สายลมเย็นพัดผ่านหน้าต่างเล็ก ๆ ของห้องนอนที่แสนจำเจ แต่ภายในใจของนัฐวุฒิกลับรู้สึกแห้งแล้งและหดหู่ สัปดาห์นี้เขากำลังเตรียมตัวสอบเข้ามหาวิทยาลัย แต่กลับไม่สามารถลบเสียงที่มันได้ยิ่งกว่าความกดดันออกจากใจ เมื่อแม่ของเขาที่รักษาอาการป่วยมาหลายปีอยู่ในช่วงสุดท้าย เขาเดินไปที่โต๊ะข้างหน้าต่าง และมองลงไปที่ลานจอดรถ ที่มีกลิ่นท่อไอเสียเป็นฉากหลัง
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!เวลา 17:00 น. เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น เป็นเสียงแม่ที่โทรมา โดยมีน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความกังวล “นัฐ วันนี้แม่ไปหาหมออีกแล้วนะ เรื่องยา…” เสียงของเธอดังแผ่วเบา แต่มันคอยกระตุ้นให้เขาต้องการที่จะลงมือลงทุนในอนาคต เช่นเดียวกับลูกปืนที่หลุดจากกล่อง
ทว่า ยังมีอะไรอีกที่จะต้องรวมกันให้ได้ เมื่อเพื่อนร่วมชั้นอย่างเมย์กลายเป็นจุดมุ่งหมายที่จะสร้างแรงบันดาลใจให้เขา สองเดือนที่ผ่านมาความรักของพวกเขาได้ทำให้เขาลืมปัญหาในครอบครัว แต่มันก็สร้างภาระที่เขาต้องแบกรับ
“ทำไมหน่ะ? ทำไมไม่เคยชวนแม่ไปเจอครอบครัวของเธอสักครั้ง?” นัฐวุฒิก่นประเด็นนี้ในใจ การต้องอยู่ในภาวะนี้ทำให้เขาเกิดความไม่แน่ใจในความรักนี้ เมย์ดูเหมือนจะมีชีวิตที่สดใส แต่หัวใจของเขาไม่ได้มีความหวังเพียงพอ
คืนหนึ่งที่สวนสาธารณะ พลบค่ำเริ่มจุดประกายความลับ ความโรแมนติกเริ่มเกิดขึ้นระหว่างทั้งคู่ ขณะที่เมย์ต้องการที่จะฉายความรักของพวกเขาออกมา แต่ทว่าเขากลับไม่อาจเลือกได้ว่า จะเผชิญหน้ากับสิ่งใดมากกว่า เมื่อได้ยินเสียงที่พร่ำบอก “มาหาฉันเถอะ” มันทำให้ใจเขาแทบจะแตกสลาย
เมย์ไม่รู้ว่ามันเป็นเสียงของแม่ของนัฐ หรือเสียงใบสั่งการจากอนาคต ขณะอภิปรายกับมิตรภาพอื่น ๆ ในกลุ่มของพวกเขา ความสมดุลของความรักและการเสียสละเริ่มส่งผลกระทบต่อความคิดเห็นของเขา
เขาถูกดึงเข้าไปในโลกที่เขาต้องการกระทำให้ถูกต้อง เขาเลือกที่จะช่วยแม่ของเขาผ่านค่ารักษาพยาบาล จนในที่สุดก็ได้พบกับความจริง ว่าความรักที่แท้จริงคือการเสียสละ
เมื่อเวลาผ่านไป นัฐวุฒิเริ่มเข้าใจการตัดสินใจของผู้ใหญ่ ดวงตาของเขาต้องการเป็นอิสระ แต่เสียงที่ดังตรึงในความคิดของเขา “มาหาฉันเถอะ” ยังคงอยู่ วันนี้เขาขอให้เมย์เข้าใจว่าความรักอาจจะมาพร้อมกับปัญหา
เสียงอ่อน ๆ ที่ดังทำให้ทั้งคู่มีการต่อสู้ที่มากกว่าแค่ความรักที่สวยงามมันส่งผลต่อชีวิตของพวกเขาอย่างถาวร การเดินทางของนัฐวุฒิยังคงดำเนินต่อไป เขายืนอยู่ตรงนั้นโดยไม่มีแผนการเดินต่อไป แต่เขายังคงเรียกร้องที่จะก้าวไปข้างหน้า
“แม่…ขอโทษที่ฉันไม่ถามคุณและขอโทษที่ฉันทำให้ลำบาก สัญญาว่าฉันจะทำให้ทุกอย่างดีขึ้น” เขาพูดเสียงหวานในคืนที่แตกสลาย…
