ในนครบัวทอง มิ้นท์ หญิงสาวที่สวมใส่ชุดนักเรียนสีฟ้า รออยู่ที่ลานหน้าโรงเรียนขณะเพื่อน ๆ ต่างแยกย้ายไปแข่งฟุตบอล กัน โดยสายลมที่พัดผ่านทำให้เส้นผมของเธอลอยเล็กน้อย เธอได้ยินเสียงหัวเราะของเพื่อน ๆ อย่างครึกครื้น แต่กลับรู้สึกว่าอยู่ในภวังค์ของความคิดนั้น จากอดีตที่เคยสดใส เธอยังจำได้ว่าวันนั้นเป็นวันที่พ่อเธอบอกว่าอาจจะย้ายบ้านไปอยู่ในเมืองใหญ่ ไกลกว่าที่นี้เพียงแค่สิบกิโลเมตร แต่มันหมายถึงการสูญเสียสิ่งที่เธอรักที่สุดไป
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!ทุกวันหลังเลิกเรียน มิ้นท์จะเข้าบ้านหลังเล็ก ๆ ที่อัดแน่นไปด้วยความทรงจำ อบอวลไปด้วยกลิ่นข้าวที่แม่ทำ และเสียงโทรทัศน์ตัวเก่า ๆ ที่เปิดอยู่ตลอดเวลา แม้จะเป็นบ้านเล็ก ๆ แต่สำหรับมิ้นท์ มันคือโลกของเธอ จนกระทั่งวันหนึ่งเมื่อลมตะวันออกเริ่มพัดมา ทิ้งเรื่อย ๆ ความรู้สึกหวิวโอ่ในอกของเธอก็เริ่มขึ้น
มิ้นท์เดินเข้าไปที่ห้องนอนของพ่อ เธอยืนอยู่กลางห้องที่รายล้อมด้วยภาพถ่ายครอบครัวมีความสุขและของเล่นเด็ก ๆ ที่ทุกอย่างดูเหมือนจะยังมีชีวิต แต่มันคืออดีต อดีตที่ไม่ได้กลับมาอีกต่อไปแล้ว นึกถึงล่าสุดที่ได้เห็นหน้าพ่อ เมื่อหนึ่งปีที่ผ่านมาในวันเกิดของเขา ทุกคนบนโต๊ะนั้นช่างมีความสุข แต่กลับกลายเป็นวันสุดท้ายที่พวกเขาจะอยู่ด้วยกัน
ย้อนกลับไปในวันนั้น เสียงของแม่ดังอยู่ในหูของมิ้นท์ “พ่อเจออุบัติเหตุ มิ้นท์! เราต้องไปที่โรงพยาบาลทันที!” ความทรงจำตรงหน้ามืดไปหมด เธอไม่รู้จะทำอย่างไร เหมือนวิ่งลงไปในอุโมงค์มืดกว่าจะถึงโรงพยาบาล และเมื่อได้เห็นพ่อที่นอนอยู่ในเตียงนั้น ความรู้สึกอัดอั้นอบอวลอยู่ในอก ขอบตาร้อนผ่าวแต่ไม่สามารถร้องไห้ออกมาได้
การตัดสินใจที่จะถวายน้ำมนต์แด่พ่อในวันนั้น เป็นสิ่งที่มิ้นท์ทำเพื่อส่งพ่อไปในที่ที่ดีที่สุด รู้ไหมว่าเวลาเจ็บปวดไม่เคยทำให้เธอคิดสิ่งดี ๆ ขึ้นมาได้ แต่ในค่ำคืนนั้น เหตุการณ์แปลกประหลาดก็ตีกลับมาในความคิดของเธอ
หลังจากวันนั้นชีวิตของมิ้นท์เปลี่ยนไป เธอพยายามจะลืมมัน แต่ทุกครั้งที่เธอเห็นผู้หญิงคนหนึ่งที่ทำให้เธอนึกถึงพ่อ เหมือนมีไฟไหม้ในใจ รู้สึกไม่พอใจและอยากจะเคลื่อนไหว เธอจึงตัดสินใจที่จะหาความจริงเกี่ยวกับเหตุการณ์วันนั้น
