กลางเงาไฟในสตูดิโอศิลปะ
แสงจันทร์ลอดผ่ากระจกสตูดิโอศิลปะขนาดใหญ่ ก่อประกายบางอย่างในดวงตาของปราย เด็กหนุ่มปีหนึ่งที่ยืนเฝ้าภาพวาดเปล่า ๆ เคียงกับกลิ่นสีน้ำมันและความอึดอัดในอากาศ พลันความเงียบก็ถูกทำลาย เมื่ออิงดาว รุ่นพี่ผู้เคยเป็นคนสนิทของรุ่นพี่นิศ…
เงาฝันใต้ทะเลสาบ
รัตน์เพิ่งย้ายเข้าอยู่ในหอพักเก่าของมหาวิทยาลัย แต่คืนแรกก็ได้ยินเสียงคนร้องไห้จากใต้อ่างล้างมือ ไม่มีใครกล้าเล่าเรื่อง 'เงาฝันใต้ทะเลสาบ' ตรง ๆ ทุกคนมองหลบตา เหมือนพยายามลืมอะไรบางอย่าง คืนหนึ่ง เพื่อนของรัตน์หายไปอย่างไร้ร่องรอย เหล่าเพื่อน ๆ…
ภาพลวงแห่งคฤหาสน์ริมทะเล
ที่คฤหาสน์อันโดดเดี่ยวริมทะเล กลิ่นอายของความลับและภาพลวงซ่อนตัวในทุกแง่มุม เมื่อหญิงสาวจากกรุงเทพฯ เดินทางมาเผชิญหน้ากับอดีตที่ตนเองไม่เคยรู้ เศษเสี้ยวของความทรงจำถูกกระตุ้นโดยเสียงคลื่นและเงามืดที่เดินวนอยู่รอบตัวเธอ หัวใจของเธอเรียนรู้ถึงความรัก…
แสงใต้เพดานแก้ว
เมื่อเพื่อนร่วมมหาวิทยาลัยคนหนึ่งหายตัวไปอย่างลึกลับ ภายใต้เพดานแก้วของหอพักกลางเมืองใหญ่ ความจริงที่ดำมืดและความสัมพันธ์อันซับซ้อนของกลุ่มเพื่อนถูกเปิดเผยทีละชั้น ทุกการตัดสินใจล้วนเปลี่ยนแปลงชีวิต…
ละอองฝุ่นระหว่างเรา
เสียงประตูห้อง 502 แง้มเปิดช้า ๆ ในคืนนั้นเอง เสียงขวดยาแก้วกรุ๊งกริ๊งดังแทรกกับลมหายใจระส่ำของชายหนุ่มที่ยังฝันถึงร่องรอยใครคนหนึ่งบนเตียงเปล่า ความฝุ่นหนาที่ยังจับที่โต๊ะไม้กลายเป็นสิ่งเดียวที่เหลืออยู่ในการหายตัวของสุรเดช และในค่ำนั้น...…
จดหมายลอยฟ้า
"คริส" เด็กสาววัย 17 ปี จู่ๆ ได้รับจดหมายที่ไม่ลงชื่อผู้ส่ง ทุกวันจดหมายสีเงินจะลอยผ่านหน้าต่างเข้ามาในหอพักกลางเมืองลอยฟ้า เธอร่วมติดตามหาเจ้าของจดหมายกับ "เกรย์" เด็กหนุ่มลึกลับผู้ชอบวาดภาพบนขอบระเบียง ตอนทั้งสองเริ่มค้นพบอดีต ความกลัว…
ภาพลวงที่เงียบงัน
แสงไฟสีขาวส้มจากโคมเพดานวาดเงาไว้ทั่วห้องสตูดิโอศิลปะ เบื้อบานหน้าต่าง กรุ่นกลิ่นสีอะคริลิกผสมกลิ่นฝุ่นละออง เงาร่างนิ่งงันของจักรกฤษณ์ นักศึกษาศิลปะปีสี่ กำลังวาดภาพเปลือกตาของใครบางคน เขาไม่รับรู้เลยว่าคืนนี้จะเป็นคืนที่บทสนทนาอันเงียบงัน…
คืนลมแรงในหอพักเลขที่ 7
เสียงบางเบาแทรกมาจากทางเดินยามค่ำคืน ในหอพักเลขที่ 7 ที่ตั้งอยู่ลึกเข้ามาในป่าติดกับมหาวิทยาลัย ชีวิตนักศึกษาใหม่ของพลอย แพร จุนและโบ๊ท ถูกเปลี่ยนไปตลอดกาลในคืนลมแรง เมื่อเพื่อนคนหนึ่งหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย…
เงาสีคราม ณ มหาวิทยาลัยรัตติกาล
ภายใต้แสงนีออนสลัว กลุ่มนักศึกษาปีหนึ่งเดินกลับหอเก่าพร้อมเสียงหัวเราะ โสภิดาจ้องมองเงาตรงมุมบันได มือก็จับสายสะพายแน่นขณะฝนปรอย เขาไม่ได้คิดเลยว่าคืนนี้จะเป็นคืนสุดท้ายที่สายฟ้า ซึ่งสนิทสุดในกลุ่ม…
ใต้เงาหิมะเมืองสุญญตา
แสงสีส้มจากปล่องไฟไกลโพ้นที่ลอยอยู่กลางหิมะขาวโพลน ชายแดนเหนือสุดของโลก หมอกในชุดกันหนาวสีหม่นกระชับรองเท้าแน่นก่อนก้มหัวลงจ้องกระเป๋าใบเล็ก เธอเดินฝ่าความหนาวท่ามกลางเสียงลมและเสียงหิมะตก เก็บความลับของตัวเองก้าวไปสู่บ้านร้างในใจกลางป่าทึบ…