เสียงโทรศัพท์ตกใจในเช้าวันจันทร์ปลุก ต้นไม้ ให้สะดุ้งตื่นขึ้น ใบหน้าหมองคล้ำจากการนอนไม่หลับเนื่องจากคิดเรื่องสโมสรชาไข่มุกอยู่นั่นเอง ต้นไม้เป็นคนที่คิดมากอย่างพิถีพิถันกับทุกเรื่อง เอกสารสมัครก็อ่านวนถึงสิบรอบแต่ยังไม่กล้าส่งเสียที “กล้า เราว่า… ชาไข่มุกเนี่ย ถ้ามหาวิทยาลัยไม่อนุมัติ เราจะถูกไล่ออกไหม? หรืออย่างน้อยติดลิสต์มหา’ลัยว่าเป็นผู้ก่อกวนระบบ? จะมีโทษปรับเงินด้วยรึเปล่า?”
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!กล้า ที่ตาสว่างทันทีแม้ยังใส่กางเกงนอนสีสด ตอบโต้อย่างไว “เฮ้ย ถ้ามีอะไรง่าย ๆ แบบนี้แล้วได้ไล่ออก ใครมันจะสมัครสโมสรใหม่ได้วะ? เชื่อดิ เดี๋ยวเราเองจะไปส่งเอกสารให้! อย่าไปซีเรียส!”
ต้นไม้ลังเลอยู่อีกสิบวินาทีก่อนยอมให้กล้าหยิบแฟ้มคู่มือแน่นไปที่ฝ่ายกิจกรรม ทั้งคู่ถกเถียงเรื่องชื่อสโมสรอยู่ครึ่งทาง จนกล้าบังเอิญเดินเข้าฝ่ายวิศวกรรมแทนฝ่ายกิจกรรม เอกสารถูกส่งผิดที่โดยไม่ได้ตั้งใจ
หลังส่งแฟ้ม กล้ากลับมาพร้อมท่าทีสบายใจ “สบายมาก! คราวนี้มหาวิทยาลัยจะจารึกชื่อสโมสรชาไข่มุก!” ต้นไม้ถามด้วยดวงตาวิบวับเปี่ยมความหวัง “กล้าวันนี้ทำไมดูดีจังวะ”
อีกไม่กี่ชั่วโมงต่อมา กลับมีโพสต์ในเพจคณะวิศวกรรมว่า “มีผู้เสนอขอเปิดชมรมทดลองสร้างอุปกรณ์ตีไข่มุกอัตโนมัติ! พร้อมประวัติคลุมเครือของผู้ก่อตั้ง” ความเข้าใจผิดกระจายทั่วมหาวิทยาลัย
ต้นไม้ใจหายวาบ กล้าไม่รู้จะอธิบายยังไง ยิ่งมีคนทักในไลน์กลุ่มว่า “เป็นชมรมทำเครื่องลับ ๆ เหรอเนี่ย?” ยิ่งทำให้กลุ่มเพื่อนต่างคณะสนใจ “สมัครได้ป่าว อยากลองเรียนการผลิตไข่มุก”
ต้นไม้เริ่มจินตนาการว่าตัวเองอาจเข้าร่วมชมรมใต้ดินโดนตำรวจจับในอนาคต กล้าหัวเราะเหมือนไม่มีอะไร แต่ก็เริ่มคิ้วขมวดเพราะต้องพยายามหาทางอธิบายทุกช่องทาง
วันต่อมาทั้งคู่โดนเรียกประชุมโดยอาจารย์ฝ่ายกิจกรรมกลางดึก กล้าพยายามยิ้มตอบ ส่วนต้นไม้เหงื่อออกเต็มหน้าผาก ดร.ปิ่นนภาถามทันที “น้องคิดจะสร้างเครื่องผลิตไข่มุกอัตโนมัติเหรอ? แล้วงบห้าหมื่นจะไปซื้ออะไรมาทำ?”
กล้ายังคงพล่ามออกแนวสร้างสรรค์ “ก็…เราคิดไว้ว่าเผื่ออนาคตอาจทำได้จริงครับ อาจารย์เห็นด้วยไหมครับ?” ต้นไม้รีบสอดขึ้น “เปล่าเลยครับ ที่จริงเราจะแค่…แจกชาไข่มุกให้เด็กปีหนึ่ง อาจารย์อย่าเพิ่งแจ้งตำรวจนะครับ!”
อาจารย์หัวเราะและส่ายหน้า “สโมสรต้องมีเป้าหมายสร้างสรรค์ ไม่ใช่นำเข้าเครื่องลึกลับ” กล้ารับข้อเสนอโดยจะจัดกิจกรรม “ทดลองสูตรชาไข่มุกสร้างสรรค์” ในห้องทดลองแทนลานกิจกรรม ต้นไม้พยักหน้าตามน้ำทั้งที่ยังมึนงง
พอข่าวแพร่กระจายไปถึงกลุ่มวิศวกร ทำให้น้องกลุ่มหนึ่งติดต่อขอเป็น ‘ผู้ช่วยสร้างหุ่นตีไข่มุก’ แม้ต้นไม้จะปฏิเสธไป แต่น้อง ๆ กลับโผล่มาพร้อมบอร์ดวงจรและไอเดียสุดล้ำ เช่น ไข่มุกกลิ้งในท่อพีวีซี
ต้นไม้ถอนหายใจเหนื่อย ๆ กล้าเกาหัว “ไงดีวะ คราวนี้เราต้องหาทางอธิบายอีกรอบมั้ย?” ต้นไม้ดึงแขนกล้าไปนั่งที่ลานหอพัก “เราไปพูดชี้แจงในเวทีเปิดตัวกิจกรรมดีกว่าไหม?” กล้าทำหน้าเหวอ “นั่นยิ่งเละกว่าเดิม! เดี๋ยวได้เล่นดนตรีเปิดงานด้วยไหม!”
