“แก เชื่อมั้ย ไอติมอาม่าเจ๊แก้วในตลาดเก่า มันเด็ดมาก” มอสตาเป็นประกาย ขยี้ปากกาไฮไลท์บนสมุดจนลายพร้อย กันซ์ขมวดคิ้ว โยกเก้าอี้ดูกังวล “แล้วไง แกจะซื้อมากินหรือสมัครเป็นลูกหลานดีลิเวอรี่?”
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!มอสจับบ่าเพื่อน “ไม่ใช่เรื่องเล่น ๆ! ฉันจะสั่งทำพิเศษเซอร์ไพรส์วันเกิดให้ฝน ห้ามพลาดเด็ดขาด นี่คือแผนในตำนาน!” กันซ์ถอนใจ “ฝนเขายังไม่ชอบไอติมด้วยซ้ำ แถมกลัวเย็นอีก…” มอสยักไหล่ “ใครบอก คนที่กินแล้วร้องว้าวน่ะ รายนั้นไม่รู้ว่ากลัวหรือบ้า”
เสียงตู้เย็นหอพักดังกึก ๆ ผสมเสียงนกหวีดของกลุ่มชมรมกีฬา มอสกวักมือเรียกฟ้า—เพื่อนห้องข้าง เข้ามาร่วมขบวนการ “แกรู้จักศิลปินลับที่ชื่อ ‘ตาล ไอติมแจ่ม’ มั้ย?” ฟ้ากัดกรรไกรตัดต้นไม้ในมือ “เคยได้ยิน แต่ก็เหมือนคนเล่าเรื่องผี ตำนานล้วน ๆ เอาจริงดิ?” มอสเชิดหน้า “เราจะพิสูจน์ เจ๊แกมีอีเมลรับงานด้วยนะ ดูนี่” กันซ์พึมพำ “ทำไมแผนง่ายๆ กลายเป็นแฟ้มสืบสวนแล้ว…” ฟ้าเสริม “แล้วถ้าเดินเข้าไปเฉย ๆ?” มอสเก๊ก “ไม่ได้ มันต้องลับเฉพาะ เอ็กซ์คลูซีฟ!”
แก๊งมอส-กันซ์-ฟ้า ย่องข้ามหลังตลาดเก่า พบกับยายหลี—คนเฝ้าตลาดขี้สงสัย มอสกระซิบ “ทำตัวเนียน ๆ อย่าให้รู้นะ” กันซ์สะกิด “แล้วทำไมแกเอาเสื้อสเวตเตอร์สีส้มสะท้อนแสงมา” ฟ้าขำคิก “เด่นไปแปดร้อยเมตร” มอสหน้าเจื่อน “เผื่อหนาว” ยายหลีโผล่หัว “มีธุระอะไรแถวนี้ หนุ่ม ๆ สาว ๆ?” ฟ้าโกหก “หนูจะมาซื้อตะไคร้ค่ะ!” ยายหลีเพ่ง “กลางคืนเนี่ยนะ ตะไคร้?” กันซ์พูดแทรก “พี่ครับ มีร้านขายไอติมเปิดดึกไหมครับ” ยายหลีถามต่อ “เอาไว้ปลุกผีหรือไงลูก” บรรยากาศเงียบกริบก่อนฟ้าหัวเราะกลบ ๆ “คือ…เราหาทุกอย่างยกเว้นผีค่ะ”
สุดท้ายได้เบาะแสว่าตาล ไอติมแจ่ม พักอยู่บ้านเช่าเก่าเลี้ยวขวาสุดซอย กลุ่มเพื่อนย่องไป ดูเงียบเชียบ ต้นไม้รก กันซ์เริ่มลังเล “ถามจริง เรามาถูกมั้ย” มอสมั่นใจ “ถูกดิ แผนเราเป๊ะ” ฟ้าแซว “แผนแกไม่มีข้อผิดพลาดเลยเหรอ” มอสพยายามเปิดประตูรั้วเสียงดัง ปรากฏสุนัขเห่าเสียงลั่น คนในละแวกตื่นกันพรึ่บ “นี่มันแผนนินจาหรือแผนปลุกตลาดให้ตื่นเนี่ย” กันซ์พึมพำ
เสียงลุงตุ่มเจ้าของบ้านโผล่ “หาอะไรกันครับ!” ทั้งสามยิ้มแหย ๆ มอสเนียน “มากินน้ำแข็งใสครับ” ลุงตุ่มงง “ที่นี่ไม่มีขาย” ฟ้าสวน “วันเกิดเพื่อนค่ะ อยากเซอร์ไพรส์ด้วยของหวาน” ลุงตุ่มหัวเราะ “ของหวานเหรอ เดี๋ยวไปหยิบน้ำตาลให้มั้ย” กันซ์รีบ “ขอโทษครับ เดี๋ยวเราไปละ!”
มอสเซ็ง “นี่มันพังตรงไหนวะ” ฟ้านับนิ้ว “ตั้งแต่ใส่สเวตเตอร์ ตะไคร้ ยันหมา…” มอสเถียง “แค่วอร์มอัพ พรุ่งนี้เดินสายต่อ!” กันซ์งง “ยังไม่เลิกอีกเหรอ” มอสหัวเราะ “เลิกได้ไง เพื่อนกันต้องไปให้สุด!”
