ฟ้าเริ่มมืดขึ้นและเสียงคลื่นซัดสาดเข้าหาฝั่งขณะที่เรือเล็กนำผู้โดยสารสี่คนมาถึงเกาะร้างแห่งหนึ่งในสมุทรไทย ไอแดดร้อนระอุส่งกลิ่นเค็มของทะเลเข้าจมูก ย่ำลงบนทรายที่รู้สึกหยาบกร้านใต้ฝ่าเท้า เสียงหัวเราะและเสียงพูดคุยสลับกับความเงียบที่มีอยู่รอบๆ
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!“นี่คือเกาะของเรา” นีโน่พูดด้วยความตื่นเต้น พลางมองไปรอบๆ “มันจะต้องสนุกแน่!” ขณะที่น้ำเสียงของเขาไม่มีใครสนใจ ตะวันเลิกทำงานส่องแสงสะท้อนบนมหาสมุทร
เอสเพียงยิ้มบางๆ แต่อารมณ์ของเขากลับผิดกับนีโน่ เขายังจดจ่อกับเหตุการณ์ที่ผ่านมา ที่ทำให้เขาต้องทะเลาะกับคุณพ่อและเดินทางมาอยู่ที่เกาะนี้กับน้องชาย
“ระวังหวะ” ไอซ์ซึ่งเป็นเพื่อนสนิทของเอสกล่าว เมื่อมองเห็นว่าสิ่งที่อยู่ในป่าลึกนั้นไม่ได้ขึ้นด้วยอากาศที่ต้องการจะปล่อยไป
แสงพระอาทิตย์ที่สะท้อนเข้ามาในดวงตาทำให้ความรู้สึกของพวกเขาขัดแย้งกัน ขณะที่เสียงแหบของสุนัขป่าดังขึ้น ทำให้ทุกคนหยุดเดินและกลับไปมองกันอย่างกลัวๆ
“พวกแกมีประวัติอะไรเกี่ยวกับที่นี่ไหม ไอซ์” เอสหันไปถามเพื่อนของเขา ขณะก้าวข้ามไปยืนอยู่ใกล้ๆ ไอซ์
“ไม่รู้หรอก แต่…มีเรื่องประหลาดเกิดขึ้นที่นี่” ไอซ์ตอบเสียงเบา ความกลัวของเธอถูกขับเคลื่อนโดยเรื่องเล่าของผู้เฒ่าในหมู่บ้านที่เธอเคยได้ยิน
ทุกคนถูกดึงดูดไปที่บ้านเก่าๆ ที่อยู่ห่างออกไปตั้งอยู่ค่อนข้างมืด ไม่มีกระแสไฟฟ้าติดตั้ง แต่มีกลิ่นของความเปียกชื้นสร้างบรรยากาศเย็นยะเยือกที่ทำให้พวกเขารู้สึกไม่สบาย
“เพราะเราไม่เคยมาก่อน ดังนั้นเราต้องไปแน่นอน!” รูมิโร่ที่เป็นเพื่อนสาวอีกคนชูมือขึ้นและพูดด้วยความมั่นใจ
“แกจะเป็นคนเดียวที่ออกไป” เอสว่าเสียงเข้ม “เราไม่ควรไปที่นั้น”
นีโน่เปิดประตูบ้านเก่า มันส่งเสียงดังครางก้องไปทั่ว ทำให้พวกเขาหลุดออกจากการพูดคุยด้วยความงุนงง
“ร้อนแรงตอนนี้เลย” นีโน่หันมาแลบลิ้นใส่พวกเขา ข้อความตูไปถึงสงบโดยที่ไม่มีใครพูดอะไรอีก
เสียงจังเก่งจากข้างนอกคล้ายมีอย่างอื่นกำลังรอคอยอยู่ ทันใดนั้นป่ากลับเงียบ ไม่มีเสียงนกร้อง ไม่มีเสียงคลื่น ชีวิตที่เคยรู้สึกสดใสเริ่มถูกแทนที่ด้วยความกดดัน ขณะที่พวกเขามองที่มุมมืดของบ้าน
“เราควรออกไปกันเถอะ” เอสกล่าว คุณพ่อของเขาอาจพอใจถ้าเขาเดินกลับลงที่เรือ แต่นีโน่ไม่สนใจทางออก เขาตั้งใจจะสำรวจให้ลึกลงไป
เมื่อตกลงว่าเขาจะไม่กลับไป จึงเกิดการเพียงคำด่าที่เริ่มมีการพูดต่อๆ กันจนจะทำให้กลายเป็นการต่อสู้กันในสายตาของเพื่อนร่วมกลุ่มที่เบื่อหน่าย
คืนที่เงียบสงบเริ่มต้องแตกร้าวเป็นกลางระเบิดเมื่อเจ้าของบ้านเก่าที่ถูกลืมอยู่ในมุมมืดเปิดเผยถึงความลับที่ทำให้ทุกคนต้องเกี่ยวข้องรวมกัน ทั้งความโศกเศร้าและความสุขที่ไม่เคยได้มีความเป็นธรรมในชีวิต
“มันเป็นเรื่องที่แย่มาก!” ไอซ์พูดด้วยน้ำเสียงสั่นครั่นเมื่อได้ยินก็ต้องรวบรวมความกล้าพูด “มันไม่ใช่ทั้งหมดแค่เรื่องเราฝันลม!”
เมื่อพวกเขาได้รู้ความลับในบ้าน เกาะยังคงรอการปลดปล่อยที่ทำให้พวกเขาทั้งหมดกลับรับภารกิจที่ต้องใช้ชีวิตใหม่ได้
และภายในไม่ช้าหรอกมันจะเป็นการทำให้ชีวิตของพวกเขาต้องผจญภัยที่จมอยู่ในอดีตที่ไม่มีใครคุ้นเคยก็ต้องกลายเป็นเหตุการณ์ใหญ่ในชีวิตพวกเขา
ใช่แล้ว เรื่องราวจะยังคงดำเนินต่อไปในความรัก ความผูกพัน และเซอร์ไพรส์ที่ไม่มีใครคิดถึง พวกเขากำลังจะพัฒนาความสัมพันธ์ที่เพื่อนและญาติอย่างไม่เคยมีมาก่อนเพื่อเปิดเผยสิ่งที่จมอยู่ในความเป็นจริง!
