อาทิตย์สลับครัว: ครัวป่วนยืนหนึ่ง

เสียงโทรศัพท์บ้านดังขัดจังหวะเช้าวันหยุดที่อาทิตย์กำลังคำนวณรายจ่ายประจำเดือนอย่างเครียด ๆ

Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!

“ใครโทรแต่เช้าเนี่ย…” อาทิตย์บ่นกระปอดกระแปด ขยี้หัวตัวเองแล้วเดินไปหยิบสาย

“ฮัลโหล บ้านอาทิตย์ใช่มั้ยลูก? นี่ป้าตุ๊กนะลูก…งานแข่งอาหารประจำปีมาแล้ว ปีนี้ขอฝากครัวที่บ้านด้วยนะจ๊ะ”

อาทิตย์น้ำเสียงเปื้อนยิ้มทันที “สบายมากครับ เดี๋ยวผมช่วยเต็มที่!”

“ว่าแต่แม่รู้รึยัง?” เสียงป้าตุ๊กสอดถาม ปลายสายอีกฝั่งแอบหัวเราะเบา ๆ

อาทิตย์มองปฏิทินติดผนัง แม่เขียนตัวโต “ซ้อมอาหาร” ในช่องวันพรุ่งนี้ “แม่ยังไม่รู้เลยครับ แต่เดี๋ยวผมจัดการแม่เอง!”

เขาวางสายแบบคนคิดอะไรออกหนึ่งอย่าง โดยไม่รู้เลยว่าธรรมชาติของบ้านเขา ถ้าคิดอะไรออก…แปลว่าเรื่องยุ่งกำลังจะเริ่ม

“อะไรวะ ตื่นมา เจอปัญหาทุกเช้าทุกวัน…” อาทิตย์พึมพำกับตัวเอง ขณะเดินเข้าครัวไปหาพ่อ

ในครัว พ่อกำลังฝึกหั่นผัก มะเขือเทศเป็นชิ้นโตพอ ๆ กับโทรศัพท์มือถือและเจ้าตัวยังเน้น “ขนาดนี้แหละ เต็มปากเต็มคำ!”

“พ่อรู้มั้ยปีนี้เราต้องแข่งอาหารงานชุมชนอีกแล้ว พ่อไม่อยากให้พลาดใช่มั้ย?”

“แน่นอน พ่ออยากชนะป้าแสงดาวปีนี้ให้ได้!” พ่อเอามือเช็ดเหงื่อ หยิบผ้ากันเปื้อนที่มีรอยแป้งเต็มตัวขึ้นใส่อย่างภาคภูมิ

แม่เดินเข้ามา เหลือบมองเศษผักที่กระจายอยู่ทั่วเคาน์เตอร์ “อาหารหรือสนามรบเนี่ย”

“มะเขือเทศเราทำให้เป็นทหารได้มั้ยแม่?” อาทิตย์แซว แต่แม่ไม่หัวเราะ

แม่ถอนใจยาว “ถ้าชนะปีนี้แม่จะดีใจมาก ขอแค่ครัวไม่พังละกัน!”

เย็นวันนั้น อาทิตย์ตั้งโต๊ะ เขียนแผน “ยึดโซนครัว จัดทีม ซ้อมเมนูหลัก แพลนสำรองในกรณีเฉินฉิน” พ่อมองกระดาษงง ๆ

“ลูก หั่นผักดี ๆ ก่อนมั้ย แผนเยอะไปแล้ว” พ่อถอนหายใจ

“เชื่อผม! ศัตรูคือความชุ่ย!” อาทิตย์ยืนกราน

พ่อหัวเราะแห้ง ๆ “ให้พ่อซ้อมหั่นมะเขือเทศก่อนละกัน”

แผนการแบ่งหน้าที่ซ้อมอย่างเข้มงวด อาทิตย์คุมจดเต็ม เหมือนผู้นำทีมฟุตบอล เดินวนกลางครัวแจกวิธีล้างผัก หั่นผัก เทน้ำ — ผลคือแม่เดินชนโต๊ะเพราะอาทิตย์เอาถังน้ำแปะกลางทางเดิน

“จะให้เดินยังไงวะ แผนเทน้ำตรงนี้หรือล่อแม่ล้ม?”

“เอ่อ…แผนระบบ ครัวจะมีประสิทธิภาพเมื่อ…เอ่อ…ทุกคนทำตามขั้นตอนครับ”

พ่อกับแม่มองหน้ากัน…แล้วอดหัวเราะไม่ได้

เช้าวันแข่ง อาทิตย์ใส่ชุดแม่ครัวเต็มยศ ขันแข็งเกินความจำเป็น “วันนี้ เราต้องชนะ!”

แม่แนะให้ทำ “แกงจืดตำลึงหมูสับ” เพราะง่าย แต่อาทิตย์เสนอ “หมี่กรอบกรอบ” ทั้งที่ไม่เคยทำสักครั้ง

“มันเท่!” อาทิตย์ทุบโต๊ะ “เดี๋ยวผมดูยูทูบเอง พ่อช่วยทอดนะ!”

แม่เงียบไปนาน “ขอวิญญาณแม่งามข้ามาครอบ…”

ชาวบ้านเริ่มรวมตัวที่สนาม อากาศร้อนจนเหงื่อออกแต่เช้า เสียงป้าตุ๊กพูดไมค์ “ขอเชิญบ้านอาทิตย์ประจำตำแหน่ง!”

