เสียงตะโกนของครูประจำชั้นแว่วยาวทะลุลำเรือพายขนาดใหญ่ที่แล่นฝ่าคลื่นกลางคืนอันมืดทะมึน “เก็บของดีๆ อย่าให้ตกน้ำ!” กลุ่มนักเรียนมัธยมปลายทั้งห้า—นที พิณ ภัทร เจนนิส และอิฐ—ต่างลนลานคว้ากระเป๋า เสื้อกันฝน และกล่องข้าว หัวใจเต้นระส่ำไม่เป็นจังหวะ ท้องฟ้าก่อเสียงคำราม ลมเย็นเฉียบพัดกรูเข้ามา หนึ่งเดียวที่นิ่งสงบคืออิฐ เขาจ้องคลื่นสั่น ๆ ด้วยสายตาเหนื่อยล้า ขณะที่นทีกอดไหล่ภัทร เด็กชายร่างผอมที่กลัวน้ำมาตลอด ภัทรกระซิบเบา ๆ แม้ริมฝีปากสั่น “ถ้ามีอะไรเกิดขึ้น…นายไม่ทิ้งฉันใช่ไหม” นทีพยักหน้า กระชับมือไว้แน่น
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!คลื่นลูกใหญ่ซัดโครม เรือกระแทกเข้าตะกอนโขดหิน เสียงไม้ทะลุแตกฉีกคลื่นร้องยาว ทุกอย่างหมุนติ้ว ตะโกนขาด ๆ ห้วง ๆ แข่งกับเสียงฝน เสียง
