เสียงนาฬิกาปลุกดังขึ้นท่ามกลางความมืดของเช้าวันจันทร์ โชค สะดุ้งตื่นขึ้นมาจากเตียงในหอพักนักศึกษา ทันใดนั้น ต้นแขนเกี่ยวผ้าห่มเพื่อนข้างเตียงเข้าอย่างจัง ก่อนจะได้ยินเสียงเติ้ลโวยวายเบาๆ “เฮ้ย แกดึงผ้าห่มเราทำไมเนี่ย!” โชคยื่นมือกลับไปด้วยท่าทางขอโทษแบบงงๆ “ขอโทษ มันเย็นๆ ฉันฝันถึงน้ำแข็งไสบนน้ำแข็งใส…”
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!หนุ่มหอ 104 มีสมาชิกร่วมชะตากรรมอยู่สี่คน คือ โชค—หนุ่มคิ้วเข้มผู้คิดมากกับทุกเรื่อง เติ้ล—เพื่อนสนิทผู้มั่นใจผิดๆ ในทุกการตัดสินใจ หมิว—หนุ่มอารมณ์ศิลป์ผู้ตีความทุกอย่างเกินจริง และไผ่—ผู้นิ่งเฉยเยือกเย็นแต่เต็มไปด้วยความลับ
เช้านี้ปัญหาแรกมาเร็วกว่ากาแฟ: ไม่มีใครซื้อไข่ไว้เลย และทุกคนพยายามแก้ไข
เติ้ลเดินไปเปิดตู้เย็นก่อนแกล้งดีดประตูเล่น ทันทีที่รู้ว่าไข่หมด “แก…เราแก้ปัญหาได้แล้ว!” เติ้ลประกาศลั่น
หมิวหรี่ตามองเพื่อน “เดี๋ยว ยังไม่ถามเลยจะแก้อะไร”
“ก็ไม่มีไข่ไง! ฉันจะเอาข้าวโอ๊ตไปเวฟใส่ซอสมะเขือ พวกฝรั่งมันกิน”
โชคลังเล “แต่ฉันแพ้ข้าวโอ๊ต…”
ไผ่นั่งเงียบ ๆ แล้วเอาขนมปังเก่าออกมาวาง “อันนี้…เหลือวันเดียวจะหมดอายุ” ทุกคนหันมามอง ต่างคนต่างอยากพูดแต่กลัวความหวังจะพังลงมาอีก
หมิวตัดบท “ไปเซเว่นมั้ย ฉันเลี้ยงเอง”
จังหวะที่เสียงหมิวขาดหาย เสียงไลน์ในกลุ่มหอดังขึ้น: “คืนนี้ผู้ดูแลจะมาตรวจห้องนะ เตรียมตัวด้วย!” ทุกคนหันมาสบตากันทันที เหมือนฟ้าผ่ากลางครัว
โชคสะกิดไผ่ “เมื่อวานเตี๊ยมอะไรไว้มะ?”
ไผ่ส่ายหน้า “เราไม่กินปลาร้าเลย ไม่เกี่ยว…”
ขณะที่ทุกคนกำลังโยนความผิดกันไปมา เติ้ลพลันปิ๊งไอเดีย “แผนสำรอง! เราไปขอไข่ห้อง 102”
ภาพเปลี่ยนไปหน้าห้อง 102 เติ้ลกำลังเคาะประตู ฝั่งในมีเสียงประหลาดคล้ายแก้วแตก ตามมาด้วยเสียงกระซิบ “มีแต่ไข่เป็ดนะ เอามั้ย?” เติ้ลรับของมาแล้วเดินออกมาด้วยรอยยิ้ม ภูมิใจสุด ๆ “เห็นไหมล่ะ ฝีมือเจรจาของฉัน!”
หมิวเอาไข่เป็ดไปไว้ในครัว พลางเปิดมือถือค้น “กินไข่เป็ดตอนเช้าจะดีเหรอ?”
โชคสงสัย “แล้วถ้าตรวจห้องเจอไข่เป็ด? ทำผิดกฎปะ?”
ไผ่ถอนหายใจ “กฎห้าม…ไข่เน่า ไม่ได้ห้ามไข่เป็ด” เติ้ลกระโดด “งั้นโอเค!”