คุณน้ามะลิ เพื่อนบ้านเดินสวนเข้ามาพร้อมอ่างน้ำแข็ง “ทำหมี่กรอบกันเหรอลูก? ระวังหมี่ไหม้นะ”

พ่อพยักหน้า “ได้ ๆ อาทิตย์เก่งเรื่องแผน”

ป้ามะลิกระซิบแม่ “ทำไมหม้อใหญ่อังกฤษแบบนี้?”

“ลูกชายฉันสิ เขาเคยอ่านวิธีในหนังสือเก่า ว่าอุปกรณ์สำคัญมาก”

เสียงซุบซิบ ฉุนละอองแป้งเต็มสนาม พ่อเปิดเตาแต่ลืมใส่น้ำมัน อาทิตย์วิ่งวนเอามือป้องควัน

“ไฟไหม้น้ำ!” เพื่อนบ้านร้อง

“ของจริง!” อาทิตย์ตอบมั่นใจเกินร้อย ทำเหมือนว่าเทคนิคนี้อยู่ในสูตรโบราณ

เสียงหัวเราะลอยมาจากฝั่งป้าแสงดาว “ปีนี้บ้านอาทิตย์เอาจริงนะ!”

แม่เดินเข้ามาคว้าช้อนในมืออาทิตย์ “ลูก มันยังไม่ได้เลย”

“แม่ มันเป็นเทคนิคใหม่ รับรองหอมกว่าป้าแสงดาวแน่”

พ่อแวะไปเติมน้ำ แม่บอก “อย่าเยอะเกิน!” แต่พ่อได้ยินว่า “อย่าเต็มเกิน” เติมไปครึ่งหม้อ

อาทิตย์จะใส่หมี่ลงทอด แต่เผลอทำหล่นบนโต๊ะ เพื่อนบ้านมองเงียบ ๆ ก่อนขำตาม ๆ กัน

“เสียหมี่กี่เส้นก็เท่าไหร่ ขอชนะใจคน” อาทิตย์ปาดเหงื่อ สั่งพ่อทอดอีกชุด

ฉากเทน้ำตาลลงหม้อกลายเป็นภูเขาน้ำแข็ง คุณน้าแวะมาถาม “ยาต้มอะไรเนี่ย?”

อาทิตย์ตอบไว “หมี่กรอบโบราณครับ ใส่ใจทุกองค์ประกอบ”

แม่ทำหน้ายู่ “ลูก มันจะเป็นหมี่หวาน ไม่ใช่หมี่กรอบแล้ว!”

เสียงป้าตุ๊กดัง “อย่าลืมเชิญกรรมการชิมด้วยนะ”

พ่อเสิร์ฟหมี่กรอบให้กรรมการ ทว่าเส้นหมี่เหนียวตึง “ขอจานสองนะครับ จานแรกเตรียมไว้สำหรับโชว์” อาทิตย์ประดิษฐ์ถ้อยคำแก้ตัว

คุณตากรรมการเคี้ยว ๆ เงียบไปสามวินาที “เอ๊ะ หรือมันเป็นของเล่นใหม่?”

“ขอโทษครับ รับรองจานสองจะดีกว่าเดิม!” อาทิตย์หันไปกระซิบพ่อ “รีบทอดเถอะ”

เวลาคับขัน พ่อรีบ หยิบหมี่ผิดถุง กลายเป็นบะหมี่สำเร็จรูป อาทิตย์เห็นแล้วยังเชื่อมั่น “มันคือการผสมสูตรใหม่!”

แม่ถอนใจ “บ้านนี้จะเอาอะไรกินเนี่ย”

เพื่อนบ้านชี้ที่ครัว “บ้านนั้นทดลองสูตรแปลกอีกแล้ว!”

พ่อเทซีอิ๊วเกลือมากไป หมี่กรอบกลายเป็นหมี่ชุ่ม อาทิตย์แก้โดยการผัดให้แห้ง สุดท้ายไหม้ กินไม่ได้

เสียงฮือฮา คนแวะมาชิม “ขอซอสมั้ย?” น้าเต้นถามแซว

กรรมการรับถาดใหม่ เคี้ยวช้า ๆ อาทิตย์ลุ้นเหงื่อตก

เสียงกรรมการ “ของใหม่จริง แต่…เอิ่ม…อร่อยตรงไหนนะ?”

อาทิตย์ตอบอย่างภูมิใจ “สูตรลับบ้านอาทิตย์ ซื่อสัตย์กับจินตนาการ!”

คุณป้าแสงดาวเดินเข้ามา พร้อมถาดแกงจืด “แลกกันชิมมั้ย?”

แม่ยิ้มแหย “ขอสูตรอะไรที่กินได้จริง ๆ ที”

ท้ายสุดบ้านอาทิตย์ได้รางวัล “กล้าลอง!” พร้อมเสียงหัวเราะจากชาวชุมชน

อาทิตย์มองหน้าพ่อแม่ “ต้องซ้อมใหม่ปีหน้าเนอะ”

แม่ตอบ “ปีหน้าทำต้มจืดนะลูก”

พ่อกระซิบ “ต้มจืดยังต้องมีแผนมั้ย?”

อาทิตย์หัวเราะ “ครัวอาทิตย์ไม่มีวันจืดครับ!”

ทุกคนยืนหัวเราะกับความพังน่ารักประจำปี ก่อนเดินกลับบ้านพร้อมกลิ่นหมี่ไหม้ในอากาศ