เช้าวันเสาร์ที่อากาศเหมือนจะดี แต่กลับมาพร้อมความวุ่นวาย แชมป์ลนลานตื่นเพราะเสียงไลน์กลุ่มดังแบบไม่ยั้ง เขามีภารกิจต้องพิสูจน์ตัวเองในวันนี้—ช่วยแม่โปรโมตร้านข้าวแกงให้ยอดขายกระฉูด! เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา พบสายเรียกเข้าซ้อนจากฟ้าใสเพื่อนรักสายคิดมาก
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!“แชมป์ ตื่นรึยัง แม่เธอบอกให้เราช่วยยกหม้อแกงนะ อย่าบอกนะว่ายังไม่ตื่น”
“โอ๊ย อย่าห่วงน่า ฉันพร้อมลุยเต็มร้อย!” แชมป์ประกาศพลางคว้าผ้าเช็ดตัว แล้วสอดตาไปที่นาฬิกา—ยังไม่ถึงเจ็ดโมงดีด้วยซ้ำ แต่ความมั่นใจเขายังล้นขนาดต้องหยิบแผนการตลาดที่ตัวเองเขียนเมื่อคืนมาดูอีกรอบ
ทั้งคู่ไปถึงร้านข้าวแกงในชุมชน แม่ของแชมป์ยืนเครียดหน้าร้านเช็คของกับป้านุชข้างบ้าน วันนั้นเป็นวันตลาดนัด ทุกคนดูรีบเร่ง หน้าร้านของแม่ดูซบเซาผิดปกติ แชมป์เห็นดังนั้นยิ่งฮึกเหิม ชวนฟ้าใสเริ่มภารกิจทันที
“แผนนะฟ้าใส เราต้องคิดการใหญ่ แจกใบปลิว! แล้วต้องติดโปสเตอร์ สร้างอีเวนต์ด้วย เธอเชื่อฉันเถอะ”
ฟ้าใสลองค้านอย่างเงียบ ๆ ว่า “แต่…ใบปลิวเรายังไม่ได้พิมพ์นะ แล้วเงินในกล่องของร้าน…ก็แค่พอทอนลูกค้า”
“ใช้แผ่นหลังสมุดวิชาเลขของฉันก่อนก็ได้! แข็งแรงดี อาร์ตด้วย” แชมป์ว่าอย่างมั่นใจสุดขั้ว
ป้านุชหันมาเห็นสองคนพันกันปล้ำแผ่นกระดาษ ถามด้วยเสียงอ่อนโยนแต่แปลกใจว่า “หลานเอ๊ย พวกหนูแจกของเล่นใหม่หรือขายตำราเรียนกันแน่น่ะ?”
แชมป์อ้ำอึ้ง พยายามเก๊กเท่ ฟ้าใสหยิบปากกาสีมาเขียนโปสเตอร์ด้วยมือตัวเอง—ตัวหนังสือโย้เย้เหนือรูปวาดที่ดูคล้ายกับหม้อข้าวแต่อาจตีความเป็นจานปลาเค็มก็ได้ ทุกอย่างดูจะไม่ตรงตามแผนแต่ความตั้งใจยังเต็มเปี่ยม
ทั้งสองเลือกปักหมุดแผนโปรโมตร้านด้วยการลุยตลาด แจกใบปลิวตอนเช้าทั้งที่ตลาดวุ่นวายสุดขีด อยู่ ๆ เจ๊ลัดดาวัยเกษียณ แต่ปากจัดประจำซอยก็เดินมาชนเข้าเต็มแรง เจ๊ถามเสียงดัง “อ้าว แชมป์ ทำอะไรกันน่ะ? ขายหวยเหรอ? คือวันนี้เขาเพิ่งไปจับแก๊งหวยมา สปอร์ตเหรอ!”
แชมป์รีบปฏิเสธ ฟ้าใสหน้าเจื่อนตอบเสียงเบาว่า “เปล่าค่ะ โปรโมตร้านข้าวแกงแม่แชมป์ค่ะ ไม่ได้ขายอะไรผิดกฎหมายนะคะ”
เจ๊ลัดดาทำหน้างุนงง ตบไหล่แชมป์สองที “รู้น่า ใครมันจะกินข้าวตอนเช้ามืด เธอต้องคิดอะไรใหม่!”
