ข้ามผ่านรวมจิต
ท้องฟ้าสีส้มสลัวกำลังบอกลาวันในหมู่บ้านเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง ขณะที่ภาพเบลอ ๆ ของยามเย็นที่มีเสียงนกร้องส่งเสียงบทเพลงลมอ่อนโชยมาจากดินแดนไกลโพ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่บ้านเก่าแก่ของเขาและลูกสาวซึ่งอยู่ห่างกันไม่กี่ร้อยเมตร แต่คนละโลก…
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!เสียงรถยนต์ขับผ่านไปมา ควันจาง ๆ ทะลักผ่านอากาศ เมื่อ ”พ่อ” หรือผู้ช่วยร้านขายของชำลังยืนเลือกสรรสินค้าที่จะนำกลับไปขายในร้าน การสวมใส่หมวกแก๊ปเก่า ๆ เป็นการเริ่มต้นที่สื่อถึงความเหนื่อยล้าในทุก ๆ วันของเขา และขณะนั้นลูกสาววัยสิบห้าก็เด่นชัด เข้าสู่บ้าน หน้าตาเปล่งปลั่งของเธอบ่งบอกถึงความสุขที่อยู่ในใจ แต่เธอยิ่งรู้ซึ้งถึงความตึงเครียดที่เกิดขึ้นที่บ้าน
“อยู่จนดึกแบบนี้อีกแล้วเหรอ” เสียงพ่อเรียก ออร่าที่ยังต้องสู้ชนะทับทมาขึ้นพร้อมกับความกังวลที่มองไม่เห็น “หยุดทำงานไปบ้าง” เขาเป็นห่วง ทั้งสองจายังคงอยู่ในจังหวะห่าง เพราะความรีบเร่งของชีวิตกลับทำให้ไม่สามารถพูดคุยกันอย่างจริงจังได้
ระหว่างที่ใจกำลังสั่นไหวงุนงง ลูกสาวลูบผมที่ยาวระลอกด้วยมืออย่างเบา ๆ “แต่เราต้องช่วยกัน พ่อ” คำตอบแผ่วเหมือนน้ำผึ้งที่ละเลียดบนริมฝีปาก ทั้งๆ ที่ในใจของเธอมีความสะเทือนใจอยู่หลายเรื่อง ทั้งเรื่องที่เรียนเรื่องเพื่อนที่น่าสนใจ ที่เธอปรารถนาแค่ความเข้าใจกัน เช่นเดียวกันกับที่พ่ออยากจะส่งเสริมให้เธอล้ำหน้าพร้อมเรียนรู้อย่างเต็มที่
คืนวันหนึ่งหลังงานเลี้ยงรวมครอบครัวในบ้านเกิด รอยยิ้มและอารมณ์ตลกสนุกสนานจึงเริ่มบรรจุ แต่ท่ามกลางความสนุกสนานนั้นแหละ สายตาของพ่อหันมาเจอกับสายตาของลูกสาว มันสื่อให้เห็นความรู้สึกสับสนและขัดแย้ง ฉับพลันห้องนั้นเองเหมือนมีมิดส์ที่กดดันขนาดใหญ่ ทุกคนในห้องดูเหมือนว่าต้องต่อสู้กับความยากลำบากนี้ “พ่อต้องเข้าใจเลย ลูก” พ่อเริ่มเสียใจ “การที่พ่อต้องทำงานเยอะแยะ มันไม่ง่าย…”“ลูกเข้าใจ พ่อ” น้ำเสียงของเด็กสาวเริ่มแสดงออกว่าห่วงใย การพูดนี้ทำให้พ่อเสียดายว่าเขาได้ทำผิดพลาดไปมาก “พ่อไม่ใส่ใจลูกเลย” พ่อค่อย ๆ ตอบแล้วไม่ตำหนิลูกสักคำ
และแล้ววันนั้นก็มาถึง เมื่อความขัดแย้งเพิ่มสูงสุดและทั้งคู่ถึงจุดที่ไม่สามารถกลับกันได้อีก พวกเขาเริ่มทบทวน การเลือกทำงาน เลือกซื้อมากกว่าให้สิ่งที่ลูกต้องการเป็นจริงเมื่อวันทีเป้าหมายในชีวิตเกิดจากตัวเองความวุ่นวายและความเหงา อาจเปลี่ยนและทำให้ทุกอย่างกลับมาใช้เวลาอีกครั้ง
ในช่วงเวลาที่พวกเขาต่างได้ยินข่าวร้ายจากหมอ ว่าพ่อประสบอุบัติเหตุและอาจจะไร้ความสามารถที่จะทำงานได้ ลูกสาวก็ที่ลุยในไปกับพื้นที่ใหม่ๆ ทำให้กลับมาหากันได้/ทั้งสองเรียนรู้จากงานต่างๆ เพื่อสร้างความสัมพันธ์ที่ดีในครั้งก่อนหน้านี้ จนกระทั่งพวกเขาได้แต่ยืนอยู่ที่จุดเดียว ที่รับรู้ว่าต้องช่วยกันและอยู่เคียงข้างกันกันอีกครั้ง …”}}]}},{