ใต้แสงไฟประหลาดบนเวทีใหญ่ของโรงเรียนมัธยมมารุสุนต์ เบนซ์กำลังตั้งใจเล่นกีต้าร์ในเพลงที่เขาแต่งเอง เสียงดนตรีลอยละล่องไปในอากาศยามค่ำคืน หนุ่มนักเรียนผมหยักศกวัยรุ่นคนนี้เป็นที่รู้จักในฐานะนักดนตรีที่มีพรสวรรค์ เขามองเห็นความฝันของตัวเองท่ามกลางเสียงปรบมือของเพื่อนๆ แต่ในที่สุดรอบๆ ตัวเขาก็ยังรู้สึกอึดอัด
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!“เบนซ์! มีคนส่งการ์ดให้เธอ!” เสียงของปืนเพื่อนสาวดังขึ้นขัดจังหวะการฝันของเขา ทำให้เขาหายใจไม่ทัน เขาหันไปมองที่เพื่อนด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความสงสัย เพื่อนสาวที่ชื่อลูกไม้ยิ้มกว้าง แววตาของเธอสื่อถึงการสนับสนุน ทั้งคู่เป็นเพื่อนกันมานาน และมักจะช่วยกันฝ่าฟันอุปสรรคในชีวิต
เบนซ์ค่อยๆ เปิดการ์ด ข้อความที่เขียนนั้นเรียบง่าย แต่มีพลังที่กระตุ้นหัวใจ ทำให้เขารู้สึกตื่นเต้น การ์ดนั้นคือการเชิญชวนไปแข่งขันเสียงดนตรีระดับจังหวัด การแข่งขันนี้คือโอกาสที่จะเปิดโลกกว้างให้กับเขา แต่เขาก็ยังหนักใจถึงคำสัญญาที่เขาให้ไว้กับแม่ในเรื่องการศึกษา
ลูกไม้ยิ้มให้เขา “เธอต้องไปนะ! ถ้านายชนะ นายจะมีโอกาสได้ไปเล่นที่งานใหญ่ที่กรุงเทพ!” ความหวังในน้ำเสียงของเธอช่วยสร้างแรงบันดาลใจให้เบนซ์ แต่ในขณะเดียวกัน เขาก็รู้สึกกดดันจากความคาดหวังของแม่ที่ต้องการให้เขาโฟกัสที่การเรียน
ระหว่างการเดินกลับบ้าน อากาศยามเย็นทำให้บรรยากาศรอบข้างเหมือนมีกลิ่นดินเล็กน้อย ต้นไม้ริมทางโยกเยกไปตามสายลม ใจของเบนซ์ก็โอนเอียงไปทางการตัดสินใจ เขามองเห็นภาพการเติบโตในวงการดนตรี แต่ก็ไม่อยากให้แม่ผิดหวัง
วันถัดมา ในห้องเรียน เบนซ์มองดูปืนที่นั่งอยู่ข้างๆ ขณะที่เธอกำลังยิ้มอย่างมีความสุขกับการเรียน นี่คือบรรยากาศแห่งความสุขที่เขาหมายปอง เพื่อนๆก็ต่างคาดหวังผลการสอบที่พวกเขาใฝ่ฝัน นั่นทำให้เขาหนักใจในสิ่งที่เขาต้องเลือก
เสียงเคาะประตูปิดตายดังขึ้น ขณะที่ทีมงานกำลังเข้าไปในห้อง เบนซ์ก้มหน้าซ่อนความรู้สึกที่สับสนในใจไว้ เขาเริ่มรู้สึกถึงความรักที่บังเกิดในใจระหว่างเขากับลูกไม้ แต่เขาก็ยังไม่กล้าเผยออกมา
