เสียงอะไรบางอย่างดังตึงตังจากด้านในห้อง 504 จนคนข้างห้องรู้สึกเหมือนมีคณะละครสัตว์มาเปิดโชว์กลางหอพัก เวลาตีหนึ่งกว่า ๆ จักร หนุ่มที่มั่นใจเต็มสิบแต่คิดเร็วเกินควร นอนอยู่บนเตียงชั้นล่าง กำลังนิ่งฟังเสียงรุกเร้าของสายฝนกับเสียงอะไร ‘แปลกๆ’ จากข้างเตียงนัท
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!“ก็แค่ลมมั้ง?” จักรบ่น พลิกตัวแต่ยังแอบฟัง พยายามไม่แสดงพิรุธว่าไม่หลับ
นัท ผู้เป็นต้นเสียง เดินไปหย่อนหน้าต่างด้วยมาดของคนที่ไม่เคยแน่ใจว่าตัวเองควรอยู่ตรงไหนในชีวิต “เอ้าเปิดฝนสาด” นัทบ่นแบบมนุษย์คิดมาก เดินวนไปเปิดไฟโดยไม่ได้ตั้งใจ เห็นเงาอู๋นั่งขดตัวใต้ผ้าห่ม
“อ้าว ไฟไรของมึงวะ?” อู๋พูดงัวเงีย หั่นหน้ามาส่องนัทสลับจักร “เมียโทร?”
จักรหัวเราะในลำคอ “เออ เมียมึงมั้ยล่ะ อย่างดุ”
นัทชะงัก “พูดถึงเมีย เฮ้ย…จะใช่มะวะ” เขาทำหน้างงตัวเอง สุดท้ายแกล้งหัวเราะกลบเกลื่อนแล้วหยิบมือถือมาเลื่อนไปมาแบบกำลังคิดอะไรลึกซึ้ง
จักรตื่นเต้น มองนัทอย่างจับผิด “เห้ย หรือเอ็งมีแฟนแล้วปิดพวกกู?!”
นัทสะดุ้ง “บ้าเหรอ แฟนที่ไหน ไม่มี๊!” แต่แววตาเจื่อน ๆ ของนัทกลับทำให้ทั้งห้องเข้าใจผิดกันหนักกว่าเดิม
อู๋พลิกตัว ห่มผ้าหนากว่าเดิม แต่แอบชำเลืองมองทั้งสอง “หรือจริง ๆ มึงสองคนแอบซ่อนอะไรกันอยู่?”
สถานการณ์ความวุ่นวายจึงเริ่มขึ้น…
เช้าวันต่อมา ในห้อง 504 จักรลุกขึ้นเร็วผิดปกติ วางแผนทดสอบความสัมพันธ์ของนัทกับอู๋ เขาเดินไปหน้ากระจกแล้วกระซิบกับตัวเอง “ต้องรู้ให้ได้ว่านัทแอบชอบใคร”
อู๋ที่ตื่นมาก่อนแต่แกล้งหลับ ฟังจักรเหม่อพูดอยู่คนเดียว “ไอ้นี่คิดลึกอะไรป่านนี้ หรือโดนของ?”
นัทกำลังเล่นมือถือเจอโปรโมชั่นร้านชาบู จู่ ๆ ก็คิดได้ว่าเมื่อวานคาจักรจับผิดเรื่องความรัก เลยตั้งใจชวนทั้งสองไปกินข้าว “เย็นนี้ไปชาบูนะ กูเลี้ยง!”
จักรตาโต “บร๊ะ พอซ่อนความรักก็ใจปล้ำขึ้นนะมึง! กูจะแฉให้หมด!”
อู๋จับจังหวะหัวเราะ “อยากกินฟรีก็เฉยๆ ไว้ก่อน เดี๋ยวซัดชาบูให้คุ้มวะ!”
เสียงฮาเบาหวิวติดอ้อมแอ้มไปทั่วห้อง สถานการณ์เริ่มจากเรื่องเศษเงินจบลงที่ความคิดประหลาดของแต่ละคน
เย็นวันเดียวกัน ทั้งสามเดินโซเซถึงร้านชาบู จักรตัดสินใจนั่งกลาง แล้วยื่นจานบะหมี่ให้นัทแกล้งพูดอ้อมค้อม “ถ้าคนแถวนี้มีเรื่องในใจ ก็บอกเถอะ กูไม่โกรธ”
นัทเคี้ยวเนื้อย่างแล้วกลืนอย่างยากลำบาก “กูไม่มีเรื่องไรในใจ กูแค่กลัวเจ้าของหอตรวจห้องแล้วจะโดนไล่ ถ้าเมากันอีก!”
จักรกับอู๋ต่างตะลึง “อ้าว นี่ไม่ใช่เรื่องรัก?”
นัทมองหน้าพวกเพื่อน “มึงคิดกันไปถึงไหนเนี่ย ใครจะไปแอบมีแฟนได้วะ กฎหอออกจะเข้ม”
บรรยากาศเงียบจนได้ยินเสียงคนเติมน้ำซุป อู๋หัวเราะ “สรุปที่รวมหัวกันแอบสังเกต คือกลัวไม่ได้อยู่ด้วยกันใช่ป่ะ?”
จักรหน้ากึ่งเขินกึ่งฮา “เออ กูดันคิดอะไรบ้า ๆ เอง…กูแค่ไม่อยากถูกขอเปลี่ยนห้อง กลัวไม่มีคนแชร์ค่าเน็ต”
นัทพยักหน้าอย่างเข้าใจ “เรื่องหลักของกูคือเข้าใจผิดว่าห้องนี้จะถูกปิดเพราะพวกเราเสียงดัง กลัวต้องไปอยู่กับคนแปลกหน้า”
อู๋มองซ้ายขวาแล้วหัวเราะ “โชคดีของกูนะ ที่ไม่ต้องซ่อนอะไรสักอย่างนอกจากมาม่าต้มยำ!”
