เงาสะท้อนในรัก

ท่ามกลางบรรยากาศยามเย็นของมหาวิทยาลัยที่เต็มไปด้วยแสงสีส้มอบอุ่น ชายหนุ่มชื่อ ‘มาร์ค’ ยืนอยู่หน้าอาคารเรียนศิลปศาสตร์ เขาเงยหน้ามองท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดาว โดยไม่ทันสังเกตเห็นว่าผู้หญิงสาวคนหนึ่งยืนอยู่ด้านหลังเขา เธอชื่อ ‘ไอรีน’ เป็นเพื่อนร่วมชั้นที่เคยเป็นเพื่อนสนิท แต่ตอนนี้กลับมีความห่างเหินระหว่างกันที่มองไม่เห็น

Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!

“มาร์ค!” ไอรีนเรียก เขาหันตัวกลับและพบว่าเธอยิ้มให้เขา แต่ภาพที่ชัดเจนที่สุดคือแววตาของเธอที่เต็มไปด้วยความวิตกกังวล “ทำไมไม่ไปห้องเรียนล่ะ?”

“เปล่าหรอก ฉันคิดอะไรบางอย่างอยู่” เขาตอบ ถ้อยคำรู้สึกหนักอึ้งในใจของเขา

วันนั้นรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกดทับพวกเขา หนึ่งในความคิดที่มาร์คกำลังหลุดรอดคือความสัมพันธ์ของเขากับครอบครัวที่ร้าวราน หลายเดือนที่ผ่านมา เขาต่อสู้เพื่อปรับตัวเข้ากับชีวิตใหม่ที่พ่อแม่ของเขามักจะโต้เถียงกันที่บ้าน

“จริงเหรอ?” ไอรีนถามด้วยความสงสัย “ถ้ารู้สึกไม่ดี ทำไมไม่บอกใครสักคน…”

มาร์คคิดถึงความสัมพันธ์ของเขากับไอรีน สิ่งที่เคยเป็นเพื่อนสนิทเริ่มไปสู่อีกระดับหนึ่งเมื่อเขารู้สึกว่าสาวน้อยคนนี้ซึ่งมีครอบครัวที่อบอุ่น ไม่เคยต้องเผชิญกับปัญหาชีวิตที่เขาเผชิญ

“ฉันไม่อยากทำให้เธอกังวล” เขาตอบ หลบตาหญิงสาวขณะที่เสียงของเขาแผ่วเบา

หลังจากวันนั้น ทุกอย่างดูเหมือนจะยุ่งเหยิงขึ้น เมื่อมาร์คเริ่มเห็นว่าไอรีนมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับ ‘โจ’ เพื่อนรุ่นพี่ที่มีเสน่ห์ และความรู้สึกด้านในของมาร์คเริ่มบดบัง เมื่อเขาต้องการแค่บอกเธอว่าเขารู้สึกเช่นไร

ในค่ำคืนหนึ่ง ขณะที่แสงดาวส่องประกาย มาร์คร่วมกิจกรรมกับเพื่อนฝูงที่ริมแม่น้ำ พวกเขาหัวเราะเสียงดังและเล่นสนุก แต่ภายในใจของเขากลับรู้สึกทึบตัน เพราะน้ำเสียงของไอรีนที่พูดคุยกับโจจะทำให้เขารู้สึกเหมือนอยู่คนเดียวกลางฝูงชน

“มาร์ค มองที่นี่สิ!” เสียงเพื่อนเรียกให้เขาหันกลับไป พบว่าไอรีนถ่ายภาพร่วมกับโจ เขาเจ็บปวดเมื่อเห็นรอยยิ้มของเธอสะท้อนอยู่ในดวงตาของชายหนุ่มคนอื่น

“มาทานข้าวกันไหม?” เสียงนุ่มของไอรีนทำให้มาร์ครู้สึกสับสนเขาจำต้องแลกเปลี่ยนบทสนทนาที่ตึงเครียด ไม่อยากทำให้เธอรู้สึกแย่ แต่ไม่มีคำไหนที่เขาจะพูดได้

ในทุกๆ วันที่ผ่านไป ความตึงเครียดยิ่งชัดเจน เมื่อความรักที่เขามีต่อไอรีนไม่อาจเป็นดั่งใจคิด ที่บ้าน ความทะเลาะมีตลอดเวลาจากการหย่าร้างที่กำลังจะเกิดขึ้นของพ่อแม่ รวมทั้งแรงกดดันจากเรียนและเพื่อนร่วมชั้น