ระหว่างพูดคุยกัน เสียงโทรศัพท์เข้ามาจากพี่รหัสต้นไม้ “มีข่าวลือว่าแกเป็นหัวหน้าชมรมทดลองอาหารใต้ดินเหรอ? แชร์สูตรชานมที!” ต้นไม้พูดไม่ออก กล้าตอบแทน “เดี๋ยวเจอกันบนเวทีเลย!”
ในงานเปิดเทอมมหาวิทยาลัย ต้นไม้กับกล้ามีโต๊ะเล็ก ๆ พร้อมป้ายเขียนมือว่า “สโมสรชาไข่มุก—เราไม่สร้างหุ่นยนต์!” น้องวิศวะกับเพื่อนสายไอทีแห่เข้ามาดูว่ามีอะไรล้ำ ๆ หรือไม่ พี่ปีสามคณะบัญชีก็ยังเข้าใจผิด “เมื่อไหร่จะได้ทดลองเครื่องเทสเซียมุกครับ?”
กล้าอ้ำอึ้ง ต้นไม้หน้าเหวอ มีนักเรียนปีหนึ่งเข้ามาถามจริงจัง “พี่ครับ ถ้าเครื่องเสร็จ หนูขอลองหน่อยได้ไหม?” ต้นไม้หัวเราะเขิน ๆ “คือ…เราทำเองนะ ไม่มีเครื่องครับ มือล้วน ๆ” แต่เด็กใหม่ยังสงสัยและขอไปดู ‘เครื่องต้นแบบ’ ที่ไม่มีอยู่จริง
กล้าหาทางออกด้วยการโชว์ผสมชาไข่มุกสดให้ดู แผนนี้กลับย้อนศรเมื่อคนคิดว่ากำลังเทสต์เครื่องมือใหม่ น้องวิศวะตั้งเครื่องบันทึกวิดีโอไว้ถ่าย บางคนเข้าใจว่าเป็นสาธิตขั้นตอนการควบคุมเครื่องผ่านมือถือกล้อง
วันต่อมา ข่าวปลอมกลายเป็นไวรัล คนในมหาวิทยาลัยเริ่มเดิมพัน “เครื่องตีไข่มุกจะสำเร็จหรือระเบิด” จนทั้งต้นไม้กับกล้าต้องตั้งวงสื่อสารภายในกลุ่มเพื่อนให้ช่วยเคลียร์ แต่ยิ่งเคลียร์ ข่าวลือยิ่งงอก
ในการประชุมคณะ กล้าถูกเชิญให้ไปบรรยายความก้าวหน้าของโครงการ ต้นไม้พยายามปฏิเสธแต่โดนอาจารย์หนุนหลัง “ความกล้าคิดสร้างสรรค์แบบนี้หาได้ยาก ขอให้นำเสนอต่อทุกคณะ!”
กล้ากระซิบกับต้นไม้ขณะเดินขึ้นเวที “เราจะพูดอะไรดี?” ต้นไม้กัดปาก “รอให้โดนโห่ก่อนดีไหม หรือจะสารภาพหมดเลย?” กล้าแกล้งตอบ “สารภาพหมดคงได้เป็นตำนาน!”
เมื่อถึงคิว กล้าเปิดด้วยการแนะนำ “เราตั้งใจสร้างสโมสรชวนคนรักชาไข่มุกครับ ไม่ใช่หุ่นยนต์ แต่…ถ้ามีใครสนใจก็เชิญส่งไอเดียมาได้!” คนดูเงียบไปสามวินาที ก่อนเสียงหัวเราะดังกระหึ่ม ทุกคนเห็นว่าทั้งคู่ซื่อ ๆ จริงใจ เลยยกมือขอสมัครเข้าร่วมให้กลายเป็นสโมสรยอดฮิต
หลังจากงานผ่านไป กล้าเอ่ยขึ้น “เห็นไหมล่ะ ว่าถ้าเผลอพูดผิดอีกครั้งเราอาจได้สร้างเครื่องตีไข่มุกของจริงเข้าวันหนึ่ง!” ต้นไม้ส่ายหน้าแต่ยิ้ม “คราวหน้าขออ่านเอกสารเองนะ อย่าส่งผิดที่อีก…”
กล้าล้อ “ห่วงไปหมดแบบนี้ เดี๋ยวเป็นชมรมคิดมากแทนชมรมชาไข่มุกแน่!” ต้นไม้สวนกลับ “แต่เขาคงให้ผ่านง่ายกว่า…”
ทั้งสองหัวเราะ เหม่อมองแก้วชาไข่มุกในมือ ก่อนวิ่งไปร่วมงานเลี้ยงเปิดปีใหม่ของมหาวิทยาลัยด้วยใจฟูฟ่อง สโมสรชาไข่มุกเอาชนะข่าวลือ กลายเป็นขวัญใจน้องใหม่ พร้อมมุกส่งท้ายที่กล้าเสนอกิจกรรมใหม่ประจำปี “ประชันสูตรไข่มุกแปลกกับเครื่องมือในจินตนาการ!”
