยู่ที่นั่น เธอเปิดม่านและเห็นวิญญาณของแม่ย่ายืนอยู่ที่ชายทุ่ง หลับตาเธอพูดว่า “แม่ย่า ทำไมถึงมา?” วิญญาณยิ้มก่อนหายไป นิดารู้สึกว่าตัวเองติดอยู่ระหว่างสองโลก
การปรากฏตัวของแม่ย่าฝันทำให้เธอเริ่มมองหาความจริงอย่างจริงจัง เธอและนัทเริ่มค้นคว้าข้อมูล ผ่านหนังสือเก่าหรือการถามชาวบ้านรุ่นเก่า การผจญภัยนำพาพวกเขาไปสู่ความจริงที่ถูกซ่อนอยู่ทุกเหตุการณ์ ทุกการกระทำของคำสาปและการกระทำที่ทำให้ครอบครัวของเธอแตกสลาย
ในที่สุด พวกเธอเผชิญหน้ากับการเปิดเผยจนเกิดจุดพีคเพื่อที่จะทำลายคำสาปนั้น นิดาจึงต้องหาคำตอบและเลือกการเสียสละครั้งสุดท้ายเพื่อช่วยครอบครัวของเธอจากความขัดแย้งนี้
สิ่งที่ทำให้ทุกคนตกตะลึงคือการเลือกของเธอ สุดท้ายเมื่อนิดาพบสัมภาระแต่ละชิ้นของแม่ย่าที่ถูกซ่อนไว้รวมถึงคำอธิษฐาน นิดาตัดสินใจทำพิธีกรรมที่ไม่เคยมีใครกล้าทำมาก่อน ในขณะที่นพเพื่อนสนิทของเธอยื่นมือเข้ามาช่วยโดยไม่รั้งรอ แม้อยู่ในความมืดนิดาสูญเสียไปเท่าไหร่เธอก็เลือกที่จะเป็นจุดเริ่มในการแยกคำสาปออกจากความรู้สึกของเธอ
หลังจากพิธีเต็มไปด้วยเสียงที่แหบพร่า เสียงแห่งความเวทนา ทั้งคืนเต็มไปด้วยอการพูดระหว่างคนรักเก่ากับคนที่ถูกทิ้ง รุ่งเช้าพวกเขาอาจจะได้เห็นแสงสว่างแห่งความรักที่แท้จริงตัวใหม่ หรือความเศร้าที่ไม่มีวันจบสิ้น เด็กหญิงที่เคยกลัวศักดิ์สิทธิ์ในช่วงวัยเด็ก ได้เติบโตเพื่อเข้าใจความจริงภายในใจได้ แต่ในทางกลับกัน นักล่ามที่เคยทำร้ายครอบครัวได้ยอมจำนนต่อความตาย
ไม่รู้สิ่งที่ตามหลังนิดาจะพบคือความสวยงามหรือความน่ากลัว แต่เธอค้นพบว่า เมื่อวันเวลาล่วงไป ไม่ว่าคำสาปจะรุนแรงหรือไม่ มันก็จบลงด้วยการค้นหาใคร่ใฝ่ฝันที่จะควบคุมความคิดและความรู้สึกทั้งหมดในครอบครัวนี้ แน่นอนว่ามีความเสียสละใหม่ในความรักแท้จริงและพยายามที่ไม่สิ้นสุดเผื่อเธอในฐานะผู้สืบทอดได้รับการตัดสินใจของจิตวิญญาณ