“เฮ้! เบนซ์! เล่าว่าเธอคิดยังไงกับการแข่งขันครั้งนี้” เสียงปืนที่ขัดขึ้นมาทำให้เขาหันไปที่เธอ “ฉันไม่แน่ใจ…” เบนซ์ตอบเสียงแผ่ว ในใจเขาต้องการพิสูจน์ความสามารถของตัวเองแต่มันก็เสี่ยงต่อความรักที่เขามีกับเธอ
ค่ำคืนที่เขาจะแสดงเพลงในงานสวนดอกไม้ ทุกคนตั้งตารอฟังตัวเขา แต่ในใจกลับเต็มไปด้วยความกลัว เขามองลูกไม้ที่ยิ้มอยู่ในกลุ่มเพื่อนหญิง ฟังดูเหมือนเสียงดนตรีที่อยู่ในอากาศ ตอนนี้กำลังเป็นเวลาสำคัญที่จะต้องตัดสินใจว่าจะเลือกความรักหรือความฝัน
เหตุการณ์เปลี่ยนไปทันทีเมื่อเบนซ์มีปากเสียงกับคู่แข่ง แสงไฟจับไปที่เขา ขสนทนาภายในกลุ่มแสดงให้เห็นถึงความตึงเครียดระหว่างการแสดง”นายจะต้องเล่นในระดับจังหวัดให้ได้ ” เขาหันไปพูดกับคู่แข่งด้วยเสียงที่แค้น โดยไม่รู้ว่าลูกไม้กำลังยืนห่างออกไปวนเวียนในหัวใจ ระหว่างเธอกับเขาเองก็เริ่มเคลื่อนไหวในสนามเดียวกัน
เมื่อค่ำคืนเปลี่ยนไป เบนซ์ยืนอยู่บนเวที แขนทั้งสองข้างของเขายกขึ้นตามเมโลดี้ เขาเริ่มรู้สึกถึงเสียงดนตรีที่ร่างกายของเขาเก็บไว้ ตั้งใจให้ทุกคนได้รับรู้ถึงความจริงที่เขาได้โปรยไว้ในเพลง ลูกไม้ยืนอยู่ในมุมหนึ่ง ร้องไห้ด้วยความปลื้มปิติแต่ก็มีความเศร้า
เพลงจบลงด้วยเสียงปรบมือที่ดังชิงชอบ และในขณะนั้นเอง เบนซ์มองหาลูกไม้ เขาต้องการบอกอะไรบางอย่างกับเธอ แต่กลับพบว่าหญิงสาวได้หายตัวไปในฝูงชน ทำให้เขาตัดสินใจอย่างเด็ดขาดว่าจะไม่ปล่อยให้ทุกอย่างที่เขามีไปตายไปกับยามค่ำคืนนี้
ต่อมา เบนซ์และลูกไม้มีบทสนทนาที่นำไปสู่ความเข้าใจในมุมมองที่แตกต่างกัน ขณะที่พวกเขาเริ่มพูดคุยกันถึงความรักและการตัดสินใจในอนาคตพวกเขารู้ว่าทั้งคู่มีแรงบันดาลใจในแบบการเดินของตนเอง ความสัมพันธ์ของพวกเขาพัฒนาขึ้นอย่างมาก ส่งผลให้เกิดการเคลื่อนไหวตามก่อนโดยไม่ต้องแสดงให้ผู้คนเห็น
จนถึงวันแข่งขันจริง เบนซ์ก้าวขึ้นไปบนเวทีอีกครั้ง โดยมียิ้มของลูกไม้เป็นแรงผลักดัน เบนซ์เล่นเพลงที่แสดงถึงความรักโดยไม่ต้องเอ่ยถึงมัน ขณะที่เสียงดนตรีบรรเลง เสียงปรบมือกระทบกันกันเอง แต่เขาก็รู้สึกได้ถึงแรงใดที่มากระซิบว่าความรักและการเติบโตนั้นเป็นสิ่งที่ขาดการให้ความสำคัญ
และผลคือการชนะที่ทำให้เขารู้จักทั้งตัวเองและความรักที่เขาต้องการ