รุ่งเช้า แก๊งรีบไปสนามกีฬาเพราะได้ข่าว ‘ตาล ไอติมแจ่ม’ ไปขายไอติมแข่งงานกีฬาสีเด็ก ฟ้าวางแผน “คราวนี้แกล้งปลอมเป็นกรรมการไอติม” กันซ์ไม่สบายใจ “หารองเท้าขาวอย่างเดียวก็เหนื่อยแล้ว ชั้นไม่เคยปลอมตัวจริงจัง” มอสแจกเสื้อกาวน์ “แต่งเป็นนักวิทยาศาสตร์ไอติม ยังไงก็เป๊ะ”
การแข่งขันเด็กส่งเสียงเชียร์ กรรมการตัวจริงเข้าใจผิดคิดว่าพวกนี้เป็นเจ้าหน้าที่จริง ๆ แถมขอให้ช่วยแจกเหรียญด้วย มอสเงิบ “นี่เราเป็นกรรมการปลอมแต่ต้องแจกเหรียญจริง?” ฟ้าเนียนเดินไปคุยกับ ‘ตาล’ สาวรุ่นใหญ่น่ารัก ใส่หมวกฟาง ตาลหันมา “เอ้า จะกินไอติมรสไหนดีล่ะหนูๆ?” กันซ์รีบบอก “อยากสั่งรสเซอร์ไพรส์ครับ” ตาลยิ้มกว้าง “งั้นเอารสตะไคร้มั้ยล่ะ หนูฮิตกันนี่” มอสรีบหลบหน้า ฟ้ากลั้นขำ
และแล้วกรรมการใหญ่ประกาศ “กรรมการพิเศษช่วยเชิญแข่งชิมไอติม!” แก๊งมองหน้ากัน หัวเราะไม่ออก มอสตักไอติมตะไคร้มาแล้วกัดคำโต “อื้อ…มันแปลก ๆ ดีเนอะ” ฟ้าพยายามกลืน กันซ์ปาดเหงื่อ ตาลกระซิบ “ถ้าชอบ เดี๋ยวสอนวิธีทำให้” มอสตื่นเต้น “จริงมั้ยครับ ผมอยากใส่ในปาร์ตี้เพื่อนมาก”
หลังแข่ง แก๊งได้เบอร์ตาล นัดเย็นนี้ไปเรียนท่ามกลางความงงของฝน—เพื่อนสาวผู้กลัวเย็นแต่ชื่นชอบความอลเวงฝีมือแก๊งเพื่อน มอสเตรียมห้องหอสำหรับปาร์ตี้ลับ ฟ้าช่วยตั้งโต๊ะ กันซ์เตรียมวัตถุดิบ ฝนโทรมาหา “เนี๊ยะ รู้มั้ยพวกแกวุ่นไรอยู่ ไม่ใช่วางแผนพิเรนต์อีกนะ” มอสกลั้วหัวเราะ “ก็…ไม่มีไร แค่ตั้งใจจะให้เย็นสุดใจ” ฝนกรอกเสียง “พูดยังกับจะพาไปขั้วโลก!” มอสพึมพำกับกันซ์ “ถ้ารอดนะเว้ย คราวหน้าทำชาไข่มุกแทน” ฟ้าสะดุดขาโต๊ะ ทำผงไอติมร่วง “โอ๊ะ โทษที แป้งหมด!” ทุกคนลังเลจะวิ่งไปซื้อใหม่หรือเปลี่ยนแผน
แต่ฝนเดินมาพอดี เจอห้องรกข้าวของวางทั่ว ไอติมตะไคร้โปะกลางโต๊ะ “จะบอกดีมั้ยว่านี่งานเซอร์ไพรส์?” กันซ์ทำท่าหน้าซีด มอสตัดสินใจบอกความจริง “ฝน… เราพยายามอย่างมากจะเซอร์ไพรส์แก ด้วยสิ่งที่หวังว่าจะดี” ฝนมองรอบห้อง หน้าขำ “ไอติมตะไคร้? จริงจังแค่ไหนกับการ…เซอร์ไพรส์!” ฟ้าพูดแหย ๆ “คิดแง่ดี นี่คือเซอร์ไพรส์ของคนกลัวเย็นแต่รักพวกแกนะ!” ฝนหัวเราะ “ขอบคุณ… แต่ครั้งหน้า ฉันขอเป็นบราวนี่อุ่น ๆ ได้มั้ย?” ทุกคนฮา มอสมองรอบวง “เอ้า…สรุปใครจะกินไอติมนี่ต่อ?” ทุ��คนยิ้ม บรรยากาศอบอุ่น แม้ไอติมรสพิสดาร จะไม่เป๊ะในวันสำคัญ แต่ความวุ่นวาย กลายเป็นความทรงจำสุดจี๊ดและมุกฮาประจำกลุ่มเสมอ
