กลางหมู่บ้านแห่งหนึ่งในประเทศไทย ช่วงเวลายามค่ำคืนที่มืดมิดทำให้ความเงียบสงัดยิ่งมีบรรยากาศลึกลับ ทุกบ้านต่างปิดไฟด้วยความภาคภูมิใจ แต่กลับมีเสียงปรบมือดังแว่วมาจากร้านเหล้าเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง นักร้องสาวชื่อดัง “ภัทรา” ที่มีเสน่ห์เฉพาะตัวได้เดินทางมาแสดงความสามารถให้เพื่อนบ้านฟัง ส่งให้บรรยากาศเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและความคึกคัก
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!ภัทราเงียบๆ โยกตัวตามทำนอง กลิ่นเหล้าผสมกับกลิ่นจานข้าวร้อนๆ ตีกันอยู่ในอากาศ การแสดงนั้นเต็มไปด้วยพลังและอารมณ์ เธอส่งเสียงไปตามแนวผนังไม้ของร้านอาหารเล็ก ๆ น้ำเสียงกระจ่างทำให้ผู้คนยิ้มแย้มและชื่นชม แต่ในใจของเธอกำลังสับสนเมื่อต้องเผชิญหน้ากับความหวาดกลัวที่ฝังลึกในจิตใจ
ในขณะเดียวกันที่โต๊ะด้านข้าง กลุ่มคนแก่ในหมู่บ้านนั่งไม่พูดไม่จา เหงาเหงา เรียกได้ว่าหวดวงโลกยุคเก่ามาถกเถียงกันถึงการเกิดขึ้นของภัทรา และที่จริงแล้วพวกเขาเคยเป็นครอบครัวชนชั้นสูงมาก่อน แต่การตัดสินใจของพวกเขาทำให้ชีวิตต้องกลายเป็นชนบทเล็กๆ ที่หายไปในใจของทุกคน โดยเฉพาะเจน จีรพร หญิงสาวที่นั่งอยู่ในมุมกำลังมีความมั่นใจและนั่งทำการบ้านวิชาดนตรี
เสียงปรบมือที่ดังแสดงถึงความสำเร็จ แต่กลับซ่อนด้วยความกลัวในหัวใจนักร้องเมื่อต้องกลับไปที่บ้านช่องของเธอ แม้จะมีผู้คนมากมาย แต่เธอรู้สึกเหมือนเป็นคนที่โดดเดี่ยวที่สุด ทุกคนยังมีความลับที่ไม่สามารถบอกใครได้ ขณะที่เจนมองไปที่ภัทรา ความคิดเริ่มหมุนวนในหัวของเธอ ครอบครัวของเธอกำลังเผชิญความขัดแย้งอันรุนแรง และเธอรู้ดีว่าสมาชิกทุกคนมีความลับที่มานาน มีบาดแผลที่ยังไม่หายดี
วันหนึ่ง ภัทราเดินทางกลับบ้าน และเมื่อเธอมาถึงบ้านเก่าเบื้องบนภูเขาทุกอย่างกลับเงียบงันไปชั่วขณะ ความทรงจำเกี่ยวกับครอบครัวทำให้หัวใจเธอเจ็บ ความขัดแย้งสะสมมานาน รวมถึงการลืมเลือนพูดคุยกันทำให้ทุกอย่างกลายเป็นฝุ่นผง เธอดูเหมือนว่าจะพยายามหลบหนีจากความจริงที่ผ่านมา
เมื่อบรรยากาศที่ดานิ้ดูมืดมนและอึดอัด จนกระทั่งเธอได้ยินเสียงคุณแม่ของเธอเรียกชื่อที่มีความหมายเฉพาะในความทรงจำ ความทรงจำดีๆ ผ่านเข้ามาในหัว ทำให้เธอเริ่มสงสัยว่าเหตุใดถึงไม่มีการพูดคุยกันแบบเมื่อก่อน ความรักในครอบครัวเริ่มหายไปเหมือนกับการละทิ้งเซลล์ประสาทไปในการมีชีวิต
จะเป็นเพราะเพลงที่เธอร้อง หรือเมื่อไหร่จะถึงเวลาลดความขัดแย้งลง การเล่าเรื่องความจริงจะเกิดขึ้นเมื่อถึงเวลาที่ทุกคนต้องพูดคุยและอภัยให้กัน แต่ในขณะนี้สงครามภายในจิตใจเป็นตัวแสดงที่ดูไม่รู้จบ
เวลาผ่านไป ความสัมพันธ์ที่เหือดแห้งของเธอกับสมาชิกในครอบครัวเริ่มออกดอกผล เมื่อเจนกลับไปหาภัทราที่บ้านตรงกันข้าม ภัทราก็ยิ่งซึมเศร้าจนถึงจุดที่ต้องการยกประเด็นความจริงให้เกิดขึ้น ทุกอย่างมองข้ามการบงการโกหกใครหลายๆ คนและเริ่มหันกลับมาหาตนเอง
เธอเริ่มพยายามที่จะสร้างสรรค์รายการเพลงที่มาจากความรู้สึกตัวเอง การเดินทางไปตามจังหวะของชีวิต การทำความเข้าใจในเรื่องที่ยังไม่เคยพูดคุย ความแปลกประหลาดเริ่มกลายเป็นวิธีที่ช่วยให้ทุกอย่างเริ่มต้นใหม่ เมื่อเจนมาช่วยภัทราทำงานและพยายามเขียนเพลงเกี่ยวกับความจริงหรือที่หายไป
เมื่อเพลงถูกแสดงต่อหน้าคนในหมู่บ้าน หลายๆ คนหวนนึกถึงอดีตที่ถูกปกปิด ทุกเสียงของการปรบมือกลับมาเสียงดังอีกครั้ง ไม่เพียงแต่เป็นเสียงของการยอมรับ แต่ยังเป็นการเริ่มต้นจากการให้อภัยและการพูดคุย
ในที่สุดเมื่อถึงช่วงน้ำขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ของเรื่อง ภัทราได้เปิดเผยความพยายามที่จะทำให้ทุกคนยอมรับความทรงจำทั้งหมด แม้ว่าในเบื้องหลังจะมีเสียงหยุดรอนอย่างรุนแรง แต่การกอดกันแล้วพูดคุยชัดเจนว่าสิ่งที่เกิดขึ้นนั้นเปลี่ยนแปลงทุกอย่างไม่เหมือนเดิม
กลางคืนเสียงเพลงเริ่มเงียบลง แต่ภายในหัวใจของภัทรา กลับมีความสงบสุขที่เธอรอคอยมานาน สุดท้ายแล้วเธอก็กล้าที่จะยิ้มให้กับชีวิตและตัดสินใจว่าจะทำให้เสียงปรบมือกลับมาอยู่กับเธออย่างยั่งยืนในอนาคตทุกปี