แชมป์มั่นใจไม่ลดละ เสนอไอเดียใหม่ทันที ว่า “งั้นเราจัดกิจกรรม แจกข้าวแกงฟรีให้คนต่อคิวหน้าร้าน! รับรองว่าคิวติดขัดแน่ ๆ เธอว่าดีไหมฟ้าใส”
ฟ้าใสกำลังนับเงินทอน เหงื่อตก “แชมป์ เงินเรายังไม่พอซื้อกับข้าวใหม่เลยนะ ถ้าแจกฟรีหมด พรุ่งนี้แม่เธอเปิดร้านไม่ได้แน่”
แชมป์เซ็งเล็ก ๆ แต่ไม่ถอดใจ งัดไม้ตายสุดท้าย—ยิงไลฟ์สด! ฟ้าใสลังเล แต่แชมป์ไม่ฟัง กระโจนเข้าหน้ากล้อง จัดมุมจนภาพสะท้อนหลังกล้องติดพ่อลูกที่มาซื้อแกงด้วยในเฟรม พ่อหันมาทักช่างภาพประจำซอยเข้าใจผิดว่าจะแข่งกับตัวเองเรื่องยอดคนดูอีกต่างหาก
ขณะเดียวกัน ในร้านเองก็เริ่มวุ่น พี่ฮงเจ้าประจำมาสั่งข้าว แม่แชมป์เผลอหยิบแกงผิดราดข้าวขาว เพราะมัวแต่สนใจเสียงเสียงดังกระหึ่มจากไลฟ์สด ฟ้าใสเลยต้องแก้สถานการณ์ด้วยการอธิบายไป เสียเวลาพอสมควรจนลูกค้าหัวเสียไปหนึ่ง เจ๊ลัดดาแอบฟังหัวเราะในใจ “เห็นมั้ยเขาว่าไงลูกค้าได้แกงผิดรอบสองแล้ว!”
แชมป์เห็นท่าไม่ดีเลยยกเลิกไลฟ์ รีบหันไปแจกตัวอย่างข้าวแกงแทน ฟ้าใสพยายามจัดคิวในร้านให้เป็นระเบียบ ด้วยเสียงแผ่วเบาแต่เด็ดขาด “แชมป์ เธอช่วยอย่าทำอะไรมั่ว ๆ ได้ไหม?”
แชมป์สวน “แต่ถ้าไม่ทำอะไรเลย ร้านแม่จะขายได้ยังไงล่ะ”
แม่เองเริ่มชะโงกหน้ามาถามเสียงรำคาญปนเป็นห่วง “สองคน อย่าทำให้ร้านแม่วุ่นกว่านี้เถอะ”
ฟ้าใสมองไปรอบร้าน เห็นคนเข้ามากขึ้น แต่บางคนเดินออกไปเพราะเสียงในร้านดังไปหน่อยจากการไลฟ์ เด็ก ๆ ในชุมชนแซวแชมป์ว่า “วันนี้แจกอะไรผิดกฎไหมพี่?”
แชมป์หัวเราะกลบเกลื่อน “เราแจกความสุข!”
แล้วอยู่ ๆ มีเสียงโวยวายหน้าร้าน คนแปลกหน้าเดินเข้ามาทำหน้าขึงขัง “ใครเป็นคนคิดกิจกรรมต่อคิว แจกของหน้าร้าน จะมาขายตรงข้ามตลาดฉันใช่ไหม?”
ฟ้าใสกับแชมป์รีบชี้ไปที่กันเอง ต่างคนต่างไม่แน่ใจว่าตัวเองทำผิดหรือเปล่า ช่วงเวลาสั้น ๆ ที่ทุกอย่างหยุดนิ่ง แม่ของแชมป์เข้ามาไกล่เกลี่ย “ร้านเราขายเหมือนเดิมนะจ๊ะ ไม่ได้แข่งกับใคร”
หลังเหตุการณ์คาดไม่ถึง คนในร้านเริ่มขำกันเอง พวกเพื่อนบ้านทยอยเข้ามาดูสถานการณ์ น้าที่สี่ข้างร้านมาถาม “แล้ววันนี้แชมป์มีแจกอะไรฟรีอีกไหมเนี่ย?”
แชมป์หันไปพึมพำกับฟ้าใส “ฉันว่าแผนเราต้องเวิร์กแน่ พรุ่งนี้ลองทำไลฟ์อีกรอบไหม?”
ฟ้าใสถอนหายใจ “แชมป์ ฉันขอวางแผนก่อนจะดีกว่า…แต่เอาเถอะ อย่างน้อยเราก็ไม่ได้แจกข้าวแกงฟรีหมดร้านใช่ไหม?”
สองเพื่อนหันไปหัวเราะกันเบา ๆ ท่ามกลางเสียงพูดคุยและบรรยากาศอบอุ่นในร้านข้าวแกงที่ทั้งวุ่นวายและเต็มไปด้วยความหวังใหม่ ทุกคนหันมายิ้มกันเอง ฟ้าใสใจหนึ่งยังจด ๆ จ้อง ๆ แต่ก็อดภูมิใจไม่ได้
ในขณะที่แชมป์ยิ้มระรื่น คิดแผนการใหม่ ๆ ไว้ลุยวันข้างหน้า
แม่ยิ้มให้ลูกกับเพื่อน “สุดท้าย…การตั้งใจมันก็สำคัญที่สุดนะลูก ถึงจะวุ่นวายแค่ไหน ใจเราก็ยังอยู่ด้วยกัน”
เสียงเด็ก ๆ ร้อง “พี่แชมป์ วันนี้แจกอะไรผิดปกติอีก!” ทุกคนหัวเราะหน้าร้าน ก่อนจะเริ่มวันใหม่ที่ร้านข้าวแกงป่วนชุมชนอีกวัน