มิ้นท์เริ่มเป็นนักสืบในเมืองของเธอ ตั้งแต่ลงจากรถเมล์จนถึงเหลือบมองคนรอบข้าง ถามสมาชิกในหมู่บ้านว่าใครเห็นเหตุการณ์วันนั้น เธอได้ยินมากมายเกี่ยวกับพ่อของเธอ แต่สิ่งที่ทำให้เธอช็อกคือได้ยินชื่อของบุคคลที่เธอไม่เคยคาดคิดมาก่อนที่จะมีส่วนเกี่ยวข้องในเหตุการณ์ร้ายแรงนั้น
การสืบสวนของเธอนำนักเรียนหลายคนมาร่วมการสนทนาและตัดสินใจที่จะช่วยค้นหาความจริง แม้บางคนจะเอ่ยคำว่าการแก้แค้น เธอสามารถที่จะมองเห็นแต่ละคนพูดถึงปัญหาของตัวเอง รวมถึงเจ้าหน้าที่ที่มีนัยน์ตาพิศวง ผู้คนในตำบลใต้เงาแห่งความวุ่นวายซึ่งสร้างความไม่พอใจในใจเธอ
ในขณะที่การสืบสวนของเธอกำลังไปได้ดี กลับมีปัญหาที่มิ้นท์ต้องเผชิญขณะที่คนในหมู่บ้านเริ่มที่จะผิดหวังกับเธอ เพราะเธอใช้ชีวิตของคนอื่นเพื่อค้นหาความจริง แค่คำปลอบใจที่พ่อเคยบอกเคยฝังในใจ “เราไม่สามารถแก้แค้นสิ่งไหนได้” แต่มันกลับย้อนกลับมาทำให้เธอรู้สึกท้อแท้
เมื่อมิ้นท์ได้รับข่าวจากเพื่อนเก่าที่ออกจากคุก เหมือนทุกอย่างกำลังพังทลาย เธอต้องเผชิญหน้ากับความรักและการทรยศแบบที่เธอไม่เคยคิดมาก่อน จะเป็นไปได้ไหมที่คนเราจะทำได้ทุกอย่างเพื่อปกป้องคนที่รัก? ความคลุมเครือจะพาเธอไปสู่ช่วงเวลาที่จำเป็นต้องตัดสินใจในเมื่อมีความรักที่ต้องห้ามอยู่เบื้องหน้า
ขณะมิ้นท์ตั้งใจจะหาข้อเท็จจริงให้ตัวเอง กลับมีเหตุการณ์ที่ทำให้เธอต้องเจอกับหญิงสาวที่เกี่ยวพันกับพ่อของเธอ ความรักที่ซับซ้อนเรียกความรู้สึกที่เธอไม่เคยสัมผัสมาก่อน เย็นวันนั้นที่เธอเปิดใจให้เขา เพื่อจะค้นหาความจริงไม่นานก็เผยความลับที่ซ่อนอยู่ ความรักที่เธอต้องเลือก อีกด้านคือการแก้แค้นที่จะนำมาซึ่งความสูญเสีย
เมื่อเธอพบรักที่ไม่ควรจะเกิดขึ้น ความเข้มข้นจึงเกิดขึ้นระหว่างความรักและการแก้แค้น การพบกันในฤดูร้อนนั้นกลายเป็นจุดเปลี่ยนที่ทำให้นอกจากจะเปิดเผยความรู้สึกของเธอแล้ว ยังทำให้เธอต้องเผชิญหน้ากับตรงนั้นอย่างจริงจังเพื่อยุติความแค้นที่เริ่มเปิดเผยเงื่อนงำทั้งหมด
เพื่อจะตั้งคำถามกับคำสาบของความรักสู่ความสูญเสีย สวยงามที่สุดของการยอมรับในสิ่งที่เกิดขึ้นตลอดไป ความรู้ที่มีอยู่ และช่วงเวลาเพียงวูบเดียวที่ बहुतकुछ! เรื่องราวจบลงด้วยคำตอบที่ทำให้มิ้นท์และครอบครัวรู้สึกอบอุ่นท่ามกลางความเศร้าเพราะพวกเขาได้เรียนรู้ถึงคุณค่าของการปล่อยวาง
