เสียงรอบด้านเงียบราวกับโลกกำลังหยุดหมุน เมื่อระฆังเรียกเวลาเลิกเรียนดังขึ้น เด็กนักเรียนต่างพากันออกจากโรงเรียนโดยไม่ได้สังเกตความเหงาที่โอบล้อม ‘ไมค์’ ในวัยรุ่นที่ยังไม่เข้าใจชีวิตเดินไปถึงริมถนนด้านหน้า หัวใจของเขาเต็มไปด้วยความรู้สึกบิดเบี้ยวจากการสูญเสียพ่อแม่ไปในอุบัติเหตุเมื่อปีที่แล้ว.
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!เขาจ้องมองรถที่แล่นผ่านไปอย่างใจลอย หากแต่มีความคิดหนึ่งแวบเข้ามาในใจพลางสร้างอารมณ์ขุ่นมัวได้ในชั่วพริบตา เวลาแห่งการสูญเสียก็ถูกหยิบยกออกมาใหม่เมื่อเขากลับถึงบ้าน แม่ของเขาไม่อยู่ตั้งแต่เขาเกิด และดูเหมือนเขาจะลืมเลือนคำพูดของเธอไปเรื่อย ๆ.
ไมค์เปิดประตูบ้านไม้เก่าเสียงก๊อกแก๊กดูเหมือนตามช่องว่างด้านบนมีฝุ่นจับหนาแน่น การที่ต้องสู้เพื่อตัวเองเป็นการทำให้ทุกวันเป็นวันที่ยากทีเดียว ต้องеиอีกด้าน ‘น้องน้ำ’ น้องสาวของเขาในวัยเรียนอีกเพียงไม่กี่ปีดูเหมือนจะเป็นตัวเชื่อมระหว่างไมค์กับการกลับบ้าน. ด้วยความหวังของน้องที่ต้องการให้พี่ชายของเธอดูแลเธอ.
ยามเย็นแสงแดดส่องลอดเข้ามาทางหน้าต่าง มุมหนึ่งของห้องรับแขกมีแบบฝึกหัดบ้านของน้องน้ำบ้านเรายังคงมีร่องรอยของชีวิต… มีเพียงแค่ไมค์ที่นั่งเหม่อมองสิ่งที่เคยเรียกว่าครอบครัว ขาบางที่พยายามเดินหน้าต่อไปในวันที่ท้าทาย.
ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่ ‘เพื่อนเก่า’ ของไมค์ในทุกปีนึกถึง ‘การกลับบ้าน’ กับ ‘การอยู่ด้วยกัน’ ทุกความทรงจำกลับมาในวันที่เขาเลือนไปทั้งหมด…” จู่ๆเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นและนั่นคือเสียงที่ทำให้เขาต้องหันกลับไป.
เกือบทุกวันไมค์จะพาน้องน้ำไปที่สนามฟุตบอลหรือแม้แต่การเล่นกับกลุ่มเด็กวัดในขณะที่เธอเติบโตขึ้นนั่นกลายเป็นการตั้งต้นทั้งหมดที่เขาจะลงมือทำต่อไป เป็นเหตุการณ์ที่ช่วยพูดคุยให้ทั้งคู่ได้เผยเรื่องภายในใจอย่างตรงไปตรงมา.”ในช่วงเวลาที่เราเผชิญความสูญเสียทำให้ชีวิตเราเริ่มที่จะกลับมาในทางที่ถูก แทนที่เราจะใช้เวลานั่งถอนหายใจเราก็ต้องยิ้มไปกับเรื่องเล็กน้อยเพื่อพิสูจน์ให้เห็นว่าเรายังมีลมหายใจอยู่.” น้องน้ำพูดมาได้ชัดเจนและจริงใจ.
การเริ่มต้นใหม่ยังมีความเสี่ยง แต่การหาเหตุผลง่าย ๆ อีกนับครั้งที่ไมค์ถูกกวนใจจากบทสนทนาที่ยิ่งทำให้มันชัดเจนเหลือเกิน. กับการฝึกสอนฟุตบอลของเด็ก ๆ ทำให้ไมค์ได้เห็นการเติบโตอีกครั้งในตัวเองด้วย กับอาการทำให้การกระทบกระเทือนจิตใจของเขาผ่อนคลายลงเป็นเรื่องที่น่าจดจำ.
ในระหว่างการตัดสินใจที่ท้ายที่สุดในวันหนึ่ง ว่าตนเองได้เลือกที่ทำเพื่อครอบครัว ทำให้ไมค์ได้ทำความเข้าใจกับความหมายในคำว่ารักที่แท้จริงคือการให้ในวันที่น้องน้ำมานำเอาดอกมะลิน้อยมามอบให้บอกถึงการกลับมาเป็นหนึ่งเดียวกันในฐานะพี่น้องด้วยในงานส่งท้ายปีเก่า…ความสงบสุขที่หาได้หลังพายุ พวกเขามีแต่ความสุขอันสดชื่นรออยู่.
”พี่จะอยู่กับหนู การเดินทางของเรายังไม่จบ… ตลอดไปเราจะอยู่ด้วยกัน” ด้วยใบหน้าที่มีแววตาใสแจ๋ว ครอบครัวที่เคยแหลกสลายจะได้กลับมารวมกันอีกครั้ง.