หมิวเริ่มสังเกตเห็นคราบไข่แปลก ๆ ทำท่าขมวดคิ้ว “แกแน่ใจนะว่าไม่ได้หมดอายุ”
เติ้ลเอาไข่เป็ดไปแตกในกระทะเสียงดังปัง ไข่หนืด ๆ ไหลออกมาเหมือนวุ้น ทุกคนเงียบ… ก่อนที่เติ้ลจะตะโกน “มีคนวางไข่ปลอม!”
เสียงก้องในห้องครัวทำให้บรรยากาศอึดอัด หมิวมองไข่อย่างตาขวาง “แสดงว่า 102 ไม่อยากให้ของจริง เลยวางฟอร์ม!”
ความสงสัยทำให้เติ้ลกับโชควางแผนบุกสอบสวนห้อง 102 ใหม่ โดยลากหมิวกับไผ่ไปเป็นพยาน ทันทีที่เปิดประตูเข้าไปกลับพบว่าในห้องมีแต่เสียงหมาเห่าและเงาตะคุ่ม ๆ ของคนที่อาจจะเป็นเพื่อนหรืออาจจะเป็น…อะไรสักอย่าง
ไผ่พูดเสียงเบา “นั่นแมว ไม่ใช่หมา” หมิวงง “แล้วทำไมเสียงหมา?”
“เสียงจาก Tiktok” เจ้าของห้องโชว์วิดีโอ “เผื่อล็อคหน้าหมาไว้ กลัวเพื่อนงัดห้อง”
ทุกคนหัวเราะกลบเกลื่อนสถานการณ์ แต่ความเข้าใจผิดยังไม่จบ “ว่าแต่ ไข่เมื่อกี้…” หมิวเริ่ม
เจ้าของห้องหน้าเหวอ “อ้าว! นั่นไข่ปลอมที่เก็บไว้แกล้งเพื่อน!”
แต่ปัญหาที่ใหญ่กว่านั้น ยังไม่จบ เมื่อโชคบังเอิญเห็นประกาศติดหน้าประตูห้องน้ำ: “คืนวันจันทร์ ห้ามใช้ห้องน้ำ 1 ชั่วโมง 2 ทุ่ม – 3 ทุ่ม เพื่อซ่อมท่อน้ำ”
“เกมแล้วพวกเรา!” เติ้ลโอด โชคเริ่มกังวลปนตลกคิดมาก “ถ้างั้นถ้าเราปวดท้องพร้อมกันจะทำยังไง?”
หมิวเริ่มคิดหนัก “เราควรไปใช้ห้องน้ำห้องข้าง ๆ ดีมั้ย ไม่ก็แกล้งเป็นจักรกล้ำกลืน ทนต่อแรงกดดัน…”
“ใครมันจะไปทนไหววะ!” เติ้ลโพล่ง “แกลองก่อนเลย!!” ทุกคนเงียบทันที
บรรยากาศป่วน ๆ นี้ ถูกขัดจังหวะด้วยเสียงปิงปองที่หน้าห้อง กล่องพัสดุปริศนาใส่ชื่อ ‘หอ 104’ แต่ไม่มีใครจำได้ว่าเคยสั่ง
โชคกลอกตา “หรือมันจะเป็นระเบิด?”
หมิวทำเสียงวิตก “หรือเป็นของปริศนาสำหรับแอบจับคนทำผิด?”
ไผ่หยิบมือถือขึ้นมาส่อง “ไม่เห็นจะมีชื่อคนส่ง อาจจะคนห้องบนสั่งผิดตกมา”
เติ้ลคว้ากล่องมาจะเปิด หมิวรีบห้าม “อย่าเปิด! เดี๋ยวมันจะกลายเป็นเหมือนตอนแกเผลอเปิดซองขนมระเบิดวันโน้น”
ภารกิจตามหาคนสั่งกล่องเริ่มขึ้น ทุกคนเดินโวยวายไปทั่วชั้น ตอบผิดคนทุกชั้น ไม่มีใครรู้ว่าสั่งอะไร สุดท้ายเพิ่งรู้ว่าเป็นของสำหรับ ‘งานเลี้ยงหอ’ แต่สื่อสารกับฝ่ายจัดงานผิดวัน ทุกคนยืนงงกันไปหมด
ขณะเดียวกัน ความวุ่นวายยังต่อเนื่อง ผู้ดูแลหอเข้ามาเพื่อจะตรวจ พวกโชครีบวิ่งเก็บของชนโต๊ะ เก็บไข่ปลอมซ่อนไม่ทัน
ผู้ดูแลมองกองไข่นิ่งๆ “ทำไมมีไข่เป็ดกับอะไรแปลกๆเต็มไปหมด?”
