ในคืนพระจันทร์เต็มดวง เสียงประหลาดก้องกังวานไปทั่วหมู่บ้าน เสียงนั้นคล้ายคำพูดที่เบาบาง กระซิบจากห่างไกล นิด เด็กสาวอายุแค่สิบหกปี นั่งอยู่บนดาดฟ้าบ้านหลังเก่าท่ามกลางกลุ่มดาวที่ระยิบระยับ เธอรู้ว่ามันมีบางอย่างเรียกร้องให้เธอสนใจ เสียงนี้ไม่ใช่แค่ความฝัน แต่เป็นความจริงที่อยากให้เธอค้นหา
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!ในบรรยากาศของคืนที่เย็น บรรยากาศเต็มไปด้วยความรู้สึกที่ไม่อาจอธิบาย นิดยิ้มให้กับตัวเอง เธอคิดถึงพ่อตั้งแต่เกิด การหายไปของเขายังคงเป็นความว่างเปล่าที่ไม่รู้จะเติมเต็มอย่างไร แต่คืนนี้มันแตกต่าง เสียงของพระจันทร์มีเสน่ห์ดึงดูด เธอจึงตัดสินใจไปตามหามัน
เดินทอดน่องไปตามถนนที่นำเข้าสู่ป่า นิดได้ยินเสียงแยกจากกัน ไม้กรอบเสียงดัง ไม่นานนัก เสียงที่เธอได้ยินเริ่มชัดเจนขึ้น เวลาในป่าสิ้นสุด ความเงียบเริ่มแทรกเข้าในความคิดของเธอ เธอไม่สามารถเลี่ยงความรู้สึกนี้ไปได้
เสียงนั้นเหมือนพูดถึงเรื่องราวในอดีตของครอบครัว แม้จะมีแค่เสียงแต่ก็สามารถดึงดูดความสนใจของเธอ ทุกย่างก้าวในป่าสามารถเรียกความหวาดกลัว และความสงสัยในใจของเธอว่า อะไรคือความจริงเบื้องหลังเสียงนี้
เมื่อถึงกลางป่า สายลมพัดผ่านร้องเพราะ นิดรู้สึกแปลกประหลาดจึงตั้งใจจะกลับบ้าน แต่มันสายเกินไป ความมืดเริ่มเข้าปกคลุมตลอด เธอได้ยินเสียงเรียกอีกครั้ง นำทางเธอไปยังต้นไม้น้อยที่มีลำต้นใหญ่และมีรากพันธุ์สีชาด
ณ ต้นไม้นั้น เธอเห็นภาพวาดเล็กๆ หลายภาพที่บอกเล่าเรื่องราวของความสัมพันธ์ในครอบครัวของเธอ ไม่มีใครเคยพูดถึงมัน และสิ่งที่เธอเห็นมันกระแทกหัวใจ เธอพบกับด้านที่แท้จริงของพ่อแม่ที่ไม่เคยรู้มาตลอด
เสียงที่ดังมาจากป่า ไม่ใช่เสียงแปลกประหลาด แต่เป็นเสียงที่เชื่อมโยงครอบครัวไปถึงกัน นิดร้องไห้ไม่หยุดในขณะนั้น เข้าใจว่าความรักและการผิดพลาดล้วนมีบทเรียนที่โหยหาความจริง
ในคืนที่เปลี่ยนแปลงไป สุดท้ายเสียงพระจันทร์นั้นกลับนำเธอไปหาความจริงของจิตใจ เธอกลับไปบ้านด้วยความมั่นใจในอนาคตและการยอมรับความเป็นจริงของครอบครัว แม้จะเต็มไปด้วยรอยฟกช้ำ แต่การยอมรับก็คือการเริ่มต้นใหม่
เสียงพระจันทร์ถ่ายทอดความรักของคนในครอบครัว เสียงอาจหายไปจากโลกภายนอก แต่ในใจนิดจะมีมันตลอดไป
