เสียงโทรศัพท์ในห้องเช่าหลังมหาวิทยาลัยดังขึ้นตอนเช้าวันเสาร์ วรินทร์คว้าโทรศัพท์มาก่อนจะร้อง “โอ๊ย! ก็ใครจะโทรมาหาแต่เช้าเนี่ย” ก่อนจะรีบเบาเสียงหลังเห็นว่าเป็นสายจากไอ้รภ เพื่อนสนิทหน้าตาย (แต่พูดน้อยถึงขั้นเหมือนคนนิ่งสนิทไปเลย) “ไงวรินทร์ ตื่นยัง” รภถามเสียงเรียบ วรินทร์ถอนหายใจ “ตื่นสิ อยากนอนต่อแต่…เอ่อ เราตรงดิ่งไปหา IDEA ใหญ่แล้ว”
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!“คิดอะไรออกอีกแล้วเหรอ” รภถาม วรินทร์หัวเราะกลบเกลื่อน “คราวนี้ไม่เฟลแน่! กะจะสร้างกลุ่มกิจกรรมสุดแนวที่ใครเข้าก็ COOL เราเรียกมันว่า Cool Club”
รภเงียบสองวินาที “เออ เหมือนคราวก่อนที่นายชวนคนเล่นกระบองเพชรเตะบอลไหม?”
วรินทร์ปัดมือล่องลอย “อันนั้นอุบัติเหตุเฉย ๆ เราต้องทำให้คราวนี้ต่างออกไป!”
สายตาของรภเหมือนกับแมวที่กำลังคิดว่าปลาทูจะกินได้รึเปล่า “แล้วจะเริ่มยังไง”
วรินทร์หยิบสมุด “เราจะทุ่มเททุกอย่างกับการชวนเพื่อน โดยใช้เทคนิคการเขียนข้อความกลุ่มเด็ด ทั้งอบอุ่น ทั้งกวน แถมปริศนา ไม่น่าเบื่อ!”
สองชั่วโมงถัดมา หลังร่างข้อความชวนเพื่อนเสร็จ วรินทร์ก็ส่งเข้าไลน์กลุ่ม “รวมพล Cool คนใดพบข้อความนี้ จงตอบรับ…แล้วมาเจอกันที่ใต้ตึกศูนย์กิจกรรมบ่ายสอง!”
จากนั้น เขาลืมเช็คชื่อกลุ่ม ดันส่งเข้าไปที่กลุ่ม “งานวิจัยรสชาติใหม่” ด้วยความเร็วเหนือแสง
ตาล เพื่อนสาวอัจฉริยะสมองไวแห่งคณะวิทยาศาสตร์ เปิดอ่านก่อนเพื่อน ไล่ไทม์ไลน์แล้วคิดหนัก “นี่มัน อะไรของวรินทร์อีกวะ จะเล่นมุกใหม่อะไร ไหนดีล่ะ เครียด ๆ จะถามก็ไม่กล้า กลัวโดนขำ”
ข้างเดียวกัน มุมห้อง พีท นักร้องสมัครเล่นประจำคณะ เตรียมฝึกซ้อมอยู่ รู้สึกเหมือนรับคำท้านักร้องประกวด “โห วรินทร์ชวนจริงจัง กิจกรรมนี้ต้องเตรียมเสียงแหบ ๆ หน่อย”
ตอนบ่ายสอง วรินทร์โบกมือโบกไม้ใต้ตึก เมื่อเห็นรภมาเดินด้วยใบหน้าประมาณ การเดินฝ่าดงเครื่องแฟกซ์ วรินทร์ตื่นเต้นจนลืมมองว่ามีใครตามรภมาด้วยรึเปล่า “เพื่อน ๆ กำลังมา แต่เราเตรียมแผน B เผื่อทุกคนเมินข้อความเรา”
ตาลโผล่มาก่อนพร้อมสมุดจดเล่มหนา “ขอพูดตรง ๆ เราคิดว่าโปรเจกต์นายจะเผ็ดกว่าที่คิด นายจะให้ทดสอบอะไร คราวที่แล้วหมากฝรั่งรสพะโล้ยังหลอนไม่หาย”
“อ้าว เราไม่ได้…” วรินทร์จะอธิบาย แต่พีทแทรก “จะออดิชั่นเลยมั้ย เอาน้ำไหม เสียงจะได้ไม่แห้ง”
รภมองวรินทร์แบบปลง ๆ “เขาเข้าใจผิดหมดแล้ว” วรินทร์แสร้งหัวเราะ “เรื่องเล็กแค่นี้เอง เดี๋ยวอธิบาย เดี๋ยวก็ดีขึ้น”
อีกไม่ถึง 10 นาที เพื่อนอีกสองคนโผล่มา สมหมายสายปั่นแห่งคณะนิติศาสตร์ และส้ม เพื่อนใหม่ที่เพิ่งรู้จักในชมรมหมากล้อม แววตาอารมณ์ดี “โอเค วรินทร์ มีเรื่องให้ปวดกบาลแน่ ๆ คราวนี้” ส้มพูดพลางยิ้ม
วรินทร์รวบรวมความกล้า “คือ…วัตถุประสงค์หลักของ Cool Club …” เขากลืนน้ำลาย
ตาลเปิดสมุด พีทเตรียมร้อง สมหมายกับส้มลุ้น วรินทร์หยุดหายใจ “คือ…”
เสียง SMS เข้ามา เป็นของพี่อาร์ม ประธานสโมสรนิสิต “ใครสร้างกลุ่มใหม่ในไลน์ เอาใบสมัครไปขึ้นห้องกิจกรรมด่วน”
พีทดีดนิ้ว “อ๋อ ประกวดร้องเพลงแน่ ๆ กลุ่มนี้”
สมหมายหัวเราะเสียงดัง “เราว่ากลุ่มนักสืบรสชาติแน่ ๆ…” ตาลขยับสมุดเขียนสูตรใหม่ทันที
ส้มมองซ้ายขวา “จะว่าไป…Cool Club คืออะไรน่ะ”
วรินทร์ “พวกนายอยากให้มันเป็นอะไรล่ะ”
ทุกคนเงียบ….
