เสียงซ่า ๆ มาจากใต้โต๊ะถ่ายเอกสาร ท่ามกลางความเงียบสงัดของออฟฟิศตอนสามทุ่ม เอกนั่งหน้าเครียด ใส่หูฟังฟังเพลงแก้ง่วง ถอนหายใจยาว ๆ เพราะหัวหน้าให้เคลียร์รายงานส่งเช้า
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!ทันใดนั้น เป๊าะ! ไฟกะพริบ ๆ พร้อมเสียงฝีเท้าเบา ๆ โผล่มาจากหลังม่าน เอกหน้าซีด หันซ้ายขวา “เฮ้ย! ยังมีใครอยู่มั้ยวะ…หรือจะเป็น—”
เสียงเปรี๊ยะดังอีกครั้ง ประตูห้องประชุมค่อย ๆ ขยับเอง เอกถอดหูฟัง สะดุ้งโหยงแล้วคว้าถ้วยกาแฟเก่า ๆ ขึ้นมาป้องกันตัวซะดื้อ ๆ
ประจวบกับที่ต่าย คู่หูสาวขี้เล่นท่าทางอารมณ์ดี เดินออกมาจากห้องไฟดับ เธอโผล่มาแบบเงียบ ๆ ไม่พูดสักคำเพราะหูฟังใส่หูสองข้างเหมือนกัน เอกโผล่มองคืนตาแบบจะร้องไห้
“ผี!” เอกตะโกนลั่น ออฟฟิศเสียงสะท้อน ต่ายสะดุ้งดึงหูฟังออก “อะไร! นี่คน! เอก! นายบ้าไปแล้ว หรือแอบหลับในที่ทำงานอีก”
เสียงหัวเราะดังออกมาจากอีกมุม กอล์ฟ พนักงานฝ่ายไอทีที่ไม่มีใครแน่ใจว่าเขานอนบ้านหรือหลับเอาในห้องเซิร์ฟเวอร์ หนุ่มร่างใหญ่ยิ้มกว้าง “กลัวอะไรพวก! ออฟฟิศนี้ไม่มีอะไรนอกจากหนูแล้ว เรา…”
พลันมีกระดาษปริ๊นท์เลื่อนออกจากเครื่องถ่ายเอกสารเองช้า ๆ ทุกคนหยุดขำ มองหน้ากันนิ่ง ๆ “อย่าบอกนะ…” เอกกระซิบ ต่ายหันไปกระซิบตอบ “ไฟฟ้าลัดวงจรหรือเปล่า หรือใครตั้งปริ๊นท์ค้าง?”
แต่พอเดินไปชะโงกดู เอกดันเหยียบซองขนมกรอบเปรี๊ยะ ข้าง ๆ มีเงาสะท้อนบางอย่างพาดลงบนผนัง กอล์ฟก็แกล้งตะโกนเสียงเข้ม “หนีเร็ว! ผีเจ้าของบริษัทกลับมาเอาโบนัสปีที่แล้ว!”
ทุกคนหัวเราะออกมา ยกเว้นเอกที่ยังทำหน้าจริงจัง พยายามคุมสติ “ถ้ามีผีจริง ๆ เราต้องพิสูจน์! คืนนี้ จับผิดผีกัน!”
