ป่วนบ้าหอ 402 : ภารกิจปลาร้าปริศนา
ยินดีต้อนรับสู่หอ 402 – ศูนย์รวมความป่วนของวิศวกรสร้างปัญหา สามเพื่อนซี้กับปลาร้าปริศนาที่ไม่มีใครยอมรับ เจ้าของตัวจริงแอบเนียน คนอื่นพยายามโยนความรับผิดชอบ…
ภารกิจไข่ย่อยวุ่นที่หอพักสายเพี้ยน
“มึง ฟังนะ ถ้าไม่มีใครกินไข่ได้อีก หอนี้จะแตก!” — ฮาขั้นสุดกับสงครามไข่ของเหล่าคนประหลาด ที่ทำเรื่องเล็กให้บานเหมือนไข่แตกบนเตาร้อน เป็นเรื่องชุลมุนที่ทั้งขำ…
ยำใหญ่ค่ายทะเลเสาร์-อาทิตย์
เมื่อกลุ่มเพื่อนที่ต่างกันสุดขั้วต้องเข้าค่ายทะเลสองวันหนึ่งคืน ทุกอย่างควรจะชิลล์ ๆ ถ้าผู้นำค่ายไม่มั่นใจเกินเบอร์และเข้าใจผิดเรื่องโจทย์กิจกรรมที่ทำให้ทั้งกลุ่มต้องเอาตัวรอดในสถานการณ์สุดปั่นป่วน ผสมความเพี้ยนแบบมีเหตุผลเข้าไปอีก งานนี้มีแต่ฮา วุ่นวาย…
ชมรมคน (คิดว่า) คูล
เปิดเทอมวันแรก ปกรณ์แถลงเปิดชมรมคนคูลที่ตนตั้งเอง สุดท้ายโดนเพื่อนสองสาย - ปัณฑ์ช่างคิดเว่อร์ กับ ข้าวโพดสุดปกติแต่ซวย ต้องโดนลากมารวมกลุ่มด้วย แผนโชว์ความคูลตามนิยามของแต่ละคนกลับสร้างความวุ่นวายแบบหยุดไม่อยู่ เมื่อเข้าใจผิดว่าอาจารย์จะคัดชมรมออก…
พิธีกรป่วน ชวนชุมชนหรรษา
เมื่อ สมหวัง พ่อบ้านผู้มั่นใจเกินเหตุจับพลัดจับผลูได้เป็นหัวหน้าจัดงานประจำปีชุมชน ซ้ำยังชวนเพื่อนบ้านสุดแปลกมาร่วมทีม ความฮาจึงบังเกิดแบบต่อเนื่อง งานที่ดูธรรมดา…
มหกรรมซ่อมหอวุ่นลุ้นรักข้างห้อง
เมื่อคม นักศึกษามั่นใจเกินร้อย กลายเป็นหัวหน้าหอพักโดยไม่ตั้งใจ เรื่องวุ่นวายก็เริ่มต้นแบบใครเบรกไม่อยู่ ทั้งภารกิจซ่อมห้องน้ำรั่วที่บานปลาย และสงครามเย็นกับเพื่อนร่วมหอที่เข้าใจผิดไปคนละทาง ถ้าวุ่นวายยังไม่พอ…
ติวเตอร์เซอร์วิส (Tutor Service)
ติวเตอร์เซอร์วิสที่จะตลกกว่านี้คงต้องไปแจ้งมนุษย์ต่างดาวให้มาลองเองแล้ว!
สะพานแห่งวันฝัน
ในค่ำคืนที่ฟ้าครึ้ม แพทและรันยืนอยู่บนสะพานไม้หลังมหาวิทยาลัย ปมในใจทั้งคู่ค่อย ๆ เผยออกมาตามเสียงฝนและบทเพลงเงียบที่ไร้ถ้อยคำ ภายใต้ความเงียบงัน ความกลัว การเข้าใจผิด และอดีตที่เคยทำร้ายกัน…
คำที่ไม่กล้าพูด
นักศึกษา 2 คนต้องร่วมโปรเจกต์โดยไม่เต็มใจ ฟ้าใสกับนทีต้องเผชิญอดีต ความลับ และความฝันที่อาจทำให้ห่างกัน การตัดสินใจ เผยใจ…
ระยะห่างของกลิ่นฝน
เสียงฝนโปรยลงบนหลังคาสังกะสี หนุ่มสาวสองคนยืนใต้ชายคา พูดคุยกันเล็กน้อยด้วยคำพูดที่เต็มไปด้วยความลังเล ทั้งเรื่องความฝัน ชีวิต และความกลัวจากอดีตที่ยังไม่คลี่คลาย ในขณะที่ระยะห่างระหว่างทั้งสองดูเหมือนจะใกล้ชิดขึ้น...แต่กลับยังคงมีเส้นล่องหนบาง ๆ…