เงารักพิศวง
เสียงกระซิบของกระจกสะท้อนแสงจากนอกหน้าต่าง ห้องที่เต็มไปด้วยอากาศหนาวเย็นและความเงียบเชียบดูมีความแปลกประหลาด สิตาสาววัย 24 ปีนั่งอยู่กลางห้องทำงานของเธอ หยดน้ำที่ค้างอยู่บนกระจกทำให้แสงไฟจากถนนด้านล่างสะท้อนออกมาเป็นภาพลางๆ ชีวิตของเธอตั้งแต่เมื่อตอนเช้าถึงตอนนี้ดูเหมือนจะไม่มีอะไรผิดปกติ แต่ภายในใจเธอมีความสับสนที่ยากจะบรรยาย
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!เมื่อข่าวการฆาตกรรมของไฟน์ อดีตแฟนหนุ่มที่หายตัวไปของเธอแพร่กระจายไปทั่วเมือง ความสูงของปัญหากลับข้อมูลที่เธอถืออยู่ในมือทำให้สิตาเตรียมตัวออกไปอย่างรวดเร็ว ในห้องพักเล็กๆ ที่อยู่ไม่ไกลจากที่เกิดเหตุ เธอได้พบกับทอม ตำรวจหนุ่มที่กำลังสอบสวนคดีนี้เขารู้สึกว่ามีบางอย่างที่ลึกซึ้งกว่าที่เห็น
“สิตา คุณจำได้ไหม ว่าไฟน์บอกให้คุณรีบไปยังที่ที่คุณทั้งคู่เคยไปเที่ยวด้วยกัน” ทอมถาม ขณะนั่งข้างๆ เธอ
“ทำไมคุณถึงคิดว่าเขาจะไปที่นั่น” สิตาตอบด้วยน้ำเสียงสั่นๆ เธอไม่แน่ใจว่าเขาต้องการจะบีบให้เธอพูดมากกว่าที่เธอจะพูดออกมา
“บางที อาจจะเป็นเพราะมันเป็นที่หลบภัยของความทรงจำ” ทอมตอบ สิตาไม่รู้ว่าความรู้สึกที่กำลังเติบโตระหว่างเธอกับทอมจะสร้างปัญหาหรือช่วยเธอในการหาข้อเท็จจริง
ไม่นานหลังจากนั้น สิตาตัดสินใจที่จะกลับไปที่สถานที่นั้น เป็นที่ที่พวกเขาคุยกันในวันนั้น เบื้องหน้าของเธอคือบ้านเก่าที่เต็มไปด้วยความทรงจำ ไม่ใช่แค่เธอที่หลงใหลในสถานที่นี้ แต่ทอมก็ได้ยินว่ามันถือความลับบางอย่างเช่นกัน
ระหว่างที่สิตากับทอมเริ่มค้นหาความจริงของไฟน์ พวกเขาค้นพบความรักที่ลึกซึ้ง มีบางครั้งที่สิตารู้สึกถึงความรักในใจของทอม แต่สุดท้ายแล้ว ความจริงเกี่ยวกับไฟน์และการหายตัวไปของเขากลับนำไปสู่การเผชิญหน้ากับอดีตที่หน่วงหนักในใจทั้งคู่
ในตอนท้าย ท่ามกลางการเปิดเผยที่น่าตกใจ สิตาต้องเลือกระหว่างการปกป้องตนเองหรือการเสียสละตัวเองเพื่อช่วยทอม ซึ่งความรักของทั้งคู่จะต้องเผชิญกับการทดสอบที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตของพวกเขา
เส้นทางของเธอในความรักและการแก้แค้นมีการผลักดันให้กลับไปยังค่าความเป็นจริงที่เจ็บปวด แต่ความรู้สึกที่อัศจรรย์ในรักจะต่อต้านแรงโน้มถ่วงที่ทำให้เธอรู้ว่าจุดหมายของเธอคืออะไร รูปลักษณ์ของแสงอาทิตย์ในตอนเช้าตกกระทบกับผิวของเธอ ทำให้เธอตัดสินใจเพื่อจะเดินต่อไปอย่างไม่หยุดหย่อน