เช้าวันจันทร์ที่อากาศสดใสในมหาวิทยาลัย ช่วงเช้าตรู่แสงแดดอ่อนๆ ส่องผ่านต้นไม้ใหญ่ในสวน เขียงมือของละมุนเหยียดออกไปยังตัวต้นไม้ที่เธอเดินผ่าน สายตาของเธอสะดุดที่ชายหนุ่มคนหนึ่งนั่งอยู่กับหนังสือในมือ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น ความหลงใหลในสิ่งที่เขาทำ ดวงตาของเขาสาดประกายด้านหน้าแสงแดด
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!“น้อง!” เสียงของเพื่อนสนิทของเธอดังขึ้น ทำให้ละมุนหันมามอง “ไม่ไปห้องเรียนเหรอ?”
“เดี๋ยวๆ ก็ใกล้เวลาแล้ว” ละมุนตอบ แต่สายตาของเธอกลับเลื่อนกลับไปที่น้อง
น้องนั่งอ่านหนังสืออยู่กับตัวในห้องเรียน เค้าไม่รู้ว่าผู้หญิงคนนี้จะแอบมองอยู่ ทั้งคู่เริ่มรู้สึกถึงการตั้งใจแอบมองกันโดยไม่รู้ตัว จนสุดท้ายได้มีโอกาสพูดกัน ผ่านบทเรียน เช่นเดียวกับที่เกิดขึ้นในห้องเรียนทั่วไป
แต่ความรักในวันนั้นกลับไม่ราบรื่น ในคืนเดียวกัน ละมุนได้รับโทรศัพท์จากแม่บอกข่าวร้าย เกี่ยวกับความยากลำบากที่ครอบครัวต้องเผชิญ ทำให้เธอรู้สึกเครียดและมีเหตุผลในการมองภาพที่คลุมเครือ
ในห้องเรียนต่อมา เธอเจอน้องอีกครั้ง คราวนี้เขาพยายามเข้าไปหาเธอ “มีอะไรเหรอ?” น้องถามด้วยน้ำเสียงที่อบอุ่น
“ไม่มีอะไรหรอก” ละมุนตอบพร่าๆ แต่ใจเธอกดดัน “ถ้าวันนี้ไม่เป็นอะไร มันก็คงดี”
เวลาผ่านไป ทั้งคู่ใช้เวลาร่วมกันมากขึ้น ร่วมเดินไปบริเวณสวนหรือไปนั่งที่คาเฟ่ภายในมหาวิทยาลัย ความรักของพวกเขาเริ่มก่อตัว อย่างไรก็ดี ความลับในครอบครัวของละมุนนั้นกลับยิ่งต้องการการแก้ไข เมื่อละมุนได้ยินเสียงแยกทางที่เกิดขึ้นภายในบ้านของเธอ
“แม่ นี่มันจริงเหรอ?” ละมุนถามด้วยน้ำเสียงหวั่นๆ เมื่อเห็นแม่เปิดเผยความลับเกี่ยวกับการทำธุรกิจที่ขัดแย้งกับจริยธรรม
“ลูกผู้หญิงอย่างหนูต้องเข้าใจว่า บางครั้งพวกเขาไม่เข้าใจถ้าทุกอย่างไปตามที่ลูกอยาก” แม่ตอบ แต่ละมุนรับฟังอย่างไม่แน่ใจ
ทางด้านน้องก็เริ่มรู้สึกว่าตัวเองตกอยู่ในภาวะกดดัน เมื่อครอบครัวของเขาต้องการให้เขาเลือกเส้นทางเฉพาะให้กับอนาคตเขา ทำให้เขาและละมุนต้องหันมาคุยกันเพื่อจัดการกับความรู้สึกที่พวกเขาต้องดูแลทั้งสองฝั่ง
และด้วยความคลุมเครือ ทั้งคู่ตกลงในทางที่สุดยอด แต่น้องได้ทำผิดพลาดเมื่อบอกละมุนให้ห่างจากครอบครัวเขา เพราะเขารู้ว่ามันจะมีผลมากกว่าแค่ความรักที่พวกเขามี
“แต่ว่า ฉันจะไม่ไปไหนทั้งนั้น” ละมุนจ้องมาที่น้องด้วยความเสียใจ “ฉันไม่สามารถจะทิ้งทุกอย่างได้”
ในตอนนั้น คืนอันเงียบสงบ น้องต้องเผชิญกับจุดเปลี่ยนที่ทำให้เขาต้องเลือก เมื่อละมุนมาที่บ้านของเขาเพื่อช่วยสนับสนุนกัน แต่ถูกบังคับโดยพ่อที่มีอำนาจกลับมา
ความรักของพวกเขาจึงต้องเผชิญกับการแก้ไขและความยากลำบากหลายอย่าง และท้ายที่สุดความรักที่ถูกแข่งกันกับการรักษาครอบครัวจึงถึงจุดที่พวกเขาต้องเลือก
ที่กลางคืนวันหนึ่ง พวกเขาต้องเผชิญกับการตัดสินใจครั้งใหญ่ในตอนที่น้องต้องทำตามที่ครอบครัวบังคับ และสุดท้าย เขากำลังจะเสียละมุนไป
“ฉันจะเป็นใครถ้าไม่มีเธอ?” เสียงของน้องฟังดูเศร้า ในขณะที่ละมุนเริ่มเอื้อมมือออกมาหาเขา
กลางคืนที่เต็มไปด้วยความรู้สึกการสูญเสีย และต้องสุดท้ายไปที่ตัวตนของพวกเขา
ในที่สุด ความเชื่อมโยงที่ก่อให้เกิดเลือดและเหล็กหนาแน่น แต่ละมุนได้เลือกที่จะกล้าออกมาจากสิ่งซึ่งเฉพาะเจาะจงได้
จวบจนวัน graduation เมื่อน้องเห็นละมุนเดินไปข้างหน้าอย่างสง่างามในชุดสำเร็จการศึกษา พวกเขายิ้มให้กันในระยะทางที่ห่างไกลด้วยความจริงที่มีความรักแต่ไม่สามารถไปถึงกันได้ในที่นี้
ละมุนถอนหายใจและเดินออกไป แต่สิ่งที่น้องสัมผัสได้กลับไม่ใช่การต่อสู้แห่งความสูญเสีย แต่เป็นการต่อสู้บรรลุกับความรักจริงๆ ในวันที่จบการศึกษา
ทุกสิ่งเต็มไปด้วยแสงสีสดใส ดนตรีกระหึ่มรอบตัว ซึ่งส่งสัญญาณให้ทุกคนรู้ว่าความรักของเขาจะไม่หายไปง่ายๆ เพียงแต่พวกเขาทั้งสองต้องออกไปในเส้นทางของตัวเองและแผนการที่เมฆจะเลือนหายไปในที่สุดเพื่อให้ไม่สูญเสียในยุคสมัยใหม่นี้
