เสียงไซเรนโต๊ะเรียนกรี๊ดลั่นห้อง เรื่องฮาระเบิดตั้งแต่เช้าตรู่ที่ห้อง ม.5/2 โรงเรียนขนาดกลางในซอยแคบ “พัด” คนเอาแต่ใจผู้มั่นใจว่าจะชนะรางวัลนักเรียนดีเด่น กระซิบอย่างต่อเนื่องใส่เพื่อนซี้ “ลุง” เด็กขี้คิดมาก หัวหน้าห้องสุดอนาถ กับ “แจ่ม” จอมแสบสายออกคำสั่งซึ่งมักขวางทุกอย่างที่ไม่เห็นด้วย
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!พัดก้มจดชื่อทุกคนที่คุยในคาบ มาแรงสายลอกข้อสอบ กระเถิบเก้าอี้แข่งกับเวลา แจ่มหรี่ตามอง “แกลงไปยุ่งอะไรกับนิ้วปากกาหนัก?”
ลุงตะกุกตะกัก “แกตั้งใจจดชื่อเพื่อโชว์ดีให้ครูเหรอ? เดี๋ยวก็ซวยนะเว้ย” พัดโบกมือ “โว้ย ลุง แกมันขี้ระแวง ทุกอย่างของฉันคือแผน”
แจ่มหัวเราะ “แผนอะไรของนาย มีแต่แผนเครื่องบิน” ประโยคของแจ่มเงียบลงเมื่อครูเดินมาแกะม้วนกระดาษที่พัดแอบเหวี่ยงใส่ถัง เรื่องแรกก็แผลงฤทธิ์ เมื่อครูเข้าใจว่าทั้งแก๊งกำลังวางแผนจดชื่อเพื่อนไปฟ้องเวรโรงเรียน สถานการณ์เปลี่ยนจากเงียบเป็นวุ่น
หลังคาบ พัดวนเวียนข้างกระดานประกาศ พึมพำ “ผอ.ต้องเล็งฉันแน่ นี่คือเวลาของเรา” ลุงส่ายหน้า “เฮ้อ ถ้าผอ.จับได้ว่าเราเป็นแหล่งข่าวมั่ว นายตายกับฉันแน่” แจ่มเอี้ยวคอ “วางใจเค้าเถอะ ไม่มีผอ.ไหนกล้าให้ชื่อเสียงเด็กสร้างปัญหาหรอก”
แต่ยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ พัดแท็กทีมเพื่อนสร้าง “ภารกิจชื่อเสียง” เพื่อกลบข่าวลือหน้าชั้น ด้วยการประกาศทำกิจกรรม “สัปดาห์คนดี” แบบมั่ว ๆ ทั้งเชิญครู ชวนเพื่อน และติดโปสเตอร์ชวนงง ผล? เพื่อน ๆ ทั้งห้องแตกตื่น นึกว่าผอ.ประกาศงานกลางปีจริง
“ลุง นายไปหากรรไกร!” พัดสั่ง “แจ่ม ด้วยขอเครื่องทำสำเนา!” ลุงหน้าเสีย “กรรไกรเกี่ยวอะไร?” แจ่มบ่น “ไม่มีเครื่องทำสำเนาเว้ย จะถ่ายเอกสารมั่วไปให้ใคร?” พัดยิ้มเจ้าเล่ห์ “ความดีต้องกระจายให้โลกรู้ไง!”
โปสเตอร์ใบแรกหลุดมือไปแปะในห้องสมุด ให้ข้อคิดประหลาด ‘คนดี ต้องกินมื้อเช้า!’ บรรณารักษ์เงียบ เดินเข้ามาจดชื่อแก๊งทันที ลุงพึมพำ “ไปกันใหญ่แล้ว” แจ่มเขม่น “แกหยุดมันเถอะ ฉันจะโดนเรียกผู้ปกครองครั้งที่ 3” พัดยังลุยต่อ “ความดีต้องมี… ผลลัพธ์!”
