เสียงกีต้าร์ที่ดังอยู่ในร้านกาแฟเล็กๆ ทำให้บรรยากาศในตอนเย็นนี้มีชีวิตชีวา แม้ว่าในใจของ “อิง” จะเต็มไปด้วยความเศร้าโศก เธอเพิ่งสูญเสียแม่ไปเมื่อไม่กี่สัปดาห์ก่อน และการใช้ชีวิตอยู่ภายใต้หลังคาบ้านที่ว่างเปล่ามันช่างยากเย็น
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!อิงนั่งอยู่ที่มุมหนึ่งของร้าน บนโต๊ะไม้เก่าที่มีรอยขีดข่วน เหมือนประวัติศาสตร์ของผู้คนที่เคยมาเยือนที่นี่ สายตาของเธอมองออกไปนอกหน้าต่างขณะที่ลมพัดผ่านทำให้ผมของเธอปลิวไปตามแรงลม
เสียงของนักดนตรีหนุ่มที่กำลังเล่นเพลงโปรดของเธอทำให้หัวใจของอิงเต้นแรง เธอไม่เคยคิดว่าจะมีคนที่สามารถถ่ายทอดอารมณ์ผ่านเสียงเพลงได้ดีเช่นนี้ ชื่อของเขาคือ “ผิง” ชายหนุ่มที่มีความฝันอยากเป็นนักดนตรีที่โด่งดัง
อิงไม่คุ้นเคยกับการสื่อสาร เธอมักจะอยู่ในโลกของตัวเอง ตั้งแต่มีแม่คอยซัพพอร์ต แต่ตอนนี้เธอต้องเผชิญกับความขุ่นมัวในใจของตัวเอง
คืนหนึ่งเมื่อเพลงจบลง ผิงเดินเข้ามาหาอิง เขาแนะนำตัวด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยน “สวัสดีครับ ผมชื่อผิง รู้สึกว่าเพลงของผมดูเหมือนจะดึงดูดคุณ”
อิงมองขึ้นไปในดวงตาของเขา เธอรู้สึกว่ามันอบอุ่นและเต็มไปด้วยความเข้าใจ แม้ว่าเธอจะไม่รู้จะพูดอะไรดี แต่เธอก็ยิ้มให้เขาด้วยความสุขใจ
ในทุก ๆ วัน พวกเขาเริ่มสร้างความสัมพันธ์ที่แน่นแฟ้นขึ้น อิงเริ่มแชร์ความรู้สึกเรื่องการสูญเสียแม่กับผิง เขาฟังเธอด้วยความเอาใจใส่ และด้วยความอบอุ่นของเขา ทำให้เธอรู้สึกปลอดภัย
แต่ความสุขนั้นไม่ได้อยู่ตลอดไป วันหนึ่งอิงได้รับโทรศัพท์จากมารดาของผิงที่บอกว่าเขาจะต้องย้ายไปทำงานในต่างจังหวัด อิงรู้สึกเหมือนโลกของเธอพังทลายลงอีกครั้ง
เธอไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรดี จะให้เขาไปหรือต้องห้ามเขาไว้ ในคืนก่อนที่เขาจะไป อิงและผิงนัดพบกันที่ร้านกาแฟแห่งเดิม
“ผมจะกลับมา” ผิงพูดด้วยน้ำเสียงที่มั่นใจ “อย่าลืมว่าผมจะนำเพลงใหม่มาฝากเธอ”
อิงรู้สึกถึงความไม่แน่ใจในใจ เธอไม่อยากให้เขาไป แต่เธอรู้ว่าความฝันเป็นสิ่งสำคัญสำหรับเขา
เมื่อเขาเดินจากไป อิงรู้สึกเหมือนว่าช่วงเวลาที่แสนสุขได้หายไป เธอใช้เวลาทบทวนความรู้สึกและใช้เสียงเพลงของผิงเป็นแรงบันดาลใจในการเขียนเพลงของตัวเอง
ปีต่อมา ผิงกลับมาเยี่ยมบ้านและพบว่าอิงได้เปิดตัวเองขึ้นมาอย่างเต็มที่ เธอแสดงเพลงที่เธอเขียนขึ้นในงานเทศกาลดนตรีท้องถิ่น
ด้วยเสียงเพลงที่เต็มไปด้วยอารมณ์ ความรักของพวกเขาได้รับการพิสูจน์อีกครั้ง อิงรู้ว่าความรักสามารถสร้างความหวังและเติมเต็มชีวิตในวันที่มืดมิดได้อย่างไร
ในที่สุด พวกเขาได้อยู่ร่วมกันและสร้างความฝันในโลกของดนตรีอย่างที่ไม่เคยคิดว่าจะเป็นไปได้ ความรักของพวกเขาเติบโตในทุกเสียงเพลงที่พวกเขาแสดงร่วมกัน ตลอดจนการเดินทางที่พวกเขาเลือกเดินไปด้วยกัน