เติ้ลกล้า ๆ กลัว ๆ พูด “เรากำลังศึกษา…พันธุกรรมไข่เพื่อโครงงานมหาลัย!”
โชคลนจนพูดออกมา “แต่พวกเราจริงๆ ไม่ได้เลี้ยงเป็ดนะครับ”
ไผ่พูดเบา ๆ “แต่เคยกิน” ทุกคนหัวเราะกลบเกลื่อน แต่ผู้ดูแลก็รับมุกนี้แบบงง ๆ
ตัวตรวจจับกลิ่นไข่เริ่มดังขึ้นเนื่องจากไข่ปลอมแตกเตลิด ทำให้ห้องเหม็นแปลกๆ ผู้ดูแลหน้าเหวอรีบเดินหนีออกไป ทุกคนโล่งอกปนฮา
ตอนนี้เรื่องไข่ถูกเคลียร์ แต่ปัญหาใหม่เข้ามา เมื่อกลุ่มไลน์แจ้งเตือนว่า วันพรุ่งนี้มีการประกวด “ห้องตัวอย่างสะอาด” ห้องที่ผ่านวันนี้จะถูกรับเลือกไปโชว์วันเปิดบ้านมหา’ลัยต่อไป!
ความคิดมากของโชค สะกิดความบ้าของเติ้ลและจินตนาการสุดโต่งของหมิว ทุกคนจึงตั้งเป้าว่าห้องพวกเขาจะต้องเป็น “ห้องตัวอย่าง” เพื่อกู้ชื่อเสียง
แต่ปัญหายังมีที่ซ่อน—ขนมปังหมดอายุของไผ่ดันไปติดอยู่ใต้เตียงตั้งแต่เช้า แล้วกลิ่นเริ่มโชยรุนแรง
โชคเริ่มเช็ค ในขณะที่เติ้ลหายไปเอาควันหอมปกปิดกลิ่น พอกลับเข้ามาวางผิดจังหวะจนควันหอมกลายเป็นกลิ่นไฟไหม้ สัญญาณจับควันดัง ทุกคนตกใจรีบเปิดหน้าต่าง…แต่เติ้ลโพล่ง “ครับๆ ห้องตัวอย่างสะอาดไม่ควรใช้ควันหอมนี่เอง!”
หมิวตระกูลฉาก “แผนนี้บ้งเต็มจำนวน แกควรเขียนมือได้ไหม?”
ไผ่ชูถุงขนมปัง “เอาอันนี้ไปฝังหลังหอมั้ย?”
หลังวิ่งอลหม่านไปซ่อนขนมปัง ทุกคนกลับมานั่งฮาเหนื่อย ๆ
รุ่งขึ้นกรรมการมาถึง ทุกคนขนของออกไปด้านนอกเตรียมพร้อม แต่กรรมการกลับเดินข้ามห้องพวกเขาไปโดยไม่ได้ตรวจ “ขอโทษค่ะ ห้องนี้ชื่อขึ้นระบบผิด ห้องตัวอย่างต้องเป็น 204 ไม่ใช่ 104”
ทุกคนอึ้ง…แล้วหัวเราะออกมาดัง ๆ
โชคถอนหายใจ “ทั้งคืนอดนอนซ้อมจัดห้อง สุดท้ายไม่ได้โชว์เลย…”
เติ้ลแสยะ “แต่ก็ได้ซ้อมชีวิตจริงนะวะ!” หมิวแกล้งประชด “ก็เป็นห้องตัวอย่างสำหรับความวุ่นวายสิ้นดี”
ไผ่ยิ้มมุมปาก “อย่างน้อยขนมปังก็หมด…อายุเราไม่ลดนะ”
สิ้นเสียง ทุกคนหัวเราะสดใสร่วมกัน ห้องหอที่ดูป่วนก็อบอุ่นไปในพริบตา
เสียงไลน์ดังอีกรอบ “ใครฝากไข่เป็ดไว้ที่ห้อง 104 รบกวนมารับคืน!” ทุกคนร้องพร้อมกัน “ไม่!”