ต่ายไม่อยากเสียฟอร์ม เลยเออออตาม “เอาสิ ฉันก็อยากรู้เหมือนกันว่าผีกลัวคนกลุ่มไหนที่สุด” กอล์ฟรีบบอก “ขอตั้งกล้อง CCTV เพิ่ม เดี๋ยวจะได้มีงานเสริมเยอะ ๆ เผื่อหัวหน้าชมนะเว้ย…”
และแล้ว แผนจับผิดผีก็เริ่มต้น กอล์ฟตั้งกล้องวงจรปิดขนาดจิ๋วซ่อนไว้ตามมุมห้อง ต่ายกำหนดลานกิจกรรมตรวจหาวิญญาณแบบควบคู่กับ Live ในกลุ่มลับบริษัท เอกพกกระบองไฟฉายเหมือนจะบุกป่าฝ่าดง
คืนแรก ไม่มีเหตุการณ์อะไรเกิดขึ้น ฝุ่นในเซิร์ฟเวอร์เยอะจนเอกจามเสียงดัง ต่ายแอบแกล้งปิดไฟห้องน้ำทุกชั่วโมง กอล์ฟกลิ้งเก้าอี้ไปมาเหมือนหมานอนเล่น โซฟากลางออฟฟิศกลายเป็นวังผีปลอม ผ้าขี้ริ้ววางไว้พาดจนดูเหมือนเงาคน
แต่รุ่งขึ้น…พนักงานสาวในฝ่ายบุคคล แจง ดูคลิป Live ย้อนหลังบนมือถือในรถไฟฟ้า รีบมาถึงออฟฟิศโดยไม่ได้หวีผม “เมื่อคืนมีเงาขาว ๆ วิ่งผ่านกล้อง!” เธอตื่นเต้นสุดขีด
ข่าวลือแพร่ไปทั่วออฟฟิศ รปภ.หน้าตึกก็มากระซิบว่าเขาได้ยินเสียงหวีดตอนเที่ยงคืน กลุ่มแม่บ้านซุบซิบกัน เสียงโทรศัพท์สายด่วนถามถึง ‘เรื่องลึกลับ’ เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ
เอกดีใจ เหมือนฮีโร่ ได้โอกาสตั้งทีมจับผีจริงจัง เขาจัดประชุมใหญ่ช่วงเที่ยงโดยไม่แจ้งหัวหน้า ทุกคนในออฟฟิศ (ยกเว้นหัวหน้า) เข้าใจว่าต้องมีการเคารพดวงวิญญาณที่อยู่มานาน ต่ายปิ๊งไอเดียเอาบอลลูนมาตกแต่งเป็นแนวแฟนซี กอล์ฟดูแลเสียงเอฟเฟกต์ขำ ๆ
แต่ปัญหาใหญ่คือ หัวหน้าใหญ่กลับมาดึกโดยไม่บอกล่วงหน้า พอเจอลูกน้องจับกลุ่มไหว้ผี ก็เข้าใจผิดคิดว่ามีการจัดวิวาห์กลางออฟฟิศ หัวหน้าผงะทันที “ทั่วทั้งออฟฟิศ! ทำอะไรกัน! จะเลี้ยงส่งใคร หรือจะสงกรรมใครกันแน่!”
เสียงหัวเราะค่อย ๆ จางลง เอกออกตัวอธิบายอิรุงตุงนัง ต่ายแซว “เป็นพิธีรับความสุขเข้าสู่บริษัทค่ะ เผื่อผีจะใจดีมอบโบนัสรอบปลายปี” กอล์ฟแกล้งทำเสียงประกอบ เสียงหัวเราะฝืน ๆ กระจาย
หัวหน้าเริ่มเครียดมากขึ้น คิดว่าพนักงานประท้วง ด้วยการ ‘หลอกผีหลอกวิญญาณ’ เลยจะจัดประชุมฉุกเฉินไล่น้อง ๆ ทุกคนลงไปรวมกันที่ห้องประชุม
ขณะเดียวกัน แจงฝ่ายบุคคลที่ยังอินกับคลิป ก็เผลอแชร์คลิปออฟฟิศ ‘ผีอาละวาด’ ไปในกรุ๊ปไลน์บริษัทลูกค้า ทำให้ข่าวลือแพร่กระจายไปใหญ่โต ทุกคนตกใจสุดขีด กอล์ฟบ่นเบา ๆ “มีแววงานงอก…”