หลังจากนั้น วรินทร์ลงมติว่า “Cool Club” จะต้องหาแกนกลางให้ได้วันนี้ อยากให้ทุกคนมีส่วนร่วม พีทเห็นด้วย ขอออดิชั่นก่อน ส่วนตาลหยิบสมุดมาเสนอให้ “วิจัยเมนูขนมสุดคูล” สมหมายจะชวนดูคดีตัวอย่างจากคดีลึกลับ ส่วนส้มเสนอ “แข่งหมากล้อมใต้แอร์” แล้วขำเองคนเดียว
เสียงโทรศัพท์ติ๊งอีก “ขณะนี้มีการนัดหมายกลุ่มใหม่ในระบบกิจกรรม โปรดไปยืนยันภายใน 24 ชั่วโมง” ทุกคนเริ่มเครียด ยิ่งแต่ละคนเข้าใจคลาดเคลื่อนกับแนวคิดกลุ่ม Cool Club ต่างกันไปอีกขั้น
พีทไปเตรียมเพลงมา 2 เพลง ทุกคนฟังและปรบมือตามน้ำ วรินทร์เหงื่อตก “นี่มันคลับอะไรกันแน่เนี่ย”
กลางดึก วรินทร์โทรหารภ “ทำไมมันปั่นป่วนแบบนี้ อีกนิดเดียวทุกคนจะออกทะเลหมดแล้ว”
รภว่า “ปัญหาหลักคือ…นายเองไม่ยอมบอกตรง ๆ ว่าจะทำอะไร ให้แต่ละคนเข้าใจเองหมด”
วรินทร์ “แต่…เราอยากให้ทุกคนรู้สึกเป็นเจ้าของกลุ่ม”
รภว่า “เออ แต่ถ้าทุกคนเข้าใจเองหมด มันไม่ได้เป็นกลุ่มเดียวกัน จริงมั้ย”
วรินทร์นิ่ง และตัดสินใจว่าเช้าวันอาทิตย์จะรวมเพื่อนอีกครั้ง ให้คุยกันชัด ๆ ว่ากลุ่มจะไปทางไหน
เช้าวันอาทิตย์ เพื่อนทั้งหมดมาร่วมวงหน้าตึกกิจกรรม พีทพกเครื่องขยายเสียง ตาลเอาสูตรเค้ก สมหมายนำหนังสือคดีดัง ส้มแบกหมากล้อม ทุกคนพร้อม “Cool Club วันนี้พร้อมแล้ว!”
วรินทร์สูดลมหายใจ “จริง ๆ แล้ว เราชวนทุกคนมา เพราะแค่อยากสร้างกลุ่มขึ้นมา เพื่อให้เราได้มีกิจกรรมร่วมกัน ไม่ก็…”
พีทสวน “แต่ถ้ามีประกวดร้องเพลง พรุ่งนี้เราไปเลยนะ”
ตาล “หรือจะวิจัยเมนูขนมหรือเปล่า”
สมหมายชูหนังสือ “ขอเสียงคนรักการสืบคดีหน่อย!”
ส้มบ่น “อยากเล่นหมากล้อมในห้องแอร์อ่ะ”
วรินทร์หัวเราะ “ถ้างั้น…Cool Club ก็เป็นกลุ่มที่ทุกคนมีกิจกรรมที่ตัวเองรัก แล้วช่วยกันแชร์ความสนุกนี่แหละ”
รภเปิดปากพูดยาวที่สุดในรอบปี “ตกลงนี่คือกลุ่มของคนที่อยากทำอะไรคนละอย่าง…แต่ก็มีความสุขด้วยกัน เราก็โอเคนะ”
เสียงหัวเราะดังขึ้น ทุกคนช่วยกันแชร์กิจกรรมของแต่ละคน อีกอาทิตย์ต่อจากนั้น ภาพกลุ่ม Cool Club ก็กระจายไปในโซเชียลแบบประหลาด มีทั้งคลิปทำขนม, คลิปคาราโอเกะกับหมากล้อม, และคลิปสมหมายเล่าเรื่องคดีพิลึก
ท้ายที่สุด วรินทร์นั่งดูเพื่อน ๆ ยิ้ม “แผนเทพของเราก็ใช่ว่าจะพังเสมอไป…”
พีทสวน “ถ้าเทพกว่านี้ วง Cool Club จะเปลี่ยนชื่อเป็นวงดนตรีแล้ว!”
รภพูดปิดท้ายเสียงเบา ๆ “เงินค่าสมัครกลุ่ม ยังหารกันไม่ลงตัวเลย”
เสียงหัวเราะดังลั่น ทุกคนหน้าแดงไปหมด— และนั่นคือจุดเริ่มต้นของ Cool Club ที่ไม่มีใครรู้จริง ๆ ว่ามันคือกลุ่มอะไร…แต่มิตรภาพและเสียงหัวเราะไม่เคยมีเพดาน
