ยำใหญ่ค่ายทะเลเสาร์-อาทิตย์
เมื่อกลุ่มเพื่อนที่ต่างกันสุดขั้วต้องเข้าค่ายทะเลสองวันหนึ่งคืน ทุกอย่างควรจะชิลล์ ๆ ถ้าผู้นำค่ายไม่มั่นใจเกินเบอร์และเข้าใจผิดเรื่องโจทย์กิจกรรมที่ทำให้ทั้งกลุ่มต้องเอาตัวรอดในสถานการณ์สุดปั่นป่วน ผสมความเพี้ยนแบบมีเหตุผลเข้าไปอีก งานนี้มีแต่ฮา วุ่นวาย…
ภารกิจไข่ย่อยวุ่นที่หอพักสายเพี้ยน
“มึง ฟังนะ ถ้าไม่มีใครกินไข่ได้อีก หอนี้จะแตก!” — ฮาขั้นสุดกับสงครามไข่ของเหล่าคนประหลาด ที่ทำเรื่องเล็กให้บานเหมือนไข่แตกบนเตาร้อน เป็นเรื่องชุลมุนที่ทั้งขำ…
ป่วนบ้าหอ 402 : ภารกิจปลาร้าปริศนา
ยินดีต้อนรับสู่หอ 402 – ศูนย์รวมความป่วนของวิศวกรสร้างปัญหา สามเพื่อนซี้กับปลาร้าปริศนาที่ไม่มีใครยอมรับ เจ้าของตัวจริงแอบเนียน คนอื่นพยายามโยนความรับผิดชอบ…
โปรเจกต์สุดวุ่น ที่หอพักประสานซน
เปิดเรื่องที่โต๊ะอเนกประสงค์กลางหอพัก 'เต้ย' สุดมั่นใจ กับ 'ปั๊บ' หนุ่มคิดมาก ถูกอาจารย์กำหนดหัวข้อสุดหินให้ต้องทำโปรเจกต์ร่วมกัน เดี๋ยวจะได้รู้ว่าการทำงานทีมไม่ใช่เรื่องชิล เมื่อต่างคนต่างมีแผน(งง ๆ) เป็นของตนเอง…
สองฟากฝันกั้นขอบฟ้า
“ถ้าวันหนึ่งเรากล้าพอจะข้ามฟ้าไปหาใครสักคน... เราจะยังได้ภาพวาดความฝันนั้นอยู่ในมือไหม” เสียงของความกลัว เสียงของความหวัง และเสียงหัวใจท่ามกลางขอบฟ้ากว้างที่แบ่งฝันของสองคนไว้ สองฟากฝันกั้นขอบฟ้า…
ระยะห่างของกลิ่นฝน
เสียงฝนโปรยลงบนหลังคาสังกะสี หนุ่มสาวสองคนยืนใต้ชายคา พูดคุยกันเล็กน้อยด้วยคำพูดที่เต็มไปด้วยความลังเล ทั้งเรื่องความฝัน ชีวิต และความกลัวจากอดีตที่ยังไม่คลี่คลาย ในขณะที่ระยะห่างระหว่างทั้งสองดูเหมือนจะใกล้ชิดขึ้น...แต่กลับยังคงมีเส้นล่องหนบาง ๆ…
คำที่ไม่กล้าพูด
นักศึกษา 2 คนต้องร่วมโปรเจกต์โดยไม่เต็มใจ ฟ้าใสกับนทีต้องเผชิญอดีต ความลับ และความฝันที่อาจทำให้ห่างกัน การตัดสินใจ เผยใจ…
สะพานแห่งวันฝัน
ในค่ำคืนที่ฟ้าครึ้ม แพทและรันยืนอยู่บนสะพานไม้หลังมหาวิทยาลัย ปมในใจทั้งคู่ค่อย ๆ เผยออกมาตามเสียงฝนและบทเพลงเงียบที่ไร้ถ้อยคำ ภายใต้ความเงียบงัน ความกลัว การเข้าใจผิด และอดีตที่เคยทำร้ายกัน…
ระยะห่างของหัวใจ
เสียงหัวเราะครั้งแรกที่สนามบินนำไปสู่หัวใจที่ต้องพิสูจน์ตนเองผ่านทุกช่องว่างของระยะทางและความฝัน และคำถามปลายทางคือ...จะเลือกสิ่งใดระหว่าง 'เธอ' กับ…
เธอที่ฉันเก็บไว้ในฤดูฝน
เสียงฝนตกกระทบหน้าต่างกระจกในสตูดิโอวาดแบบปะปนกับเสียงถอนหายใจของปุณณ์ เขาเงยหน้าขึ้นช้าๆ เมื่อเห็นผู้หญิงคนหนึ่งเดินผ่านฝนเข้ามาในห้อง เธอเหมือนสีสันเดียวในฤดูที่เปียกชื้นและเงียบเหงานี้ แต่เขาแสร้งไม่สนใจ…