แล้ววันหนึ่ง ขณะอยู่ที่ห้องเรียน มาร์คได้รับข่าวร้ายที่ใครๆ ก็ไม่เคยคาดคิด มารดาของไอรีนประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ เขาตัวแข็งทื่อ ดวงตาไวเกินคาดของเขาหรี่ลง มองตัวเองในกระจกว่าทำไมเขายังไม่เคยพูดว่าสิ่งที่รู้สึกกับเธอตลอดมา

เมื่อครอบครัวต้องเผชิญกับข่าวที่เลวร้าย มาร์คกลายเป็นที่พึ่งพิงให้กับไอรีน ในเวลาที่เธอไม่มีใคร และในช่วงเวลานี้ มาร์คได้รู้ว่าความรักที่เขามีต่อไอรีนยิ่งใหญ่เพียงใด เขาเริ่มเข้าใจว่ารักที่แท้จริงนั้น หมายถึงการยอมรับและเสียสละ

ในค่ำคืนหนึ่ง ขณะที่ไฟโทรทัศน์สว่างขึ้น ไพ่เก่าที่เคยเล่นกับไอรีนตอนเด็กหลุดเข้ามาในห้วงความคิด มาร์คขอสานความสัมพันธ์ด้วยคำพูดที่ถูกต้อง ทั้งสองนั่งนิ่งอยู่กลางห้อง ไม่ถึงชั่วโมงแต่รู้สึกเหมือนเวลาหยุดเมื่อคนทั้งสองเริ่มทำความเข้าใจกัน

“ถ้าฉันเป็นใคร ฉันจะไม่ทิ้งเธอ” มาร์คพูดด้วยความจริงใจ เสียงของเขาเปล่งออกมาจากความเจ็บปวดในใจ

“ฉันก็ไม่มือ” ไอรีนตอบกลับ ใบหน้าของเธอสีกลับขาวซีดเมื่อพูดออกมา

ความอึดอัดนี้ยังไม่จบ ญาติของไอรีนเคยบอกให้เธอลืมบุคคลปัญหาทางครอบครัว ทว่าเธอเลือกดูแลมารดาอย่างซื่อสัตย์ จนวันจบการศึกษามาถึง

วันที่เริ่มทุกอย่างรวมถึงการตั้งใจเวลาเรียน และความรักของมาร์คในช่วงที่ร้อนแรง

“ไอรีน… ขอโทษนะ ฉันไม่อยากบอกว่าฉันชอบเธอ” เขาเน้นเสียง ใบหน้าจริงจังขึ้นมา “แต่ฉันจะสนับสนุนไปจนถึงจุดหมายให้นะ”

แม้ว่าไอรีนจะไม่ตอบได้แต่เธอรู้ว่านี่คือการเสียสละอย่างชัดเจน

ในช่วงต้นเดือนที่มีการศึกษาดูงาน มาร์คได้มีโอกาสเข้าร่วมพิธีฝึกงานที่ต่างประเทศ จบการศึกษาหลังจากเหตุการณ์และชีวิตของเขาจะต้องเลือกเส้นทางใหม่ แม้การตัดสินใจของเขาจะสามารถเปลี่ยนชีวิตเจ้าปับได้ ร้วมกับความรักที่ผิดเวลา

เมื่อจบการศึกษาชีวิตใหม่จะเผชิญภัย ซึ่งไม่นานนัก แต่ทั้งคู่ต้องยินดีรับประสบการณ์ที่เป็นเกราะห่อหุ้มให้ความรักที่พวกเขาทั้งสองมีต่อกัน

แล้ววันหนึ่ง ขณะที่เปิดดูรูปวันจบ มาร์คตั้งใจที่จะติดต่อไอรีน แต่เขากลับเงียบ ไม่รู้จะส่งไปหาเธอในช่วงเวลาใด

“การเลือกที่ถูกต้องอาจไม่ง่าย” เขาพูดกับตัวเองในกระจก ขณะที่เฝ้าดูรูปนั้นมายังความรักที่ทำให้เขาและไอรีนมีโอกาสได้ใช้ชีวิตมาอย่างเต็มที่”

สุดท้าย มาร์คกวาดตามองผืนฟ้าที่ยิ่งใหญ่ สักวันเขาหวังว่าวันหนึ่งไอรีนจะกลับมาอยู่ในมือเขาอีกครั้งและการเดินทางของพวกเขาจะก้าวไปสู่ฝันที่นั่นได้จริง