หัวใจของเมืองที่ลืมชื่อ
ฝนหนักจนท้องฟ้าระเบิด แสงไฟจากโคมลอยสะท้อนบนผิวน้ำเป็นเส้นแอสฟัลท์ที่เคลื่อนตัว เมืองลอยน้ำ 'เวียรา' กำลังก้าวผ่านคืนที่ไม่เคยเหมือนเดิมอีกต่อไป มารินกระโดดลงจากสะพานด้วยมือที่เย็นชา…
แผนที่ของความเงียบ
เมื่อฝนเริ่มผสมหมึกบนแผ่นกระดาษในร้านแผนที่…
สะพานกระจกในม่านหมอก
สายหมอกคลุมหมู่บ้านภูคํา สะพานกระจกทอดยาวบนผานั้นถูกขนานนามว่าซับวิญญาณ ไม่มีใครกล้าเดินข้ามในยามพลบค่ำ…
ท่วงท่าเงาของรัตติกาล
เสียงเปียโนแผ่วเบาใต้แสงจันทร์ โรงละครร้างถูกปิดตายโดยวัชพืช แต่ความทรงจำยังส่งเสียงสะท้อนอยู่เสมอ เฟื่องเดินเข้าไปอย่างลังเล อรทัยรออยู่กลางเวที วงแหวนแห่งอดีตค่อย ๆ รัดแน่นขึ้น เมื่ออากาศเริ่มเย็น ความจริงเริ่มโผล่พ้นจากเงา…
เงาแห่งอีเธอร์ไนท์
เมืองลอยฟ้าที่เต็มไปด้วยหมอกสีเงิน ไฮลาจิตรกรผู้มองหาน้องชายที่หายตัว อันด์เวียร์ชายหนุ่มเร้นลับที่ปิดบังอดีต ทั้งสองร่วมตามหาคำตอบในเมืองที่ซ้อนเงาและปริศนา พลางต่อสู้กับรอยแผลในอดีต…
เส้นขอบฟ้าใต้ท้องทะเล
ใต้ท้องทะเลในเมืองแห่งแสงนวลตาที่ลอยไหลไปกับกระแสน้ำ สองพี่น้องต้องออกเดินทางสืบหาความจริงและอดีตที่ถูกซ่อน ปะทะกันทั้งความลับในอดีต ความเจ็บปวดในใจ และสิ่งมีชีวิตประหลาด เที่ยวสำรวจความรัก ความเกลียด…
เมืองสัญญาณเงียบ
เสียงทุกอย่างหายไปจากเมืองในคืนที่พายุแม่เหล็กครอบคลุมพรมแดน คนกลุ่มหนึ่งกลับต้องเผชิญกับอดีต คำโกหก และศัตรูที่อยู่ทั้งในและนอกตัวเอง ท่ามกลางภูเขาล้อมรอบและความเงียบที่ผิดธรรมชาติ…
สายรุ้งซ่อนรอยร้าว
คืนฝนพรำในหมู่บ้านสายรุ้ง รัน ลูกสาวคนเล็กผู้เย็นชา พบสีเรืองแสงในความมืด เหมือนสายรุ้งโผล่กลางหุบเขา แต่เบื้องหลังความสวยงามนั้น ฝันร้ายและอดีตที่ขมขื่นรอคอยการปลดปล่อย รันต้องตัดสินใจ เผชิญหน้าความกลัว ฝ่าเงาที่ขวางใจทั้งตนและครอบครัว…
สะพานดวงดาวเหนือเวิ้งน้ำแข็ง
ท่ามกลางหมอกขาวเหนือเกาะน้ำแข็ง สายน้ำแข็งแตกตัว ดวงดาวไหววูบ สองแม่ลูกออกเดินทางข้ามทะเลน้ำแข็งเพื่อตามหาสิ่งที่ขาดหาย ภูเขาน้ำแข็งสีครามลับหายพร้อมความลับเก่า ลมหายใจอุ่นในหิมะ…
สัญญาณใต้เงาจันทร์
เสียงคลื่นความถี่ต่ำสะท้อนในความเงียบ ใต้ฟ้าจันทร์นิ่งสงัด มินเหลียวมองแสงไฟสีขาวฟุ้ง สัญญาณลึกลับพาดผ่านหน้าจอเขียวขุ่น เมืองนิรันดร์อีกฟากฟ้ายังคงไร้คำตอบ แต่คืนนี้…