ในวันที่เมืองใหญ่เต็มไปด้วยเสียงรถราที่ดังสนั่นและผู้คนที่เดินผ่านไปมา อารยะ นักเรียนปีสามที่กำลังเผชิญปัญหาครอบครัวและความรักที่สับสน รู้สึกว่างเปล่าเมื่อคิดถึงอนาคต เขาสวมเสื้อกันหนาวสีเทาอ่อน สะพายกระเป๋าหนัก เขาเดินผ่านถนนที่เต็มไปด้วยสาวน้อยชายหนุ่มที่สนทนาเฮฮา จนลืมความเครียดที่แอบซ่อนในใจ
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!เช้าวันนั้น ความคาดหวังทำให้หัวใจของเขาเต้นแรง เพราะเป็นวันแรกที่เขาจะเข้าเรียนในชั้นใหม่และต้องพบกับครูประจำชั้นคนใหม่ ครูเพ็ญที่ถือเป็นทีเด็ดของโรงเรียน ปีก่อนทุกคนต่างบอกว่าเธอสวยแสบและมีคนรักมาซัพพอร์ตมากมาย แต่อารยะบอกตัวเองว่า เขาไม่สนใจเรื่องความรัก
เมื่อเขาเดินเข้าห้องเรียน เสียงหัวเราะคิกคักดังขึ้นเมื่อเพื่อนร่วมชั้นของเขาเห็นแฟนใหม่ของครูเพ็ญยืนรออยู่ที่ประตู เขาเครียดกับการมองสิ่งที่เคยล้มเหลวในความรัก ยิ่งเมื่อมองไปที่ธนา เพื่อนสนิทของเขาที่กำลังคุยกับก้อง แฟนหนุ่มของเขาที่ดูเหมือนจะเข้าใจกันอย่างดี
แม้ว่าวันแรกจะเริ่มไปได้ด้วยดี แต่มันทำให้ความคิดถึง รวมถึงคำพูดของพ่อที่ยังตามหลอกหลอนอารยะอยู่ว่า การต้องยอมรับสถานการณ์ที่ไม่ถูกรับรองคือการต่อสู้ที่แท้จริง และอารยะจะต้องพบหน้ากับความเป็นจริงนี้ ถ้าไม่เข้าใจสิ่งที่ทำ จะไม่มีใครเข้าใจเขา
เมื่อตอนเย็นมาถึง อารยะได้พบกับบาร์ที่มีบรรยากาศอบอุ่น ชื่อ “ลุงตาพร้อม” แหล่งที่มีคู่หนุ่มสาวมานั่งพบปะและสนทนากันที่นี่ แม้ว่าจะไม่ใช่ที่เดินสังคมที่เขาจมอยู่แต่แค่การนั่งตรงนี้ก็ทำให้รู้สึกดีขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อ เขาปล่อยให้ตัวเองได้พักผ่อนและฟังเพลงที่ให้ความรู้สึกอบอุ่น
ในขณะนั้น เสียงหัวเราะของกลุ่มคนที่นั่งอยู่ติด ๆ กันสร้างบรรยากาศและทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะมองเห็นความรักและมิตรภาพที่อยู่ในคนอื่น ขณะที่เขากำลังคิดฝันถึงวันที่เขาจะมีความรักและยอมรับในตัวคนอื่นได้อย่างเช่นนี้
แต่เมื่อไรก็ตามที่คลื่นลูกใหม่นั้นเขาต้องเผชิญหน้าเพื่อจัดการกับครอบครัวที่ไม่เป็นไปตามที่คิดและความรักที่เขาต้องการอาจจะยากเกินไปที่เขาจะทำให้เกิดขึ้น เมื่อการทักทายเป็นสิ่งที่เขาหลีกเลี่ยง
เขาคย้อนกลับไปที่บ้านหลังเล็ก ๆ ที่เขาอาศัยอยู่กับแม่โดยมีภาพครอบครัวในอดีตแขวนอยู่บนกำแพง มันเต็มไปด้วยความทรงจำที่มีแต่แสงสีหม่น อารยะมีความรู้สึกไม่พอใจที่การเสียชีวิตของพ่อทำให้ครอบครัวพังลง เขาเดินสะดุดตัวเองเพราะคิดว่าเขารู้แต่กลับไม่มีวันลืมเรื่องของชายหนุ่มที่เคยช่วยเขามา บัญชา หนุ่มเพื่อนรักที่คอยอยู่เคียงข้างเมื่อใดก็ตามที่เขาต้องการ
คืนวันศุกร์ เมื่อร้านลุงตาพร้อมเต็มไปด้วยลูกค้า อารยะได้พูดคุยขำ ๆ กับธนาและก้อง เขารู้สึกว่าอากาศรอบตัวเขาเริ่มเปลี่ยนเป็นอบอุ่นและเป็นที่ยอมรับ เป็นวันที่เขาจะดื่มด่ำกับช่วงเวลานั้นอย่างเต็มที่”ทำไมเราถึงต้องกังวล จังหวะชีวิตก็คือเลิกกดดันตัวเอง” ผู้จัดการร้านพูด
ในขณะเดียวกัน เซ็นเซอร์ภายในได้ทำการตัดสินใจ ยอมรับปัญหาทั้งหมดที่พาเขาไปยังที่ต่าง ๆเพื่อเล่าเรื่อง เพียงเขาต้องมีความกล้าที่จะก้าวข้ามอุปสรรคและพยายามจะสร้างความรักจากการใกล้ชิดสานสัมพันธ์ใหม่ โดยการเดินไปหากลุ่มคนรอบข้างที่มีโอกาสพิเศษ ว่าพ่อแม่ของธนาทำให้เขารู้ว่าไม่เคยมีประตูที่ถูกล็อคเลย
สุดท้ายเมื่อการจัดการสิ่งที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความทรงจำ เกิดความหนักแน่นใจในตัวเขาเอง “เราไม่ต้องกลัวที่จะแสดงออก” เขายิ้มให้ตัวเอง มองลึกเข้าสู่ดวงตาของเพื่อนคนสำคัญแล้วเดินไปหาธนา พร้อมทั้งขอให้มีโอกาสในการเรียนรู้ชีวิตใหม่ – หายไปจากความมืดได้แล้ว
พวกเขาตัดสินใจเดินไปยังร้านลุงตาพร้อมเร็ว ๆ เพลิดเพลินไปกับเสียงดนตรีและอยากให้คืนคืนสัปดาห์จะยาวนานขึ้น ชวนเติมเต็มวันหยุดที่สัญญาจะมาเยือน
โดยที่ไม่รู้ว่าวันนี้มันมีแสงสะท้อนตัวตนคนไม่มีที่ไหนให้กลับคืน แต่อาจจะมีรุ้งให้เดินนำเขาเดินไป ولم片道ที่สัญจรของความรักและดนตรีซึ่งดังขึ้นนี้ยังคงดังกังวานในจิตใจตลอดไป.