ทั้งสามหัวเราะ โดยไม่เอาอะไรจริงจังจนเกินไป
เรื่องกลับพลิกเมื่ออู๋บังเอิญไปเห็นประกาศติดหน้าหอว่า “มีคนแอบพาแขกเข้าห้องบ่อย ให้ระวังตัว” อู๋รีบเอารูปถ่ายมาโชว์สองเพื่อนทันทีที่ถึงห้อง
นัทหน้าซีด “อย่าบอกนะว่าหมายถึงห้องเรา! เมื่อไหร่พวกเราทำ?”
จักรนั่งคิดเสียงดัง “จะว่าไป คืนก่อนเห็นนัทคุยโทรศัพท์เงียบ ๆ หรือมีแขกจริง?”
นัทรีบโบกมือ “ไม่มี๊! จะให้สาบานยังไง!”
จักรเปลี่ยนเรื่องฉับพลัน “แล้วอู๋ เมียมึงล่ะ เคยแอบมาบ้างป่ะ?”
อู๋ยักไหล่ “มาก็แต่ในวิดีโอคอลนั่นแหละ”
ทั้งสามหน้าสุดงง สุดท้ายเสนอแผนป้องกันบ้า ๆ ว่า “คืนนี้เลยต้องนอนเรียงหน้า จะได้ไม่มีใครโดนเข้าใจผิด!”
ทั้งสามนอนตะแคงหน้าชนกัน ลุงผู้ดูแลหอเดินผ่านมาเห็นแล้วส่ายหัว “อยากกลัวโดนไล่ ก็น่าจะเงียบ ๆ หน่อย”
เช้ารุ่งขึ้น อู๋เกิดไอเดียบรรเจิด หาเหตุผลแก้ตัวล่วงหน้าหากโดนจับได้ นัทชวนปิดมือถือไว้เพื่อจะได้ไม่มีเสียง ส่วนจักรกลัวใจตัวเองจะพลั้งปากเลยอัดคลิปเตือนสติของตัวเองเก็บไว้ในเครื่อง
ข้ออ้างแต่ละคนพิสดารพลิกแพลงจนคนอ่านยังงง
ตกเย็นจักรพยายามสืบข่าวจากเศรษฐีห้องข้าง ๆ ว่าใครโกงหอนัดมากินหมูกระทะ “แต่ละคนนี่น่าสงสัย!”
นัทเดินมาคุยกับกลุ่มสาวอีกฝั่ง กลับโดนเข้าใจผิดว่ากำลังจีบ เลยโดนเพื่อนด่า “คิดถึงบ้านจนสติหลุดเหรอ?”
ฝั่งอู๋เลือกสุ่มเดินดูท่อระบายน้ำ สืบว่าทำไมท่อน้ำหน้าห้องมันเหม็น กลายเป็นว่าโดนเข้าใจว่าไปซ่อนอะไรผิดกฎอีก!
ความวุ่นวายเริ่มถึงขีดสุด เมื่อข่าวลือในหอเริ่มแพร่สะพัดว่า “พวกห้อง 504 พาแขกโน่นนี่นั่น” ซึ่งจริง ๆ ทั้งสามไม่มีใครทำ
กลางดึกคืนนั้น ทั้งห้องนั่งประชุมอย่างตึงเครียด แผน A — อู๋แกล้งไม่อยู่สองคืน แผน B — จักรปลอมตัวออกไปตัดผม ศึกษาเส้นทางหลบหนีเผื่อโดนขัง ไป ๆ มา ๆ นัทเสนอ “ไม่ลองสารภาพผิดแบบเฉย ๆ ดูล่ะ?”
ทั้งห้องซึมเพราะไม่มีวิธีไหนเข้าท่า
วันต่อมา…หอพักเรียกประชุมด่วน ทุกคนวุ่นวาย โชคดีสุด ๆ ที่ความจริงเฉลย — ปรากฏว่าเป็นห้องข้าง ๆ ที่แอบพาเพื่อนสาวเข้าห้องแล้วโดนกล้องวงจรปิดจับภาพไว้!
อู๋ถอนหายใจเฮือกใหญ่ “โล่งอก กูนึกว่าต้องนอนกับหมา!”
นัทหัวเราะเบา ๆ “แจ้งเตือนติ่งหัวใจล่วงหน้าเลย กูพลาดจนคิดมากเกือบอดชาบูฟรี!”
จักรหันไปมองเพื่อนทั้งสอง “สุดท้ายความรักในห้องมันไม่ได้มีอะไรซ่อนอยู่หรอก…มีแต่ความวุ่นวายและทุนเน็ตเดือนหน้า!”
ทั้งสามหัวเราะและสัญญาว่าจะอยู่อย่างสงบให้ได้…อย่างน้อย ๆ ก็ถึงเทอมหน้า ก่อนที่พายุเข้าใจผิดลูกใหม่จะเริ่มขึ้นอีกครั้ง
แล้ว (หอ) 504 ก็กลายเป็นตำนานแห่งความวุ่นวายและเสียงหัวเราะในมหาวิทยาลัยไปชั่วข้ามคืน
“ใครจะเป็นแขกคนต่อไปวะ?” อู๋เย้า เดินเอียงหัว ทิ้งจังหวะเงียบไว้เป็นการส่งท้าย ก่อนที่จักรจะตะโกนสวน “แขกหรอ ขอเป็นโปรชาบูแบบซื้อหนึ่งแถมหนึ่งเถอะ!”
