ต้นธารยืนอยู่หน้าตึกวิศวกรรมยามเช้า แสงอ่อน ๆ ของฤดูหนาวสาดผ่านกระจกจนบนหน้าปกสมุดบันทึกของเขาดูเป็นเงาวาว เขาถ่ายภาพสะท้อนนั้นด้วยสายตาก่อนจะขยับตัวไปรวมกลุ่มกับเพื่อน ๆ ที่หัวเราะคุยเรื่องการทดลองชิ้นใหม่ ไม่กี่ก้าวถัดไป น้ำฝนยืนพิงราวบันได หิ้วกระเป๋าเป้ใบเก่าที่มุมปะการังเลือน ๆ มีเศษสีติดอยู่ที่สายสะพาย เธอหัวเราะกับเพื่อนในชมรมศิลปะ แต่เมื่อเสียงเงียบลง เธอก็หันมามองตึกวิศวกรรมเหมือนกำลังตั้งคำถามอะไรบางอย่างกับตัวเอง
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!เสียงคนดังล้อมรอบพวกเขาเป็นความคุ้นเคยที่ไม่ต้องอธิบาย ต้นธารหันไปพบรอยยิ้มเรียบง่ายของน้ำฝน เหมือนแสงที่ทำให้เช้าวันนั้นไม่รีบร้อน เขาเดินไปหาเธอด้วยท่าทางที่คุ้นเคย แต่ในท่าทางที่คุ้นเคยนั้นมีบางอย่างที่ไม่เคยพูดออกมาอยู่เสมอ
📖 อ่านเรื่องสั้น นิยาย และการ์ตูนฟรี
https://taleplotter.com
🌐 ติดตามผลงานและเว็บไซต์ในเครือ
📖 นิยายและการ์ตูน
https://taleplotter.com
🛒 ไอเดียสินค้าและรีวิว
https://theideaofproducts.com
🍳 สูตรอาหาร
https://dinnerstudio.net
📚 บทเรียนคณิตศาสตร์
https://infinitytutor.org
🎨 สินค้า POD และงานออกแบบ
🛍️ Redbubble
https://grafititee.redbubble.com
👕 TeePublic
https://tee.pub/lic/Grafititee
✨ ขอบคุณที่ติดตามและสนับสนุนผลงานครับ
Tags: รักวัยรุ่น,เพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อ,มหาวิทยาลัย,ความฝัน,การเติบโต,รักช้า,โรแมนติกหวานละมุน
