รักซ่อนเร้นในความฝัน

อากาศในเช้าวันเสาร์เต็มไปด้วยความสบาย มีเสียงนกร้องดังอยู่ข้างนอก ขณะที่อ้อมกำลังนั่งเล่นอยู่ที่มุมโปรดในบ้าน หน้าต่างเปิดให้ลมเย็น ๆ พัดเข้ามา เสียงของพ่อแม่ที่ถกเถียงกันดังลอดออกมาจากห้องนอนทำให้เธอรู้สึกอึดอัด หัวใจของอ้อมรู้สึกขมขื่นเมื่อคิดถึงความปวดร้าวที่ซ่อนอยู่ภายในใจของครอบครัว

Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!

“อ้อม!ไปช่วยทำน้ำซุปหน่อย” แม่เรียกเสียงดัง เธอพยักหน้าอย่างไม่มีแรงตอบกลับ สักพักความกดดันที่มีอยู่รอบตัวทำให้เธอเกิดความคิดหนีจากที่นี่ไปอีกครั้ง

ช่วงบ่าย อ้อมตัดสินใจออกไปเดินเล่นที่สวนสาธารณะไม่ไกลจากบ้าน ในสนามหญ้ากว้าง เธอพบกับฟ้า หนุ่มตี๋ผู้มีรอยยิ้มอบอุ่นและเสียงหัวเราะสดใส

“เฮ้! ฉันเห็นนายครั้งแรกก็ติดใจเลยนะ” ฟ้าพูดอย่างขี้เล่น และอ้อมอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา รอยยิ้มของเขาทำให้บรรยากาศรอบตัวน่าเบิกบานขึ้น

ทั้งคู่ค่อย ๆ เริ่มพูดคุยกัน ความรู้สึกอบอุ่นเริ่มเข้ามาแทนที่บรรยากาศอึมครึมในใจ เมื่อเวลาผ่านไป พวกเขาสร้างความสัมพันธ์ที่เหนือกว่าคำว่าเพื่อน มิตรภาพที่เกิดขึ้นช่างมีค่า แต่ก็แอบซ่อนด้วยความรักที่ต้องห้าม เพราะฟ้าเป็นเพื่อนที่สนิทกับพี่ชายของเธอ

วันเวลาผ่านไป ความรักของทั้งคู่เติบโตขึ้นต่างข้ามผ่านความกดดันที่เกิดจากปัญหาภายในครอบครัวอ้อม ความรู้สึกที่ซ่อนเร้นทำให้ชีวิตประจำวันของเธอสดใสขึ้นเรื่อยๆ

แต่เมื่อความรักกลายเป็นเรื่องราวที่ซับซ้อน ความขัดแย้งในใจที่เกิดจากการรักษาความลับทำให้พวกเขาต้องเผชิญกับสถานการณ์ที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก ความเครียดในการต้องปกปิดความสัมพันธ์นี้ทำให้ทุกอย่างดูยากเย็น

ในวันหนึ่ง เมื่ออ้อมรอฟ้าที่สวนสาธารณะ ความห่างเหินเริ่มทำให้เธอรู้สึกเศร้า เมื่อฟ้ามาปรากฏตัวแล้วแสดงความไม่สบายใจ เธอรู้ว่าอะไรบางอย่างไม่ถูกต้อง

“มีอะไรเกิดขึ้นเหรอ” อ้อมถาม ขณะที่ความกังวลเริ่มท่วมท้นในใจ

ฟ้าลังเล ก่อนจะตอบว่า “เราควรจะเลิกกัน… ลำบากเกินไป” คำพูดของเขานั้นคล้ายๆ กระสุนที่ยิงลงไปในหัวใจของอ้อม

ความรู้สึกลึก ๆ อ้อมรู้สึกว่าเธออาจจะเสียฟ้าไป แต่การต่อสู้กับความรู้สึกได้เริ่มต้น

อ้อมทำงานหนักเพื่อให้ได้คะแนนดีในการศึกษาของโรงเรียน และลูกบอกพ่อแม่ว่าเธอจะสอบทุนเรียนต่อในเมืองใหญ่ เพื่อหนีออกจากคำสาปแห่งความเลวร้ายจากบ้าน

ในขณะเดียวกัน ฟ้าก็ต้องเจอปัญหาครอบครัวที่มีความกดดันไม่แพ้อ้อม และในที่สุดฟ้าก็ได้คิดที่จะเดินทางไปเรียนต่างประเทศ อ้อมเจ็บปวดที่ต้องเสียเขาไป

ในคืนที่อ้อมรอให้ฟ้ามาพบที่สวนอีกครั้ง เธอรู้ว่าอาจจะเป็นการลา สายลมพัดเอาความคิดหนักอึ้งออกไปที่ไหนสักแห่ง สุดท้ายเธอก็ตัดสินใจส่งแฟนเพลงของเขาออกไป

“อย่าลืมเรานะ” ร้องออกไป ทั้งหมดเริ่มรู้สึกถึงความโรแมนติกที่น่าเศร้าในความรักของพวกเขา

หลายปีผ่านไป อ้อมกลายเป็นนักศึกษาในมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียง การได้ไกลห่างจากอดีตทำให้เธอมีโอกาสคิดใหม่และค้นหาความหมายของชีวิต

จนวันหนึ่งขณะที่เธอกำลังเดินเล่นในห้องสมุดเจอฟ้าอยู่ที่นั่น เขากำลังสนใจหนังสือที่เธออ่านอยู่ในอดีต

ฟ้าเงยหน้าขึ้นมาเมื่อได้ยินเสียงเธอและพวกเขายิ้มต่อกัน ความรู้สึกที่ซ่อนเร้นเริ่มกลับมาทบทวนในใจและความรักเริ่มต่ำลงมาจากความลืมโดยสิ้นเชิง

“เมื่อไรที่เราจะได้ทำการสอบด้วยกันอีก” ฟาถามขณะที่ความรู้สึกอบอุ่นกลับคืนมา

“เมื่อไรที่เราจะได้เป็นตัวของเราเอง?” อ้อมตอบ และทั้งคู่ต่างรู้ว่าความรักนี้จะนำพาไปสู่เรื่องราวใหม่ที่น่าจดจำอีกครั้ง