แจ่มขู่ “ฉันขอสาบาน ถ้าโดนหาว่าสร้างข่าวลวงอีก ฉันเลิกคบ…” คำขูดลั่นกลางโต๊ะกินข้าวแฉะ ๆ แต่แก๊งไม่หยุด พัดดึงเพื่อนให้ไปแจกถุงขนมหน้าโรงอาหาร แจกเอง กินเอง มากกว่าคนรับ ลุงบ่น “มันผิดวัตถุประสงค์ไหม…” แจ่มแทรก “แกแข่งกินกับเราใช่มั้ย?”
เหตุด่วนโปรยซวยลงเมื่อ ผอ. เดินเข้ามาเห็นกลางโรงอาหาร “กิจกรรมอะไรเนี่ย?” สามคนรีบแก้ตัว โยนกันไปมา แจ่มกล้าตอบ “เราสร้างสูตรใหม่ขนมหวานแห่งคุณธรรม” พัดเสริม “มันคือภารกิจความดี” ลุงพึมพำ “ขนมอร่อยแต่ทำห้องน้ำเปื้อน… เอ่อ หมายถึง คนดีต้องคิดสะอาดครับ”
ผอ.งง แต่ปล่อยผ่านผิดคาด …ชั่วคราว ก่อนประกาศใหญ่ “ขอให้นักเรียนทุกคนเตรียมตัวสำหรับ ‘สัปดาห์คนดี’ ที่จะมีกิจกรรมจริง อาทิตย์หน้า! ส่วนกิจกรรมผิดพลาดวันนี้… ให้ถือเป็นบทเรียน”
แก๊งเงียบค้าง มีแต่มุกแทรกปล่อยเปล่าตามหลัง “ยังดีที่รอดคุก!” “นายหมายถึงห้องปกครองไม่ใช่เรอะ?”
วันต่อมา ข่าวลือบานปลาย ทั้งโรงเรียนเข้าใจผิดว่าแก๊งนี้คือหัวหน้าโปรเจ็กต์สำคัญ เด็กห้องอื่นแห่ขอกำจัดงานบ้าน ลายเซ็นคนดี กลายเป็นกิจกรรมเฟคนิวส์ระดับประเทศ พัดตอบรับทุกอย่าง “ใช่ ผมให้พลังบวก!” แจ่มถอนใจ “จะกลายเป็นคนดี หรือคนดีปลอมขึ้นศาลก็วันนี้แหละ” ลุงกัดฟันเตรียมลบโปสเตอร์ทั้งโรงเรียน
กิจกรรมลวงปลุกผลสะเทือน เลขาผอ.โทรหาพ่อแม่นักเรียนตามระเบียบ แจ่มถูกแม่โทรหาว่าเป็นกลุ่มต้มตุ๋นวิ่งราวขนม พัดทำทีรับสาย “คุณแม่ครับ เรื่องจริงคือ…” ยังไม่ทันอธิบาย แม่สั่ง “รีบกลับบ้านมาอธิบาย!”
สามเพื่อนประชุมลับใต้หอพัก แจ่มโพล่ง “ถ้าอธิบายไม่ได้ พวกเราจบข่าวดีแน่” ลุงเสนอ “เราไปขอโทษแบบลูกผู้ชาย!” พัดค้าน “ไม่ได้ ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าผิดข้อไหน!” แจ่มกัดฟัน “ก็เพราะแกคิดแผนมั่ว”
ใต้หอ พัดเสนอแผน “สุดยอดแผนลบล้าง” ให้เพื่อนช่วยกันเข้าออฟฟิศครู หวังเอาโปสเตอร์ปลอมออกก่อนเช้า แต่แจ่มปฏิเสธ “ฉันไม่แอบเข้าไปเพื่อช่วยแกโดนคุมประพฤติ” ลุงลังเลแต่ยอมตาม เพราะกลัวต้องขึ้นศาลเด็กดีปลอม
คืนเดียวกัน ทั้งสามย่องเข้าโรงเรียน พัดชี้นิ้ว
