มหกรรมความจริงที่ถูกบิด
ประตูหอพักปิดกึกในวันที่ปรีชาตั้งใจจะไปคุยเรื่องทุนกับคณะกรรมการสโมสรนักศึกษา แต่เขากลับยืนโง่ ๆ อยู่หน้าตึกในชุดสูทที่เพิ่งเช่ามา เครื่องแบบดูดี แต่รอยยับตรงแขนเสื้อบอกเวลาแห่งความรีบร้อนและง่วงนอน “พีช…
บันทึกแผลงๆ ของผู้กำกับมือใหม่
วันแรกของเทอมหน้าร้อนมหาวิทยาลัยมียุงกราย ภายในหอประชุมชมรมละครเวทีมีคนมากกว่าที่ควรจะมีอยู่ในห้องหนึ่ง มินยืนตัวแข็งเพราะความรู้สึกว่าทุกสายตาเหมือนจะบอกว่าเขาไม่ควรอยู่ที่นี่ “มิน! นี่ของนายเหรอ?” ฟางยื่นซองกระดาษหนาคล้ายแฟ้มใส่ให้…
ละครรักละครลวง
เสียงแตรจักรยานดังป๊อกหนึ่งที ก่อนที่ห้องชมรมละครของมหาวิทยาลัยจะระเบิดเป็นเสียงหัวเราะและเสียงบ่นพร้อมกัน “เออ แกเงียบหน่อยสิ พีท ใครจะคิดว่าวันนี้เราจะมาแท็กทีมกันเพื่อซ้อมฉากฆาตกรรม…ในห้องเก็บอุปกรณ์” “เก็บอุปกรณ์มันมืด!”…
งานมหกรรมที่ไม่มีใครสมัคร
เช้าวันจันทร์ที่มหาวิทยาลัยมรวลัยเริ่มต้นด้วยเสียงประกาศที่ก้องจากลำโพงหน้าอาคารเรียน: “ประกาศสำหรับทุกชมรม ผู้รับผิดชอบงานมหกรรมศิลปะภายในมหาวิทยาลัยโปรดรายงานความคืบหน้า…”…
ละครหนี้รักของแป้ง
เสียงกีตาร์ผิดคอร์ดดังลั่นจนกำแพงชมรมสั่นเป็นครั้งที่สามของเช้าวันนั้น “โอ้ย! ใครเล่นแบบนี้อีกแล้วเนี่ย!” รองศรกระโดดขึ้นจากเก้าอี้ มือกุมหัวเหมือนคนตกใจทั้งที่เพิ่งดื่มกาแฟยี่ห้อเดียวกับความเครียด “ผมเองครับ… กุ้ง”…
คืนเดียวก่อนเช็คเอาต์
เต้ยล้มตัวบนเตียงผ้าห่มลายดอกไม้ในหอพักหญิง-ชายรวมลำดับที่ 7 ของมหาวิทยาลัยสมัยใหม่ เตียงเขาอยู่ชั้นล่าง ฝั่งหน้าต่างที่เห็นต้นไม้หน้าหอ เขาเป็นคนหน้าตายเมื่อโดนคำถามตรงๆ แต่หน้าตาจะเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มกว้างเมื่อมีคนชม มีคนขอให้ช่วย…
หอมหวานในหอวุ่น: เทศกาลที่ไม่มีใครคาดคิด
เสียงกระดิ่งหน้าหอพักดังขึ้นพร้อมกับสายลมเย็นของเช้าวันเปิดเทอม ตะวันยืนหอบหายในระเบียงชั้นสอง กำลังพะวงกับรายการที่เขียนจนแทบทุกหน้ากระดาษถูกขีดเส้นใต้เป็นสีเขียว “ถ่ายรูปหอ” “ติดต่ออาจารย์” “วางแผนกิจกรรม” —…
เสียงลับจากหอ 504
เสียงกริ่งลิฟต์คิกคักเหมือนจะบอกว่าวันนี้ต้องพังแน่ ๆ — นทียืนอยู่หน้าโถงหอพักชั้น 5 ห่มผ้าห่มผืนเดียว เหงื่อเม็ดเล็ก ๆ ซึมตามแนวขมับ ทั้งที่อากาศเย็นเพราะแอร์รวมพังมาสามวันแล้ว “เอาอีกแล้วเหรอไอ้หนี!” เอิร์ธเพื่อนร่วมห้องตบหลังนทีเบา ๆ…
มหาวิทยาลัยของเต้ยกับเรื่องโกหกแผนการใหญ่
เสียงแตรรถจี๊ปคันเก่าดังขึ้นกลางสนามฟุตบอลของมหาวิทยาลัยประจำปีต้อนรับน้องใหม่ นี่เป็นงานที่มีคนยืนเต็มลาน ทั้งนักศึกษา ข้าราชการวิทยาลัย และบูทแจกน้ำตาลก้อนแพ็คพลาสติก เต้ยยืนอยู่หลังโต๊ะลงทะเบียนของชมรมการจัดการ…
ประกาศิตภาพหลุด: เมื่อนักวาดโกหกเป็นประธาน
เสียงแตรรถบัสเช้าดังลั่นหน้าวิทยาลัย ทำให้นักศึกษารีบกระโดดลงกลางฝนโปรยปราย เสียงโทรศัพท์ดังเป็นจังหวะซ้ำ ๆ ใต้ร่มสีเฟดคือจังหวะหัวใจของลินจิรา เธอวิ่งก้ม ๆ เงย ๆ ถือกระเป๋าศิลปะที่เต็มไปด้วยพู่กันและสเก็ตช์บุ๊ค คนวิ่งชนเธอ เศษสีน้ำกระเด็น…