ในตอนประชุม เอกกล้ารับผิดชอบ เสนอตัวเป็นผู้นำผจญภัยล่าสาเหตุของทุกอย่างให้กระจ่าง ขอสัญญากับหัวหน้าว่า จะพิสูจน์ให้เห็นด้วยหลักเหตุผล พร้อมรายการพลอตหลัก ๆ ที่จะทำงานให้ดีขึ้น (ถึงจะเขิน) ต่ายแอบขำกิ๊กเพราะไม่คิดว่าเอกจะกล้าแบกรับผิด
หัวหน้าให้โอกาสวันเดียวสรุปเรื่องทั้งหมด ถ้าพบว่ากุเรื่องจะให้ทำความสะอาดออฟฟิศเดือนนึงเต็ม ๆ ทุกคนในกลุ่มต้นคิดหน้าซีด ต่ายกับกอล์ฟมองหน้ากัน “แกจะไหวไหม?” “ถ้าไม่ ก็ต้องไถพื้นแทน…”
คืนต่อมา ต่ายกับแจงช่วยกันวาง ‘กับดัก’ ผี เป็นขนมปัง ปูไว้รอบโต๊ะประชุม กอล์ฟตั้งกล้องอินฟราเรดแทน CCTV หัวหน้าแอบแวะมาเดินดูด้วยความสงสัย เอกในชุดซุปเปอร์ฮีโร่ป้องกันผี (เสื้อนอกคลุม ผ้านวมพันรอบเอว) จัดเต็มความมั่นใจสุดขีด
เสียงซ่า ๆ อีกแล้ว พร้อมกับไฟกะพริบ แจงกับต่ายกรี๊ดลั่น กอล์ฟเปิดหน้าจอกล้อง เผยให้เห็น…หนูตัวจิ๋วกำลังแทะขนมปังอย่างเมามัน แถมลากเศษกระดาษที่ปริ๊นท์เองไว้มาทำรัง!
ทุกคนอึ้งไปชั่วครู่ก่อนระเบิดเสียงหัวเราะ แจงจับหัวตัวเอง “ชั้นแชร์คลิปผีหนูกับหัวหน้าใหญ่ต่างจังหวัดไปแล้ว…” กอล์ฟปาดเหงื่อ “งั้นฝากลบแชทด้วยครับ อย่าให้ลูกค้าเห็น”
เช้าวันรุ่งขึ้น กลุ่มต้นคิดโดนเรียกเข้าไปพบหัวหน้า หัวหน้าทำหน้าขรึมแต่ปิ๊งไอเดีย “ไหนขอดูคลิปผีหนู” พอดูเสร็จ หัวหน้าเปล่งเสียงหัวเราะเป็นครั้งแรกในรอบปี “โอ้โห งานดี กว่าคลิปอัพลง TikTok หลายเท่า!”
ทุกคนถอนหายใจโล่งอก อย่างน้อยไม่มีใครต้องถูพื้น กลายเป็นว่าหัวหน้าให้ทีมต้นคิดช่วยกันจัดกิจกรรมสานสัมพันธ์ใหม่ ‘ผีหนูป่วนออฟฟิศ’ พร้อมเชิญพนักงานทุกแผนกมาสอนทำสื่อไวรัลปลอมและไลฟ์สด ฮาก๊ากกันทั่วหน้าระหว่างพักเที่ยง
ท้ายสุด แม้จะไม่ได้จับผีจริง แต่ทุกคนได้รู้จักตัวตนของเพื่อนร่วมงานมากขึ้น เอกกล้าแสดงออก ต่ายเริ่มเชื่อเรื่องไม่น่าเชื่อ กอล์ฟรู้จักหยุดคิดก่อนล้อหนักเกิน แจงระวังส่งคลิปผิดกลุ่ม…และทุกคนมีเรื่องขำและรอยยิ้มไว้แบ่งปันกันต่อไปในทุก ๆ วันออฟฟิศ
เสียงจิ๊บ ๆ จากใต้โต๊ะยังมีอยู่…แต่คราวนี้ทุกคนได้แต่ยิ้มและหยิบขนมปังไปวางไว้แทน แล้วต่ายพูดส่งท้าย “ถ้าผีจะมา ก็อย่าเอาโบนัสไปก็แล้วกันนะ!”
