พระอาทิตย์ตกดินในกรุงเทพมหานคร แสงสีทองลาผ่านวงเวียนใหญ่ที่คึกคัก เสียงใบไม้จากต้นจามจุรีดังอยู่ ในขณะที่กลุ่มวัยรุ่นที่คุ้นเคยยืนล้อมวงอยู่ที่ฐานของอนุสาวรีย์ พวกเขารายล้อมไปด้วยกลิ่นของอาหารจากรถเข็นข้างทางและเสียงหัวเราะที่ดังมาจากในใจ
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!นัทกำลังยิ้มให้พวกเพื่อน ๆ ขณะที่เขาเอื้อมมือไปหยิบขนมหวานที่อยู่ใกล้ ๆ “ว้าว! มีไอศกรีมอยู่ที่นี่ด้วย” เสียงของเขาเรียกรอยยิ้มจากทุกคน
แต่ความสนุกกลับหยุดลงเมื่อซูซี่ เพื่อนสาวของนัท เริ่มซุบซิบด้านข้าง “นัท เมื่อไรแกจะบอกปิงว่าชอบเขา?” นัทหันไปหาซูซี่ด้วยสีหน้าสับสน เขากลืนน้ำลายลงคอ “เอางี้ดีกว่า ว่าไปตามสถานการณ์”
คืนที่เต็มไปด้วยสิ่งดี ๆ กำลังจะจบลง แต่แล้วจู่ ๆ คิม หญิงสาวคนใหม่ที่ย้ายเข้ามาในเมือง กลับเดินเข้ามาในกลุ่ม ขาเล็ก ๆ ของเธอแตะไปที่พื้นขณะที่เธอก้มมองมา “สวัสดีค่ะ ฉันคิม ย้ายใหม่มาเมื่อวานนี้” สายตาของทุกคนต่างมองไปที่เธอด้วยความสนใจ แถมซูซี่ยังเก็บข้อมูลทันที “คุณชอบเล่นกีฬาไหม?” คิมยิ้มกว้าง “ฉันว่ายน้ำได้ดี แต่ตีกลองก็สนุก”
ซูซี่จ้องมองที่นัทแล้วกลับมายิ้ม “อาจจะมีวงดนตรีครั้งหน้าแล้วหนูนัทก็!” ทุกคนหัวเราะไปด้วยกัน ยิ่งเพิ่มบรรยากาศให้เต็มไปด้วยความสุข
เมื่อยามตะวันขึ้นใหม่ นัทและเพื่อน ๆ เดินทางกลับบ้าน ทุกคนเริ่มถกเถียงกันเกี่ยวกับความรักของนัทและปิง ครอบครัวที่แตกแยกจากกันทำให้เขากังวล โทนเสียงของทุกคนกลายเป็นกดดันเมื่อซูซี่ถามขึ้น “จะหาจุดจบได้เมื่อไร นัท?”
อาทิตย์ที่ผ่านไป ทุกคนถึงกับมีส่วนร่วมในการเตรียมงานโรงเรียน โกลาหลเต็มไปหมด พวกเขาจัดงานโชว์ต้านแนวความคิด “ถ้าภาพยนตร์บอกว่า สดใสแบบนี้ ก็จะน่าดู” นัทเริ่มมีใจคิดซ้ำ ๆ ว่าความรักและการสร้างครอบครัวคือทางเลือกที่ถูกต้องหรือไม่
กลางคืนวันหนึ่ง ขณะที่ฝนตกปรอย ๆ นัทไปนั่งบนสะพาน เกิดไฟในใจที่ถูกจุดขึ้น ขณะหน้าเขาเปื้อนน้ำตา คิมเดินมานั่งข้าง ๆ “ก็แค่ความรู้สึก” มันคือความเป็นจริงที่ต้องเจอ นัทหันมากระซิบ “ไม่สามารถบริหารอารมณ์ได้เลย”
ช่วงสุดท้ายของเรื่องเกิดการเปลี่ยนแปลง นัทต้องทำตัวเลือกครั้งใหญ่ ทำให้เกิดความเสี่ยงและการสูญเสียที่รุนแรง หลังจากคืนที่น่าจดจำ หลายเดือนต่อมาเมื่อเขาไปที่วงเวียนซึ่งทุกอย่างเริ่มต้น เขาได้พบปิงและคิม ความยุ่งเหยิงในหัวใจทำให้เขาต้องเลือก ทำให้ทุกตัวละครต้องเผชิญหน้ากับความเป็นจริงคือนั่นคือชีวิต
เส้นทางของนัทวางแนวไปที่ความรักระหว่างมิตรภาพและครอบครัว เมื่อตอนจบ สายลมที่พัดผ่านวงเวียนเปลี่ยนทุกอย่างให้เกิดผลจริง “มันไม่สำคัญว่าจะเกิดอะไรขึ้น จะรักหรือจะสูญเสีย นั่นคือเส้นทาง” นัทปล่อยให้ตัวเองเป็นตัวเอกของความรัก และสถานที่นี้กลับมาอีกครั้งในความรักที่ส่งผ่านต่อไป”
